Adnan Oktar A9 TV; 7 sentyabr 2015

İnsanın eqoistlik edəcək halı yoxdur, sən qandan, ətdən, sümükdən, sinir hüceyrələrindən meydana gəlmiş bir varlıqsan, əlbəttə ki, ehtiyacların var, niyə lovğalanırsan? Ölüb gedəcəksən, kimə acıq verirsən? Eləcə də, çox qısa müddətdə bitir həyat. Bütün meyitlər məzarın içində açıq-aydın şəkildə şişib partlayır. İnsanın lovğalanacaq halı yoxdur, aciz bir varlıqdır.

Allah ayədə; "vicdanları qəbul etdiyi halda zülm və təkəbbür ucbatından rədd etdilər" deyir. Vicdanına müqavimət göstərir. Yoxsa vicdanı ona doğru olanı əmr edir, "et" deyir, dinləmir. Sözünə qulaq asmır. Buna görə də üzləri qaralır. Yoxsa insan vicdanının səsinə qulaq assa, üzü nur kimi olar.

Gözəl olar, eqoist olar, heç bir faydası olmaz. Gözəllik eyni zamanda fitnədir. Gəncdir, gözəldir, lakin qürurdan, təkəbbürdən ötrü dəliyə dönər. Çirkin hesab edərsən, lakin dəlicəsinə bir şövqü olar. O gözəl dediyindən min dəfə artıq gözəllik verər sənə.

Öyünsən, təkəbbürlənsən dəli kimi görünərsən, bu antipatiya oyadar və sevilə bilməzsən. Təkəbbürləndiyin, lovğalandığın vaxt da sevilməz olursan. Sən niyə lovğalanırsan, niyə öyünürsən ki? Sevsin deyə edirsən, elə deyilmi? Əks təsir verər, sevgi gedər.

İnsan təkəbbürlənməyə başladıqda Allah dinə yaxınlaşmasını mane olur, ağlını əlindən alır.

Təkəbbür hissinin heç bir məqbul tərəfi yoxdur. İnsan yatmağa məhkumdur, çox aciz varlıqdır, çətinliklər içində yaşayır və qısa müddətdə də ölür. Belə varlığın təkəbbürlü, özü də ağlasığmaz dərəcədə təkəbbürlü olması möcüzədir.

Əgər biri eqoistlik nümayiş etdirsə, insanlar ona çox vəhşi davranar. Bunun üçün təvazökarlıq qoruyucu bir zirehdir. Eqoistlik də təcavüzkarlığı artıran, bəlanı cəzb edən bir xəstəlikdir.

Bir insan çox eqoistdirsə, özündən çox razıdırsa, təkəbbürlüdürsə, onu eqoistlik bürüyür. Tamamilə eqoistlik bürüyür. Bədəni xəstələnir. Yəni ruh xəstəsi kimi olur. Fironda, Nəmrudda olan budur. Ağlını itirir. Təbiidir ki, belə olduqda bədəninə şeytan yerləşir. Artıq normal hərəkətlər edə bilmir. Ağılla hərəkət edə bilmir.

Təkəbbür hissi insanı özündən razı, ədəbsiz biri edir və ən pisi də həmin insan aciz mövqeyə düşəcək şəkildə ağılsız olur. Məsələn, axmaqcasına bir-birinin ardınca yalanlar söyləyir. Ən axmaq insanın belə danışmayacağı məntiqsiz şeylər danışır. Ruhunda inanılmaz qarışıqlıq olur, böyük bir qarışıqlıq olur. Küfr əhlinə çox meylli olur.

Peyğəmbərimiz (s.ə.v) dövründəki bütün münafiqlərin xüsusiyyəti özlərini Peyğəmbər (s.ə.v)-dən üstün görmələri və ön plana çıxartmalarıdır. Münafiq qadınlarda və münafiq kişilərdə, hədəf həmişə ən qabaqda olmaq, ən böyük olmaqdır. Özlərini haşa Allah kimi görərlər.

Hədisdə: “Ümmətimdəki münafiqlərin əksəriyyətini təhsil alanlar təşkil edər" deyir. Bilikləri nəticəsində həmişə havalanar, ayrı olmaq istəyərlər. Münafiqlər öz aləmlərində “mən daha ağıllıyam, daha bilikliyəm” deyə təkəbbürlənərək müsəlmanlardan ayrılmaq istəyərlər.

Peyğəmbərimiz (s.ə.v) dövrünün münafiqləri öz aləmlərində Peyğəmbər (s.ə.v)-dən daha ağıllı olduqları iddia edirdilər. Özlərini guya daha ağıllı zənn etdikləri üçün, yekəxana danışırdılar. Münafiq çox nəzakətsiz və ədəbsiz olar.

Münafiqlər dünyada təkəbbür göstərərlər. Qudurub azarlar, lakin axirətdə Allahın hüzurunda, haşa, bu cür çoxbilmişlik, intellektuallıq və hiyləgərlik etməyə gücləri qalmaz.

Qəlbində xəstəlik olan, qürur nümayiş etdirər, eqoistlik edər, təkəbbürlənər. Təkəbbürü qiymətli bir ibadət kimi görür. Halbuki şeytanın sözü ilə etdiyindən xəbərsizdir. Şeytani şəkildə fəaliyyət göstərdiyini görə bilmir.

İngiltərə dərin dövləti çox təkəbbürlüdür, eqoistdir. Münafiq alçaqlıq duyğusuna malik olduğu üçün, bu təkəbbürlük, eqoistlik və lovğalığa heyranlıq duyar. Onun eqoistliyini bir filin eqoistliyi kimi görər, özünün eqoistliyini də bir böcəyin eqoistliyi kimi görər, lakin heyran olar. Bunun üçün də, onlara qarşı çox hörmət saxlayar. Küfr əhlinə qarşı, dəlalət əhlinə qarşı, zalımlara qarşı çox hörmət saxlayar.

Münafiq şeytani zəkaya sahib olar. Buna görə də, fövqəladə dərəcədə eqoist olar. Yəni münafiqə görə sadəcə özü vardır, bir də aciz gördükləri, ağıllarının zəif olduğuna inandıqları.

Münafiq təmiz deyil, murdar yaşamaq istəyər. Məsələn, hər gün yuyunmayacaq. Marixuana çəkəcək, pislik edəcək, əxlaqsızlıq edəcək. Zibillik yerlərdə gəzəcək. Küfr əhli ilə iç-içə olacaq. O iyrəncliyi yaşayacaq. Həmişə düşüncəsində bu var. Həmçinin böyük olmaq istəyər. Eqoistlik edəcək, təkəbbürlük edəcək. Dünyanı oturduğu yerdən idarə edəcək. Sərsərilərlə görüşüb danışacaq. Təhlükəli işlər görəcək.

Özünü böyük görəni Allah kiçildir. Özünü kiçik görəni də Allah böyüdür. Mömində eqoistlik olmaz, böyüklük hissi olmaz.

Allah hamımıza, bütün millətimizə xeyir versin. Sülh, qardaşlıq, dinclik, rahatlıq, fərahlıq, gözəllik versin, fitnədən qorusun, qardaşları bir-birinə düşmən etməsin. Rəbbimiz qardaşların arasını düzəltsin, onlara dostluğun, qardaşlığın, sevginin ruhunu bəxş etsin. Allah onları eqoizm, təkəbbür, böyüklük hissi və mövqe ehtirasına qapılmaqdan qorusun.

Özünü böyük hesab etmək, lovğalanmaq, özünü tərifləyərkən də qarşısındakını vicdan yaxud mərhəmət tərəfini az göstərmək münafiqin xüsusiyyətidir. Özünü həmişə zərər çəkmiş kimi göstərər, mömini də insanları incidən kimi göstərər. Belə əxlaqsızlığı vardır.

Münafiqlər dəhşətli dərəcədə təkəbbür hissi içindədir. Haşa özlərini Allahdan böyük hesab edərlər.

Münafiqlər eqoist olduqları üçün haşa Allahı məğlub edən olmaq istəyərlər. Şeytanın xüsusiyyəti nədir Quranda baxdığımız zaman? Haşa Allahı məğlub edən olmaq. Münafiqlər də həmişə haşa öz aləmlərində Allahı məğlub etmək əzmindədirlər.

Təkəbbürlənənlər alçaldılar, sürünər; təvazökar insanlar da həmişə uca yaşayarlar.

İnsan nəticədə ətdən, sümükdən əmələ gəlmiş bir varlığın görünüşüdür. Eqoistlik, təkəbbürlülük edəcək halı yoxdur. Bunu edən üçün çox böyük zəiflik olar. Bir məntiqi də yoxdur. Böyük olan Allahdır. Allahın yanında insan heç nədir.

Əzəmətli, eqoist, təkəbbürlü, “ziyalı”, lakin eyni zamanda da ədabaz bir üslub, insanları bəyənməyən bir üslub; bu bir ruh xəstəliyidir. Yəni münafiq xarakterli bir ruhun çirkidir. Buna görə də, bütün möminlər üçün bu cür hərəkətlərdən çəkinmək mühüm məsələdir.