Adnan Oktar

Derbasî be bo HDPyîyan. Bila êrîşker demildest were desteserkirin. Gulekirina tabela û sazîyê qehpetî ye.

Li Tirkiyê ji hêla huner û kalîteyê paşveçûn çêbû. Ev talûkeyek mezin e. Divê Wezareta Kalîteyê ava be û piştgiriya kalîteyê were kirin.

Kurd, Elewî, Zaza û gelek mirovan di rûyê hin kesên be exlaq de gelek êş kişandin. Lê belê ne tene komekî, pirsgirêkên her kesî hene.

Xemila herî mezin a bihuştê hezkirin e. Xwedê neke ger li cîhekê hezkirin tune be, ew der dibe dojeh. Xwedê bihuşt bi hezkirinê xemilandiye.

Ger gulespartina serê mirovekî ne teror be, ka çi ye teror? Şêweyên nejidil gelê me bêhedar dike.

Yekîtîya Îslamê bona Misilmanan mijarek gelekî girîng e. Ger wek taktîkî be jî bilêvkirina nexwastina wê kêrî Misilmanan nayê.

Cihûbûn ne sûc e. Heke Barzanî cihû be ev ne şerm e.

Xwedê bo ku eşq baştir bê dîtin êşê dide. Mirov ji ber vê êşê hezkirina xwe ya bo Xwedê fam dike.

Dema şehîd dikeve, dibêjin agir kete ocaxê. Ev gotinek şaş e. Agir na, nûr dikeve cîhê şehîd lê be.

Em teqez naxwazin ku ti mijarek bi xwînê were çareserkirin. Lê ger nefsî mudafa be xwe parastin heq e.

Wisa zanin ku ger xweserî be dê wek Belçîka û Elmanyayê be. PKK xweserîyê bona avakirina dewleta komunîst wek pêngavekî dibîne.

Ne tenê Tirkiye, dê hemû alema Îslamê baş be. Ev başbûn dê bi Mehdîyetê ve bibe.

Ne tenê Tirkiye, dê hemû alema Îslamê baş be. Ev başbûn dê bi Mehdîyetê ve bibe.

Bo paşverûyan jî nîmet e ku Xwedê serkevtinê nade paşverûtîyê. Ger paşverûtî desthilat be, dê di tarîtîyê de hevrikîyê bikin û bixeniqin.

Di Îslamê de dilsozî, sadaqat heye. Lê belê di siyasetê de tune ye. Di heyama mehdiyetê de ev yek ê bi temamî durist be. Dilsozî û sadaqat ê jî durist be. Ligel me qedr û qîmeta mirovan tê zanîn.

Her kî be bila bibe, ger mirovek di sertên dijwar de behsa Xwedê bike, bo olê xîret bike, divê were destekkirin. Divê ev giyan belav be.

Kurd, Elewî, Zaza û gelek mirovan di rûyê hin kesên be exlaq de gelek êş kişandin. Lê belê ne tene komekî, pirsgirêkên her kesî hene.

Hukûmet dikare hemû mijarên xitimî di pergala parlamenteriyê de çareser bike, çi guherîn pêwîst be dikarin bikin.

Dê heta hetê rêzdariya Ocalan tune be. Ji ber vê yekê, bila bo rêzdarkirina wî pê de nekevin, nikarin ti encamê ji vê mebestê bigrin.

Hin mirov hene ku wisa bawer in ku kesên alim divê eksî û hêrs bin. Kesên zana rûnerm, xweşmîzac û têgihîştî ne.

Hîç ne normal e ku di meclîsê de jin gelekî kêm in. Divê herî kêm nîvê meclîsê jin be. Cîhê ku jin lê ye wek bihuştê ye.

Li ernîgariya Îslamê gelek zordarî li Misilmanan tê kirin, paşê jî dibêjin mirov çima xwe li tundiyê digirin. Heznekirin tundiyê tine.

Di gelek heyamên dîrokê de xwîn heye. Mirina Ermenan, mirina Tirk û Kurdan jî êş e. Mîna vê, reşerûpelên dîrokê gelek in.

Çand, pîrûpergal, huner û kalîteya kesên paşverû, û di seran ser de xwemezindîtina kesên nejidil mirovan ji ola Îslamê sar dike.

Dema ku tu diçî hecê, jin û mêr ligel hev îbadetê xwe dikin. Ew kesên ku dibêjin mêr nikare bi jinan re li heman deverê bimîne, bila vêya baş bifikirin.