Adnan Oktar

Bi nezanî û cehaletê îdarekirin rêbazeke rast nîn e. bersivdayîna li îdeolojiyên darwînîst û materyhalîst hêsan e. Divê ji vê têkoşîna ilmî dûr nemînin.

Ger ji îdeolojiya PKKê re bersiv neyê dayîn, ev tê wê wateyê ku tu li hemberî îdeolojiya wê têk çûyî. PKK dê bi têkoşîna îdeolojîk bi dawî bibe.

Netewek bi îmanê bi huner, zanîn û perwerdeyê ve xweşik dibe. Rê, pir û bendav têra xweşikbûna miletekî nake.

Kurdbûn û Elewîbûn rûmet e. bi salan e bi awayekî bêexlaqî zordarî û zilm li Kurd û Elewiyan kirin.

Ger li dijî PKKê bi paş ve gav bê avêtin û bê tirsîn dê PKK bêtir hov bibe. Ji ber vê yekê divê biryardarî hebe.

Dinya ne ev der e ku hezkirin lê bi awayekî rast tê jiyin. Cihê rast a hezkirinê axiret e.

Êrîşî karkerên demsalî yên Kurd û malên wan dikin. Ev bêexleqiyeke mezin e. Ger hêza te hebe biçe bi PKKê re şer bike, êrîşî Kurdan neke.

Dema ku şehîd dibe divê êş, nalîn û girî nebe. Lewre armanca PKKê jixwe ev e. divê em vê daxwaza wan bi cih neynin.

PKK ne avabûneke bi siyasetê ve were sererastkirin e. Bi zanistê pirsa PKKê çareser dibe. Berovajî vê, dê xurttir be.

Bi heznekirinê ve him zirarê didin xwe him jî didin derdorê xwe. Kesek jî dernakeve ku nabêje hûn çima wiha dikin, hûn çawa wisa dijîn.

Xwedê ji me bi hezkirina Wî ve bîranînê dixwaze. Xwedê jiyanek vik û vala naxwaze. Rewnaq, hezkirin û xweşikî kêrî şanê Xwedê tê.

Li pey şehîdan mirov bi hezkirin û xofa Xwedê digirî, ger bi xembarî bigirîn ne gorî olê ye.

Ger mirovek yek mirovê din ji ber nijadê wê/wî kêm bibine, ev yek bi aşkere bêşerefî ye.

Divê ewilî bêjin ji vir derkevin û piştre jî wir bikin deşteke rast. Ger heya sibehê bibe deşt, pirsgirêk bi temamî tê çareserkirin.

Kesê zordariyê digere, zordariyê heq dike. Ger tu zordariyê, belayê, xwînê bidî pêş, bela yê te bixeniqîne. Ger tu bi hezkirinê ve nêz bibûya, dê hezkirin ê bihata.

Ger tu wek Ûsiv bî, dê Xwedê Zulêyxayê bişîne ba te. Nexwe li çolistanê gerînê ve nabe.

Li Tirkiyeyê aliyên rastgir nikarin dengên mirovên revşenbîr û şareza bistînin. Dixwazin bi kesên ku zêde naxwînin û lêkolîn nakin re îdare bikin.

PKKî ji bo ku tiryakê bi kar bînin û fuhûşê bikin naçin serê çiyê. Ev gotinên bê mantiqin. Divê ji îdeolojiya wê re bersiv bê dayîn.

Kurd dê tu carî pergala komunîst û Stalînîst qebûl nekin. Çima pergaleke ku azadî lê nine û bêhna xwînê ji her derê wê tê, bixwazin?

Cihê Abdullah Bîroglu, Yunus Koca û hemû şehîdên me bibe bihuşt. Xwedê sebrê bide malbatên wan.

PKK û rêxistinên din ên komunîst bi xebatên fikrî dikarin têk biçin. Bi deng nekirinê nabe, divê li dijî van îdeolojiyan xebatên fikrî bê kirin.

Cihûbûn ne sûc e. Heke Barzanî cihû be ev ne şerm e.

Çawa ku siyasetmedar bi awayekî hesas tên parastin divê welatî jî wisa bê parastin. Divê li hemberî terorîstan tenê neyên hîştin.

Li dijî rêxistineke çekdar û Marksîst Lenînîst nikarî bi riya siyasetê bi ser kevî. Dive li dijî vê xebatên felsefî û ilmî bê kirin.

Ger ji bo ku Ocalan bê berdan û federasyon bibe wisa tevdigerin, dê gelê me vê yekê qebûl neke.