Adnan Oktar A9 TV; 26 may 2016

Münafiqlərə aid ayələr, iman gətirənlərin qəlbində dərin təsir meydana gətirər, qəlbləri yumşalar. Münafiqlərin isə daxilən kinini və nifrətini artırar.

Cəhənnəm vəhşi, dəli heyvan kimidir. Həmişə əzmək, yandırmaq, dağıtmaq, əzab vermək istəyər. Küfr əhlinə qarşı, münafiqlərə qarşı təcavüzkardır.

Münafiqin üzünə pis, iyrənc ifadə verilər. Sifətində lənət bir ifadə olar. Ayədə; "Qaşlarını çatdı" deyir Allah; donuq, qaraqabaq sifəti var. Bu Allahın ona olan möhürüdür.

Münafiqlərə, küfr əhlinə aid olan ayələr əslində möminlərə aiddir. Bu ayələr küfr əhlinə və münafiqlərə təsir göstərməz. Möminə təsir edər. Möminin qəlbində dərin təsir meydana gətirər, imanını artırar. Münafiqin də kinini və qəzəbini daha da artırar. Mömin özünü düzəldər, kafir və münafiq daha betər hala gələr; daha hiyləgər, daha azğın olar, daha qəlbi qaralar.

Münafiqlərin üzü çox bərbaddır. Bitkin, donuqdur. Şeytanla əlaqədə olduqları üçün sanki kükürd qoxar onlar. Görünüşləri şizofrenikdir.

Özünü böyük hesab etmək, lovğalanmaq, özünü tərifləyərkən də qarşısındakını vicdan yaxud mərhəmət tərəfini az göstərmək münafiqin xüsusiyyətidir. Özünü həmişə zərər çəkmiş kimi göstərər, mömini də insanları incidən kimi göstərər. Belə əxlaqsızlığı vardır.

Münafiqlərin fitnələrinin Quran ayələriylə ifşa edilməsi onların zərərsizləşməsini təmin edər. Möminlər bunu mütləq etməlidir.

Münafiqlərin ən böyük əxlaqsızlıqlarından biri, peyğəmbəri haşa ədalətsiz göstərməkdir. Münafiqdə həmişə üsyan ruhu vardır, şeytani düşüncə vardır.

Dəccaliyyət insanların həyatı boş və mənasız olaraq görmələrini istəyir. Həyata dair təlqin etdiyi məqsəd yalnız iş sahibi olmaq, evlənmək, çoxalmaq, futbol matçı izləməkdən ibarət olur. Bu zaman insanların çoxu heç axirəti düşünmədən yaşayır, ölüm gəldikdə axirət ağıllarına gəlir.

Din haqqında zarafat olmaz. Müsəlman axirəti düşünərək, vəfat etdiyi halını düşünərək hərəkət etməklə məsuldur.

Bəzi insanlar dolanışıq dərdinə qaldıq deyirlər, zülm altında əzilən müsəlmanları unudub qəflətə qapılırlar. Bu böyük vicdansızlıqdır. Dolanışıq dərdinə qalıb qəflətə qapılanlar ölümlə birlikdə hər şeyi geridə qoyacaqlarını unudur, sanki qəflət yarışına girirlər.

Mömində əsas olan yaş deyil, ruhdur. İnsanın ağlına görə əlaqə qurular. Ruhun yetkinləşmə sürəti bədənin yaşlanma sürəti ilə eyni olmaya bilər.

Zahirən elə görünsə də heç bir mömin sıxıntı içində ölməz, canını sevinc içində verər.

Müsəlman küsməz. Qəlb həmişə Allah ilə birlikdədir. Dünya qısamüddətli kursdur, qısamüddətli təhsildir. Burada nə göstəriş edilər, nə ağıllı olma iddiası, nə də zəkalı olma iddiası, heç nə edilməz. Dünya kosmosdan baxıldıqda toz kimidir. Bir qədər də uzaqlaşdıqda heç görünmür. Tozun içində, tozun tozudur insan. Aciz varlıqdır. Nəyindən ötrü təkəbbür edirsən? Ölüb gedəcəksən.

Ölüm, keyfiyyətli yuxudan oyanmaq kimidir. Oyanan kimi də axirətə keçmiş olur insan. Geri dönüşü olmaz artıq.

Möminin vəfat anında narahat olacağı heç nə olmaz. Canı rahatlıq və gözəllik içində alınar. Ölümdən sonrası üçün də möminin narahat olacağı tək bir an belə yoxdur.

Bəzi gənclərdə yüz il yaşayacaqmış kimi bir hal olur. Halbuki, gənclik çox tez keçir. 20 yaşında bir insan 2 on ildə yaşlanmış olacaq.

Bəzilərinin Allahı bir dəfə belə düşünmədən yaşaması təəccüblüdür. Xüsusən gənclərin heç ölməyəcəklərini zənn etmələri qəflətə səbəb olur.

Bədənimiz Allahın qanuna uyğun olaraq illərə dözə bilməz, lakin ruh dipdiri olar. Ruh heç yaşlanmaz.

Bir ölkəyə embarqo tətbiq etmək orada yaşayan qadın, uşaq, yaşlı, xəstə, mülki insanlara zərər verir. Bu vicdani tətbiq deyil.

Hökumətimiz yaşlılara göstərilən qulluğu daha da yaxşılaşdıra bilər, lakin gənclər könüllü surətdə vəqf və dərnəklər vasitəsilə yaşlılara dəstək verə bilərlər. Gücü çatdığı halda yaşlı bir insanı qocalar evinə qoymaq düzgün olmaz. Yaşlıların tanıdıqları ilə, sevdikləri ilə birlikdə yaşaması gözəl olar.

Allah münafiqlərin içindəki yaşlı, nifrət dolu qadınlara xüsusi diqqət çəkər. Peyğəmbərimiz (s.ə.v) dövründə də yaşlı, yaşlılıqdan içi keçmiş bəzi qadınlar münafiqlərin arasında Peyğəmbər əleyhinə fəaliyyət göstərirdilər. Ayədə keçən; "düyünlərə üfürən qadın" ifadəsi bu yaşlı qadın münafiqlərə işarə edir. Bunlar axmaq beyinləri ilə hiss etdirmədən qaş-göz hərəkətləri edir, möminlərə lağ etdiklərini zənn edirdilər.

Müsəlmanlıq deyildikdə insanların ağlına qızılgül şərbəti, mövlud oxunması, yaşlı əmilər, baxımsız qadınlar, təhsilsiz cahil insanlar, ən kiçik səhvə görə ölüm cəzası verən dəhşət sistemi gəlir. İslamı yaşadığı zaman həyatın bütün gözəlliklərinin əlindən alınacağını zənn edir. Yastı havasız məscidlər, yaşlı babalar, nə deyildiyi başa düşülməyən mövlud səsini xatırlayır. Halbuki İslam yaşandığı zaman super keyfiyyətli gənclər, əyləncə, şənlik, musiqi, rəqs, ən kiçik bir şey olanda bir-birinə yardımçı olan, heç kəsin kimsəni pərt etmədiyi, həmişə dostluq və yoldaşlıq əlaqəsi olan, heç kəsin namusuna, şərəfinə zərər gəlməyən, gənc qızların gecə yarısında güvən içində küçədə gəzdiyi, ultramüasir xəstəxanalar, ultramüasir restoranlar, zövqlü əyləncə məkanları olan, hər kəsin namazını qıldığı, ibadətini sevinclə etdiyi, gözəlliklər üçün şükür etdiyi, həyatın mükəmməl yaşandığı sistem olmalıdır.

Peyğəmbərimiz (s.ə.v) dövründə yaşlı qadın münafiqlər ətraflarına yaşlı, taqətsiz qadınları toplayaraq xalqı Rəsulullah (s.ə.v) əleyhinə təhrik etməyə çalışardılar. Peyğəmbərimiz (s.ə.v) səfərə hazırlanar, Allah üçün mübarizə apararkən bu qoca qadınlar həmişə fitnə arxasınca qaçardı.

Gənclərin çox böyük hissəsi asiliyə, ədabazlığa qibtə edir. Bu cür olmaz. Hörmətkar, həlim, təmiz olmalıdır. Qəlbə, ruha bunlar rahatlıq bəxş edər. Ədabazlıq, inadkarlıqlar, asilik, anarxist düşüncə, bunlar çirkin və xoşagəlməz şeylərdir, çox narahat edicidir.