Adnan Oktar

Nebûna Yekîtîya Îslamê dibe sedema rijandina xwîna gelek Misilmanan. Divê hemû alim Yekîtîya Îslamê vebêjin.

Tevî ku rewşa Misilmanan perîşan e, alimên ku divê tim qala yekîtîya Misilmanan bikin kerr bûne û behsa Yekîtîya Misilmanan nakin.

Em herêmeke ku perçe perçeyî bûye, yek ji yê din hez nake na, em Yekîtîya Îslamê ku hezkirin serdet be dixwazin.

Bi paşverûtiyê ve exlaqê Îslamê desthilat nabe. Tenê alema Îslamê tarûbar dibe. Dê Îslama hezker a Quranê desthilatê cîhanê be.

Xwedê cîhan wek alemek metafîzîk afirandiye. Xwedê jiyanek jirêzê û monoton hez nake. Îslam dê piştî çîleyek mezin bibe desthilatdar.

Heta ku exlaqê Îslamê bibe desthilatê cîhanê, dê gelek bûyerên mezin pêk werin. Bila ti kes neheje, dê dawîya wê gelekî xêr be.

Tim gazincan dikin ku Misilman me tarûbar dikin, ger bertekek xurt, xwedî kesayet û xwedî wîjdan nîşandin, hêza kesekî têra wê nake.

Dê Îslam bi awayekî nûje, şad û bo huner û xweşikiyê vekirî derkeve. Dê wek bihuştê derkeve.

Nabe ku mirov şerê di navbera Misilmanan de temaşe bike û dilxweş be. Ger şaşiyek hebe, ev bi şîretan û bi desteka pêwîst ve tê duristkirin.

Di Îtihadê Îslamê dehezkirin, dilovanî, dostanî, biratî qencî û bereket heye. Hembêzkirina hemû cîhanê, bo başiya hemû kesî xîretkirin heye.

Ji bo birayên me Kurd jî, bo me hemûyan jî, bo cîhanê jî cîhê rizgarbûnê Îtihadê Îslam e.

Di cudahiyê de rehmet na, zulmet heye. Misilman dê bibin yek. Hemû ayetên Quranê ji bo yekîtî û bihevrebûnê ne.

Di gelek çavkanîyên Îslamî de tevî ku li Quranê nagire, cezayê kuştinê heye. Divê were vegotin ku ev hukmên li Quranê nagrin derbas nabin.

Xwedê derbasbûna jî dewrekê bo dewrek din nişan dide. Ew tiştên niha diqewimin Xwedê yek bi yek li Pêxemberê me nişan dabû.

Di civateke ku xweşikiya jinan naxwaze de huner û avahîsazî pêş nakeve.

Di dîroka cîhanê de pergaleke ku bandor li %99 gel kiriye û dibêje Xwedê nîn e heye, decalîyet ev bixwe ye.

Rizgarîya Tirkiyê di nûjenbûnê de ye. Ger jin ne rihet be, xweş û geş nebe li wir nûjentî jî huner jî nabe.

Niha li cîhanê xwedîyê feqîran tune ye, Dema ku Tirkiye dibe yek wê hingê ji wan belengazan xwedî derdikeve. Ger Tirkiye bibe hêza mezin, xweserî hebe jî xem nake, lê belê aniha, dema ku rêxistineke Stalînîst heye xweserî perçebûn e. Xweserîya ku KCD qal dike ew e ku dibêje bila dewletek cuda hebe lê belê pereyê wê hûn bidin. Yanî di bin banê PKK de dewletek cuda. Navê perçebûnê kirine xweserî-xwerêvebirin. Kanton, xweserî û xwerêvebirin hemî perçebûn in, gel destûrê nade.

Pêxemberê me tiştên ku dê di axîr zeman de biqewimin berfirehî vegotiye û her hûrgulî jî pêk tên. Ne normal e ku ev mûcîze tên veşartin.

Xendeq li cîhên bbiçûk ku PKK lê berzeqîyan dike ne. Divê ev berzeqî temamî ji holê were rakirin. Divê em bînin wan taxan xeynî cîhên dîrokî bi temamî vala bikin û ji welatîyan re xanîyên bibaxçe ava bikin.

Her navê wî çi be, dixwazin bêjin Mehdî yan jî tiştekî din, dê rêberek were serê Misilmanan, dê Misilman bibin yek û ev zordestî biqede.

Hawirdorê cîhanê wek ewrên reş bi rijyaran ve tije bûye. Em êdî di heyama dawî a cîhanê de ne. Ew rijyarên ku şiwe diçin dê rojekê lê biqelibin.

Ger mafê jinan pêşkeve, wêne, musîk û huner bê zanîn, demokrasî û azadî zêde bin dê Tirkîye bibe welatekî şaristan. Divê Tirkîye derîyê paşverûtîyê hişkehişk bigire. Ger bibînin ku dilê Tirkîyê li paşverûtîyê heye dê Tirkîyê biçewisînin.

Di paşverûtîyê de zanist, huner û kalîte nabe. Qedrê jinan nayê girtin. Mirov şad nabin. Daxwaza mirin û kuştinê zêdetir dibe.

Him li hember nirxên Ewropa wek huner, peyker û muzîkê ne him jî dixwazin biçin Ewropa. Durûtîyê dikin.