Adnan Oktar

Mezinbûna Xwedê kêfê dide bawermendan. Bawermend ji mezintiya Xwedê şad dibe.

Xwedê demildest belaya kesên ku bi pêxemberan de dikevin dide. Xwedê teqez mukafata kesên di rêya Xwedê de Îslamê dijîn dide.

Jin hebûnek pîroz e ku di xwe de giyanê Xwedê dihewîne. Jinan wek tiştekî ceribandinê dîtin kirêtî ye. Xwedê jiyanek bêqedir dide wan kesan.

Neheqî, bêedaletî û durûtî di axir zemanê de li hemû cihanê tarûbar dike. Xwedê nebaşiyê zelal nîşan dide ku qîmeta başiyê bê zanîn.

Hezkirin nîmeteke nûwaze ye. Mirov hemû jiyan û ciwaniya xwe ji bo hezkirinê dide. Hesteke pir xweş û xurt e.

Hin mirov hene ku wisa bawer in ku kesên alim divê eksî û hêrs bin. Kesên zana rûnerm, xweşmîzac û têgihîştî ne.

Gelek alim tenê gilîkirinê dizanin. Rêya ku Xwedê nîşan dide, Pêxember dibêje ango Yekîtiya Îslamê û Mehdiyetê hîç venabêjin.

Xemila herî mezin a bihuştê hezkirin e. Xwedê neke ger li cîhekê hezkirin tune be, ew der dibe dojeh. Xwedê bihuşt bi hezkirinê xemilandiye.

Operasyona ku artêşa me li dijî PKKê kiriye, gelekî rast e û di cîh de bûye. Leşkerên me nûr in. Hemû jî zarokên Hz. Muhammed ên wek nûrê ne.

Gelekî şaş e ku mirov hêvî bike li ODTUyê genc xwe bi xwe biparêzin. Divê teqez hêzên ewlehiyê xwendekaran biparizin.

Heta ku perwerdeya Darwînîst û materyalîst were kirin, li zanîngehan kes û komên tundparêz naqedin. Çareserî guherîna perwerdeyê ye.

Bila nehêlin ku PKK li herêmê li ser gel zordestiyê bike. Divê em bibînin ku ewlehiya gel rêk û pêk hatiye kirin.

Bi çekê lîstik nabe. Zilam hînê kuştinê bûne. Heta ku PKK ji herêmê neyê derxistin, hilbijartinek adilane nayê kirin.

Ger AK Partî û PDKê tifaq bikirana, gelê me ji vê yekê aciz nedibû. Gunehê me ji Misilmanên mazlûm tê.

Dema ku mirov jidil be, nefsa mirov diweste lê belê wîjdan şad dibe. Dema ku tim jidil bî, îman kûrtir dibe.

Ne guncav e ku mirovên perjewendperest jidil bin. Dema ku jidilî nebe, îmana kûr jî nabe.

HDP bo Kurdî ne jidil e. Ziman û ol HDPê têkil nake, ya rast armanca wan bi van mijaran ve perçebûnê pêk bînin.

Li alîyekî xurafeyan vedibêjin li aliyê din jî her gav Darwînîzmê pesin dikin. Ji ber vê yekê gelek kes ji olê dûr disekinin.

Bi şêwaza medreseyê ve ne mumkun e ku mirov li hember decaliyetê bi ser bikeve. Divê bi zaniest hişendî û îmanê ve têkoşîn hebe.

Heta ku ewlehiya hilbijartinê nebe, zordestiya li ser welatiyan ranebe hilbijartinek hevseng nabe. Di mercan de hilbijartinek dadmend nabe.

Ew kesên ku zêde zêde maf didin mêran û jinan bi qedexeyan ve binpê dikin olê şaş dizanin. Di Quranê de azadiya jinan heye.

Xwedê dibêje ku em tenê ji Quranê berpirsyar in. Kesên xwedî raman, ji Quranê şîretan digire.

Divê wîjdana mirov her gav mirov rexne bike. Ger mirov xwe rexne neke nikare karên baş bike, dê karên bêhûde bike.

Bo ola Îslamê pergalek wisa anîne ku pêşçavbûna jinan, bihîstina dengê jinan, bêhna xweş a jinan asteng dikin. Ev ne ol e.

Ji bo rûyê jinan, milê jinan, dengê jinan, bêhna jinan û cîhê jinan dibêjin avretê jinê. Di Quranê de ev tune. Li Hecê hevre îbadet dikin.