Adnan Oktar

Hema hema hemû çekên ku didin Iraqê dikevin destê DAÎŞê. Divê Amerîka şûna ku tim çekan bifiroşe, têkoşîna zanistî bike.

Kesekî ku nîkaribe hebûna Xwedê bibîne, dê çawa xweşikiya qûlan bibîne? Kesekî ku spasiya Xwedê neke, dê çawa spasîya evdan bike?

Ew ên paşverû nikarin wê ola ku wan afirandiye jî jiyan bikin. Pergalek ezîyetê wisa çêkirine ku, ne mumkun e têkeve nav jiyanê.

Ne rast e ku mirov bona îdîayên qaşo komkujîyê bêje min têkildar nake û bêdeng bimîne, divê li hember kirdariyan tevdîran bigirin.

Di hezkirin, merhemet, dolovanî û xweşîkiyê de jin li ser mêran e. jin him bi hûr û kur difikirin him jî pirr zîrek in. Mêr ne wek jinan hûr û kur, pirr rasthatî difikir in. Jin ji aliyê huner, bedewî û estetîkê ve li gor mêran bêtir jêhatî ne.

Xwedê hin hişyariyan dişîne ku mirov Wî bi bîr bixe, lê belê ev yek înkarkirina gelek mirovan ji zêdetir dike.

Kurd, Elewî, Zaza û gelek mirovan di rûyê hin kesên be exlaq de gelek êş kişandin. Lê belê ne tene komekî, pirsgirêkên her kesî hene.

Ne guncav e ku mirovên perjewendperest jidil bin. Dema ku jidilî nebe, îmana kûr jî nabe.

Dewleta kûr a cîhanê, ne Kurdan hez dike ne jî Ereban. Ew di wê fikrê de ku divê herêm bi gelek caran ava be û hilweşe.

Decaliyetek heye ku zanistê bikar tîne û Xwedê înkar dike. Şûna ku bersivê bidin vê decaliyetê, li dibistanan pergala înkarê tê hînkirin.

Em nhêlin ku hin kes Îslamê wek sîstemeke dijminê jinan nîşan bide û mirovan ji Îslamê dûr bixin.

Em nhêlin ku hin kes Îslamê wek sîstemeke dijminê jinan nîşan bide û mirovan ji Îslamê dûr bixin.

Dema ku mijar cane kesekî be, divê demildest tevdîran hildin. Divê nehîştana ku bisekinin û ji xwe re bikin propaganda.

Dojeh bi zombîyên ku çav hene nabînin guh hene nabîzin ve tije ye.

Ol hezkirin e, eşq e û bedewî ye. Ji ber ku hin kes vê nizane xwe davêje bîra reş û tarî ya Xwedênenasiyê.

Kesê ku ji Xwedê hezdike nikare bibêje “hin kes bo Xwedê hewl didin”. Dê di riya Xwedê de bi hemû rih û derfetên xwe bixebite.

Dewsa ku Misilmanên tûndiyê bi kar tînin, perwerdebikin, tev ji holê radikin. Naxwe di nav wan de kesên maqûl jî hene.

Ger Xwedê bibîne ku nayê hezkirin zora wî diçe. Xwedê hezkirinê hez dike. Xwedê dixwaze ku bibîne tê hezkirin.

Kurd, Elewî, Zaza û gelek mirovan di rûyê hin kesên be exlaq de gelek êş kişandin. Lê belê ne tene komekî, pirsgirêkên her kesî hene.

Desteka sîxuriyê nabe ku tu bêjî li vir Misilman hene têkevin û bikujin, berovajî vê, divê tu bêjî li vir sîvîl hene lê nexin.

Her kî be bila bibe, ger mirovek di sertên dijwar de behsa Xwedê bike, bo olê xîret bike, divê were destekkirin. Divê ev giyan belav be.

Li ernîgariya Îslamê gelek zordarî li Misilmanan tê kirin, paşê jî dibêjin mirov çima xwe li tundiyê digirin. Heznekirin tundiyê tine.

Di gelek heyamên dîrokê de xwîn heye. Mirina Ermenan, mirina Tirk û Kurdan jî êş e. Mîna vê, reşerûpelên dîrokê gelek in.

Hîç ne normal e ku di meclîsê de jin gelekî kêm in. Divê herî kêm nîvê meclîsê jin be. Cîhê ku jin lê ye wek bihuştê ye.

Çand, pîrûpergal, huner û kalîteya kesên paşverû, û di seran ser de xwemezindîtina kesên nejidil mirovan ji ola Îslamê sar dike.