Adnan Oktar

Em baş zanin ku li Tirkiyeyê berê çawa zilm li Kurdan hat kirin. Kurd şerm dikirin ku kurdbûna xwe bînin ziman. Ev zilm e.

PKK dixwaze bi gotina xweserîtiyî birayên me yên Kurd ên Misilman bike nav pergala zordest a Stalînîst. Em jî dê destûrê nedin vê.

Agahiyên ku pêxemberê me derbarê Mehdî de daye hemî jî li dû hev di vê heyamê de pêk tên û derdikevin. Ev jî mucîzeyek e.

Xwedê birayên me yên Kurd ji ezmûneke dijwar de derbas dike. Înşelleh Xwedê bihuştê nesîbê wan hemûyan bike.

Gava ku çûyî û derketî hizûra Xwedê tu kes nikare çawa ku li dinyayê tevdigere li wir jî bi wî awayî tevbigere.

Çanda birayên me yên Kurd gelekî baş e. xwarin, muzîk, govend û her tiştê wan baş e. Kurd xwedî gotinên xwe ne û kesên dilovan in.

Amerîkaya kûr dewletek Kurd a girêdayî Îslamê naxwaze, çimkî li hember avabûna Yekîtîya Îslamê ye. Dixwaze Kurdan radestî Stalînîstan bike.

Em destûrê nadin ku bînin êş û azara zordarîya komunîst li xwîşk û dayikên me yên Kurd bidin jîyîn.

Oldarî û kubarîya birayên me yên Kurd dewlete kûr a cîhanê aciz kir. Lîstikan dikin ku Kurdan ji herêmê paqij bikin, em destûrê nadin.

Tu bêjî ku di pergala Seroktiyê de dê şaredarî xurt bin tê wateya bingeha veguherîna eyaletan. Ev jî tê meneya perçebûnê.

PKK û rêxistinên din ên komunîst bi xebatên fikrî dikarin têk biçin. Bi deng nekirinê nabe, divê li dijî van îdeolojiyan xebatên fikrî bê kirin.

PKKî ji bo ku tiryakê bi kar bînin û fuhûşê bikin naçin serê çiyê. Ev gotinên bê mantiqin. Divê ji îdeolojiya wê re bersiv bê dayîn.

Cihûbûn ne sûc e. Heke Barzanî cihû be ev ne şerm e.

Ger ji îdeolojiya PKKê re bersiv neyê dayîn, ev tê wê wateyê ku tu li hemberî îdeolojiya wê têk çûyî. PKK dê bi têkoşîna îdeolojîk bi dawî bibe.

Li dijî rêxistineke çekdar û Marksîst Lenînîst nikarî bi riya siyasetê bi ser kevî. Dive li dijî vê xebatên felsefî û ilmî bê kirin.

Bi nezanî û cehaletê îdarekirin rêbazeke rast nîn e. bersivdayîna li îdeolojiyên darwînîst û materyhalîst hêsan e. Divê ji vê têkoşîna ilmî dûr nemînin.

Lê dê ev wisa dewam neke. Ger bersiv li îdeolojiyên darwînîst û materyalîst nayê dayîn dê çepgiriya tundrew bi awayekî xurtir pêş ve biçe.

Dive bi welatparezî û ji bo riza Xwedê mirov bên teşwîqkirin. Ji bo tişt û berjewendiyên meddî teşwîqkirin ne tiştekî baş û rast e.

Li Tirkiyeyê aliyên rastgir nikarin dengên mirovên revşenbîr û şareza bistînin. Dixwazin bi kesên ku zêde naxwînin û lêkolîn nakin re îdare bikin.

PKK di heyamên aştî û çareseriyê de bêtir xurtir dibe. Bêtir çek komdike û bêtir mîlîtan tevlî dibe.

PKKî bona ku bigihîjin armanca xwe perwerdeyeke berfireh distînin. Xelet be jî îdealekê wan heye. Îdeala piraniya ciwanên me jî tune ye.

Rêxistineke çekdar a Marksîst, Lenînîst û Stalînîst ne xwedî têgeya aştî û aramiyê ye. Di vê avabûnê de her cureyê zordarî û zordestiyê heq e.

Heke Tirkiye wek Swîsreyê be û kesên li hemberî me rêz li dewletê bigre dê xweserîtî ne pirsgirêk be. Lê xetereya Stalînîst heye.

Em destûrê nadin ku Tirkiye perçe be. Lewre Tirkiye hêviya alema Îslamê ye. Emê tu carî destûrê nedin ku ev hêvî bişkê.

Cihê Abdullah Bîroglu, Yunus Koca û hemû şehîdên me bibe bihuşt. Xwedê sebrê bide malbatên wan.