Adnan Oktar

Gîhandina mirovên xwedî kalîte, gîhandina oldarên xwedî kalîte mijarek jêveneger e. Em ji hukûmeta xwe tika dikin ku bo vê mijarê balder be.

Tiştên ku gel aram dikin ne tenê rê û pir in. Gel kalîte, huner, zerafet û ewlekirina dadê dixwaze.

Divê dema ku diçin mescîdan, mîna çûyîna cejnê xwe bixemilînin. Divê Misilman her gav dêhndayî û paqij be.

Çi tiştekî dilşewat e ku di malekî de wêne tune be û muzîk ji jiyanê hatibe derxistin. Quran pesnê hunerê dide, nîgar û peyker ne heram in.

Wisa zanin ku dema oldar bin, muzîk, huner, nîgar, peyker û xweşikî nabe. Di Quranê de ol ne ev e. Quran her başiyê pêşniyar dike.

Divê kuçeyên dewletên Misilman mîna baxçê gulan bin. Divê her der paqij û nûjen be. Divê geşîya nûjentîyê li kuçeyan xuya bike.

Bila muzîk, huner û peyker hebin. Bila xort û xama baş li xwe binêrin. Bila her der wek hunergehan be. Wê demê dê hemû cîhan Îslamê hez bike.

Tişta ku jiyanê rengîn û xweşik dike kalîte û estetîk e. Çêkirina rê, avahî û piran kalîteya jiyanê bilindtir nake, huner û estetîk dike.

Ji ber ku ew bêçêjîya ku ji mirovên paşverû tê, dijî hebûna mirovan e, mirov ji rûyê paşverûyan ji Misilmanan sar dibin.

Misilman ango mirovê herî bikalîte herî paqij û baş. Misilmantî ne ew pergala tundrew ku paşverû qal dikin e.

Cîhan pergalek wanî di qalikê xwe de, ji muzîkê, ji hunerê, ji xweşikîyê û ji şadiyê dûr qebûl nake. Exlaqê Îslamê wiha nabe desthilat.

Ew hişmendiya paşverû ku ji hunerê ji kalîteyê ji estetîkê fem nake, tim dibe sadema xerabûn û kirêtiyê.

Ger Tirkîye ewropayî be, dê perwerde û jîyanek baştir pêk were. Dê modeleke ku hemû cîhan jê hez bike derkeve holê.

Di paşverûtîyê de zanist, huner û kalîte nabe. Qedrê jinan nayê girtin. Mirov şad nabin. Daxwaza mirin û kuştinê zêdetir dibe.

Ger mafê jinan pêşkeve, wêne, musîk û huner bê zanîn, demokrasî û azadî zêde bin dê Tirkîye bibe welatekî şaristan. Divê Tirkîye derîyê paşverûtîyê hişkehişk bigire. Ger bibînin ku dilê Tirkîyê li paşverûtîyê heye dê Tirkîyê biçewisînin.

Tişta ku divê Tirkîye demildest bike zêdetir nûjenbûn e. Divê ne mîna Rojhilata Navîn, mîna nûjen bê dîtin.

Bona Misilmantî mînakek diyarkirine û dixwazin ku li her derê ew mînak hebe. Misilman mirovên herî nûjen herî kalîteyên cîhanê ne.

Sedema ku Iraq û Efxenîstan binpê kirin, bêkalîte dîtina wan bû. Hîç kesek nikare welatekî kalîte binpê bike. Bila Tikiye kalîteya xwe zêdeke.

Taybetiya jinên li bihuştê, hebûna wan a hezkirinê ye. Dema ku hezkirin û bengî tune be, ti wateya xweşikiyan namîne.

Xwedê cîhanê ji bo ku mirov hezkirina jidil bibîne û bona mirov bi xwe bibîne afirandiye. Ya ku bihuştê xweş dike jî hezkirin e.

Di Quranê de, di bihuştê de bi awayekî nûwaze hezkirina jinê tê vegotin. Paşverûbûn jî li ser heznekirina jinan ava dibe.

Di bihuştê de gerîn, jiyana civakî, cîhên şahiyan û vexwedî hene. Di vegotina hedîsan de ev yek bi aşkere tê dîtin.

Sedema herî mezin a derd û belayên li cîhanê devjêberdana Quranê ye. Alema Îslamê jî ji ber vê yekê evqas êş dikêşe.

Em mirovên belengaz ên ku dixwazin Mehdî bibînin in. Dapêşa min a xocetiyê tune ye. Em hewl didin ku bibin telebeyên Mehdî.

Bawermend ne bi kesên ku Xweda, Îslam û Quran jibîr kirine û ji her tiştî bêxeber digerin re, bi birayên xwe mumîn re dema xwe derbas dike.