Adnan Oktar A9 TV; 12 yanvar 2016

Əgər nəfsi özbaşına buraxsan, birbaşa heyvan kimi baş bəlası olar. Yəni özünü ibtidai heyvan kimi göstərər.

Allah rizası üçün, İslama xidmət üçün, bir gün yuxusuz qal desən, yıxılıb özündən gedər. Lakin bu avtomobili sənə verəcəyik desən, üç gün yatmaz, oyaq qalar. Özü də ayaq üstə. Məhz insan xarakterinin kiçikliyini, səthiliyini, heyvanlara necə uyğun olduğunu buradan görürük.

Kin, nifrət, qəzəb, sevgisizlik, şəfqətsizlik və eqoistlik olduqda göz qaralar, dil qaralar, danışa bilməz insan. Sevgini qəbul etməyənlərin dilinə diqqət yetirin, heç bir şəkildə danışa bilməzlər. İki sözü bir yerə gətirə bilməzlər.

Bağışlayıcı olmaq Allahın çox bəyəndiyi xarakterdir. Çünki intiqam, ruha nəfsani zövq verər. Bağışlamaq çox çətindir. Yəni iradə tələb edir, ağıl tələb edir. Çünki insan bağışlamaqla məmnunluq hissinə çata bilməz. Lakin intiqam almaqla məmnun olar. Bunun üçün Allah bağışlamağı əsas götürür.

Milli mənfəət məsələsi olmamalıdır. Hər kəsin mənfəəti üçün çalışmalıyıq. Özümüz əziyyət çəksək də, başqalarının xoşbəxtliyi üçün çalışmalıyıq. Belə nəcib millətə, nəcib dövlətə bu yaraşar. Bizə mənfəətpərəstlik, eqoistlik yaraşmaz.

Bir insan nəfsini dəli kimi müdafiə edirsə, bu əqli xəstəlikdir. İnsan orada dayanmalıdır, Allaha sığınmalıdır. "Mən necə bu qədər anormal bir insan ola bilərəm?" deməlidir. Qarşı tərəfi ağıllı şəkildə dinləməlidir. Müsəlman, yaxşı işlər görməyi əmr edib, pis əməlləri qadağan etməyə meyillidir. Buna görə də ağlı çox gözəl inkişaf edər.

Bir şeyin ziddi olmadıqda doğru olan necə ortaya çıxa bilər? Şeytan olmayacaq, nəfs olmayacaq və biz imtahan olacağıq? Gözəli və doğru olanı görəcəyik? Bu qeyri-mümkündür. Yüksək sevgini əldə etməyimiz qeyri-mümkündür, yüksək ağlı əldə etməyimiz qeyri-mümkündür. Uşaq dövrümüzdəki kimi qalarıq, təkmilləşmərik.

Ağılla hərəkət edən və nə etdiyini bilən insan olmaq üçün, mütləq nəfsi tənqid etmək lazımdır. Hərdənbir olsa da, mütləq tənqid etmək lazımdır. İnsanların içində də tənqid etmək lazımdır. Bu zaman insan ağılla hərəkət edən və nə etdiyini bilən biri olar. Bu Quran möcüzəsidir. Gözlə görünən möcüzədir.

İnsan özünü tənqid etməsə, mükəmməl hesab etsə dəli kimi olar. Müsəlman mütləq özünü tənqid etməli və etdirməlidir. Əqli sağlamlığı baxımından bu lazımdır. Yoxsa əqli pozğunluq yaranar. Mühakimə qabiliyyəti yox olar. Bəsirəti, fərasəti bağlanar. Baxın ətrafınıza, görərsiniz. Qeyri-stabillik yaradar. İnsan ağılla hərəkət edən biri olmaz.

Sevsən tərslik etməzsən, xəsislik etməzsən, eqoistlik etməzsən, sevdiyinin rahat və yaxşı olmağını istəyərsən.

Kobud davransan sevgi gedər, nəzakətli davransan gələr. Əgər insan eqoistdirsə, sevgi dərhal gedər; eqoist deyilsə sevgi dərhal və artıqlamasıyla gələr.

Münafiq ayələrini həmişə möminlərə danışırıq. Mömin öz üstünə götürməsə bu münafiq əlaməti olar. Əgər götürsə bu da mömin əlamətidir. Çünki müsəlman nəfsini təmizə çıxartmaz. Nəfs həmişə pisliyi əmr edəndir.

Nəfsi ən ağır günahlarla ittiham etmək lazımdır. Münafiqliklə ittiham etməlisən, səhvlərlə ittiham etməlisən, dəlalətlə ittiham etməlisən. "Hər cür səhvi edə bilərsən" deyə nəfsə həmişə məlumat getməlidir ki, nəfs azğınlaşmasın, müsəlmanın tərsinə hərəkət etməsin.

Münafiq eqoist olduğu üçün sırf öz mənfəəti üçün yaşayar. Öz böyüklüyü, öz eqoistliyi, öz əzəməti üçün yaşayar. Başqaları üçün yaşamaq istəməz.

Vətənin bölünmə təhlükəsindən söhbət gedərkən eqoist olmaq, öz dərdinə düşmək, dünyanı yaşamağa çalışmaq münasib olmaz.

Müsəlmanın cənnətdəki məqamı münafiqlərlə, şeytanla, nəfslə fikri mübarizə ilə yüksəlir.

Münafiqlər eqoistdir, müsəlmanlardan nifrət edərlər, birlikdə yaşamaq istəməzlər. Müsəlman qadınları və kişiləri də yalqız etmək istəyərlər.

Normalda hər insanın çox normal və stabil olması lazımdır, lakin insanlarda yaxşılıq zənginliyi olduğu qədər pislik zənginliyi də olur. Qısqanclıq, qəzəb, eqoistlik, dava-dalaş, dedi-qoduçuluq kimi mənfi xüsusiyyətlər bəzi insanlara heyrətamiz şəkildə hakim olur.

Sevgisizlik, eqoistlik insanı bölünməyə aparar, parçalanmağa aparar. Sevgi isə birləşməyə aparar. İnsan sevdiyindən ayrılmaq istəyərmi? Sevməyəndə ayrılmaq istəyər. Nifrət etdiyi kimsəni görmək istəməz. Dünyadakı bu bölünmələrin səbəbi sevgisizlikdir.

Eqoistlik bölünməyə gətirib çıxarar. Adam malına bağlanar. Eqoistliyin xüsusiyyəti budur. Amma eqoistlik yoxdursa, səxavətli olmaq vardır. Səxavətli olmaq hədd-hüdud bilməz. Məhz belə də olmalıdır ki, sən rahat şəkildə comərdlik edə biləsən, dostluğunu, sevgini rahat şəkildə göstərə biləsən.

Səmimiyyət çox əhəmiyyətli mövzudur. Səmimiyyət bəzən insana baha başa gələr, nəfsinə çətin gələr, lakin səmimiyyətdə müqavimət göstərmək lazımdır.

Nəfsi üçün yaşayan səmimi ola bilməz. Başqasının yaxşılığı üçün yaşayan səmimidir.

Səhabələr Allah üçün mübarizə aparırlar. Münafiqlər isə; “evimiz nəzarətsiz qalıb”, “vuruşa bilsəydik gələrdik” deyirlər. "Sənə qırx kisə qızıl veriləcək, bu şərtlə ki, vuruşa bilmədiyin halda, gəlib vuruşmalısan" desən dərhal gələr. Çünki, mənfəət vardır. Məhz insanın mənfəəti gözəl əxlaq olmalıdır. Qızıl yerinə, pul yerinə imanını qoymalıdır, vicdanını qoymalıdır. Başqa cür olsa insan heyvana dönər.