Adnan Oktar

Her navê wî çi be, dixwazin bêjin Mehdî yan jî tiştekî din, dê rêberek were serê Misilmanan, dê Misilman bibin yek û ev zordestî biqede.

Tevî ku rewşa Misilmanan perîşan e, alimên ku divê tim qala yekîtîya Misilmanan bikin kerr bûne û behsa Yekîtîya Misilmanan nakin.

Pêxemberê me tiştên ku dê di axîr zeman de biqewimin berfirehî vegotiye û her hûrgulî jî pêk tên. Ne normal e ku ev mûcîze tên veşartin.

Rizgarîya Tirkiyê di nûjenbûnê de ye. Ger jin ne rihet be, xweş û geş nebe li wir nûjentî jî huner jî nabe.

Di civateke ku xweşikiya jinan naxwaze de huner û avahîsazî pêş nakeve.

Çawa ku dema her nîşaneyê heye û wext were derdikeve, dema dîtina Mehdî jî maye û ku dem hat em ê kesayeta wî bibînin.

Dê li axretê ji wan bipirsin çima we Yekîtîya Îslamê nexwest, tevî ku we dizanibû çima we nîşaneyên hedîsan venegot, dê nikaribin bibersivînin.

Nebûna Yekîtîya Îslamê dibe sedema rijandina xwîna gelek Misilmanan. Divê hemû alim Yekîtîya Îslamê vebêjin.

Yên ku hedîsên Pêxemberê me vedişêrin, qala Yekîtîya Îslamê nakin, yên ku nabêjin bila Misilman bibin yek dê paşê gelekî şerm bikin.

Bona hin kesan, parastina olê û vegotina Xwedê ne rêza yekem e, bo wan parastina wan kesên ku di hişê xwe de pek senem kirine girîngtir e.

Ger berhemek çêrî Xwedê, olê û Quranê bike ez vê yekê qebûl nakim û bi ser de diçim. Karê min bi seneman re nîn e.

Di dîroka cîhanê de pergaleke ku bandor li %99 gel kiriye û dibêje Xwedê nîn e heye, decalîyet ev bixwe ye.

Niha li cîhanê xwedîyê feqîran tune ye, Dema ku Tirkiye dibe yek wê hingê ji wan belengazan xwedî derdikeve. Ger Tirkiye bibe hêza mezin, xweserî hebe jî xem nake, lê belê aniha, dema ku rêxistineke Stalînîst heye xweserî perçebûn e. Xweserîya ku KCD qal dike ew e ku dibêje bila dewletek cuda hebe lê belê pereyê wê hûn bidin. Yanî di bin banê PKK de dewletek cuda. Navê perçebûnê kirine xweserî-xwerêvebirin. Kanton, xweserî û xwerêvebirin hemî perçebûn in, gel destûrê nade.

Xendeq li cîhên bbiçûk ku PKK lê berzeqîyan dike ne. Divê ev berzeqî temamî ji holê were rakirin. Divê em bînin wan taxan xeynî cîhên dîrokî bi temamî vala bikin û ji welatîyan re xanîyên bibaxçe ava bikin.

Ger mafê jinan pêşkeve, wêne, musîk û huner bê zanîn, demokrasî û azadî zêde bin dê Tirkîye bibe welatekî şaristan. Divê Tirkîye derîyê paşverûtîyê hişkehişk bigire. Ger bibînin ku dilê Tirkîyê li paşverûtîyê heye dê Tirkîyê biçewisînin.

Di paşverûtîyê de zanist, huner û kalîte nabe. Qedrê jinan nayê girtin. Mirov şad nabin. Daxwaza mirin û kuştinê zêdetir dibe.

Him li hember nirxên Ewropa wek huner, peyker û muzîkê ne him jî dixwazin biçin Ewropa. Durûtîyê dikin.

Li hemû cîhanê tundîya dewletên kûr hene. yên ku vê tundî û bextreşîyê ji holê rakin Mehdî û Îsa Mesîh in.

Tişta ku divê Tirkîye demildest bike zêdetir nûjenbûn e. Divê ne mîna Rojhilata Navîn, mîna nûjen bê dîtin.

Ger wek Rojhilata Navîn xuya bike, çawa ku dixwazin Rojhilata Navîn biperçiqînin dê wisa bixwazin Tirkîyê jî biperçiqînin. Divê gelekî nûjen be.

Ne ku em hêrs bin û paşverûtîyê paş guh bikin, divê em wan perwerde bikin. Divê bibe polîtîkaya hukûmetê. Gencên çepgir wisa zanin ku dê bi ramana bêxwedê ve paşverûtîyê têk biherin. Berovajî wê, derman Quran e, oldarîya rasteqîn e.

PKK dixwaze ku rejîmeke bêxwedê têxe nav Kurdan. Ti kesek pergaleke bêxweda û bêdîn qebûl nake.

Bwerîyeke şaş wek lezgîntirkirina qîyametê heye. Bona lezgînkirinê çi kirin. Kesek nikare ku wexta ku Xwedê dîyar kirîye biguhere.

Çawa ku seferberî dikin û alîkarîyan dişînin bila wisa jî bona kurdên mexdûrên terorê alîkarîya lezgîn were kirin.

Taybetîya hevpar a paşverûyan ew e ku hîç qala Quranê nakin. Misilman pirsyarê lipeyçûna Quranê ne.