Adnan Oktar

PKK tenê bi hizrên tolhildan û rikê ve tev digere. Ji rikan har bûne. Kurdan jî hez nakin, tenê tolhildanê dixwazin.

Bila KCK û PKK bêterbiyatiyê nekin. Bila dev ji çeka ku dispêrin serê gel û bi zordetî partiya ku deng bidinê nîşandanê berdin.

Bila PKK dev ji şûmiyê berde. Bila gelê Tirk û artêşa wan baş nas bikin. Em dibêjin em nahêlin welatê me perçe be, em nahêlin jî..

Kurd şêr e, mêrxas e, merd e. Dema ku leşkerên xwe birîndar dibîne, wisa nahêle, digire û dibihere nexweşxaneyê

Bi PKKê re him ruhê komunîst him jî ruhê faşîst di asteke bilind de ye. Bi nêrîneke şeytanî ya nijadperest ve tev diğerin

Têkoşîna li hember PKKê bi rawestandina perwerdeya Darwînîst ve guncav e. Divê perwerdeya dij komunîst were dayîn, heta ev nebe nabe.

Ew kesên ku dibêjin Ocalan dixwaze çek werin berdan lê Qendîl naxwaze, dibin çoyê şer. Gelekî aşkere ye ku ev lîstok e.

PKK dibêje ez ê bi çek, top û tivinga xwe ve li herêma Kurdan bibin xwedî hêz, dê gelê me bi qanûn û dadê ve li hember spartineke wiha bisekine.

Bila PKK dev ji daxuyaniyên acizkirina gelê Tirk û ceribandinan berde. Dê dawiya dawî gelekî poşman be.

Bila tu kes bêşerefiyê nespêre gelê me. Teklîfa ku dibêje bila Ocalan serbest were berdan û bîla federasyon were bê şerefî ye.

Ger PKK propagandaya bê ol û bê Xweda wekî dilê xwe bike û birayên me nikaribin teblîxê bikin, jîyanek wisa teqez nayê qebûl kirin.

Li Başûrê Rojhilat hawirdoreke ku welatî nikarin bigerin û PKK tundîyê dike heye. Divê ev polîtîkayên teslîmbûnê bi dawî bin.

Heyna ku li herêmê desthilatiya PKKê heye, hilbijartin kirin tê wê wateyê ku dibêjin ha herêm ji we re.

Divê Kurd, Laz û Çerkes li her deverên Tirkîyê hebin. Ne rast e Kurd Kurdan birêve biherin. Dema Serokomarê me Kurd bû, em serbilind bûn.

Operasyona ku artêşa me li dijî PKKê kiriye, gelekî rast e û di cîh de bûye. Leşkerên me nûr in. Hemû jî zarokên Hz. Muhammed ên wek nûrê ne.

Kurd, Elewî, Zaza û gelek mirovan di rûyê hin kesên be exlaq de gelek êş kişandin. Lê belê ne tene komekî, pirsgirêkên her kesî hene.

Berê, dema ku digotin Ermen, Kurd û Elewî, wek çêr dihat dîtin. Ev yek bê exlaqiyek mezin e. Hemû jî mirovên wek nûr in.

Di nava ramana PKKê de dilpakî, dilovanî, hezkirin tune ye, xofa Xwedê, hezkirina Xwedê tune ye, zanistî û huner tune ye. Tenê tundî û tirs heye.

Kurd, pîroz in, qedirbilind in, oldar in, kubar in. Kesên paqij in. Dema ku dibêjin Kurd, ez dizanim ku ez ê bi kesekî/a kubar re rûbirû bim.

Ez çima xwişk û birayên xwe Kurd hez dikim? Jiber ku exlaqê wan xweş e hez dikim. Ez ti kesî ji bo netewa wî hez nakim, ez bo teqwaya wan hez dikim.

Gelek reng û çandên xweş û xas ên Çerkes, Kurd û Lazan li Anatoliyê heye, divê bo parastina hemûyan tevdîr werin girtin.

Dema qala kirinên PKK/PYDê dikin dibêjin berxwedêrên Kurd. Kurd nûr in paqij in. Ew avabûneke bê dîn û bêxwedê ne, gel diçewisînin.

Mirov tî car ji hezkiriyê xwe têr în de teqez têrbûn tune ye, di bengînî û kûrbûnê de zêdebûn çê dibe.

Di pirtûkên dewletê yên fermî de ji gencan re dibêjin ku hûn di şilekan de bi tesadufî çê bûne. Ev yek hişê gencan tarûbar dike.

Li Fransayê 3 jinên bêweş bêexlaqî hatin kuştin. Ev yek lîstikeke ku bi alîkariya sîxuriya Fransayê hate kirin bû