Adnan Oktar A9 TV; 29 may 2015

Ölüm, müsəlman üçün elə də çətin şey deyil. Qəfildən yuxudan oyanma kimi olur. Allah "asanlıqla" deyir, Allah, tam asanlıq mənasında söyləyər, yarım asanlıq mənasında söyləməz. Məsələn, insanın canı bir qədər ağrıyırsa, bir qədər çətinlik çəkirsə buna asanlıq deyilməz. Heç bir çətinliyin olmamasına asanlıq deyilər.

Möminlər ölümlərindən sonra həmişə gözəl şeylərlə qarşılaşırlar. Çətinlik, iztirab, qorxu; bunlar qətiyyən yoxdur. Hər yerdə işləri rahat olar. Vəfat edərkən, dirilərkən, cənnətə alınarkən qətiyyən narahatlıq yaşamazlar.

Təmizlən. Mömin tahirdir. Tahir nə deməkdir? Təmizlənmiş deməkdir. Allah bu acizliyi verəcək, sən də bundan xilas olub cənnət gözəlliyinə qovuşacaqsan. Mömin nur kimidir, tərtəmizdir.

Allah həyatı yuxu kimi yaradır. Quran bu böyük sirrə işarə edir. İnsanlar dünyada yuxuda olduqlarını bilmirlər. Halbuki, hal-hazırda hamısı yuxudadırlar, yuxu görürlər. Bir hissəsi, məsələn, fəlsəfə tədqiqatçıları, bu həqiqətə heyrət və dəhşət içində şahid olurlar.

Bədən, ölməyi və yox olmağı qətiyyən istəməz. Hüceyrələr qətiyyən istəməz. İnsana ən şiddətli iztirab verən şey budur. Allah bu iztirabı İslam diniylə ortadan qaldırır.

İnsanın eqoistlik edəcək halı yoxdur, sən qandan, ətdən, sümükdən, sinir hüceyrələrindən meydana gəlmiş bir varlıqsan, əlbəttə ki, ehtiyacların var, niyə lovğalanırsan? Ölüb gedəcəksən, kimə acıq verirsən? Eləcə də, çox qısa müddətdə bitir həyat. Bütün meyitlər məzarın içində açıq-aydın şəkildə şişib partlayır. İnsanın lovğalanacaq halı yoxdur, aciz bir varlıqdır.

Dünyada nə qədər çox yaşasan mənəvi mövqedə bir o qədər yüksəlmə imkanı olar. Vəfat etdikdən sonra, cənnətə getdikdən sonra cəsarət, vəfa qalxır, hamısı qalxır. Təkcə yeyib-içirsən, gəzib əylənirsən, Allaha şükür edirsən, mələk kimi olursan. Bunun üçün də, dünyada çox qalmağın da bu faydası var. Çünki qaldığın vaxt, milyonlarla savab qazanırsan.

Kim olursa olsun cənazəyə hörmət göstərmək lazımdır. Cənazə alçaldılmaz, artıq həmin insan ölmüşdür, ruhu getmiş, əti sümüyü qalmışdır, o da çürüyəcək. Kim olursa olsun belə etmək olmaz.

Dürüst, səmimi, açıq, parlaq bir zehniyyət, şəffaf bir dünyadan bəhs etmək lazımdır. Mövzuları Quranla, ayələrlə izah etdikdə insanların qəlbində bir rahatlıq və hüzur meydana gəlir. Yoxsa insanlara əhli dünya üslubu istifadə edirsən, insan öləcəyini bilir. Sən sanki uçursan, amma sənin uçmağın onu qorxudar, ürküdər. Amma sən Allahın varlığından xəbərdarsansa adamın qəlbinə rahatlıq gələr.

Allah: "Təlaş etməyin. Təvəkküllü olun. Mənə buraxın. Ölərkən də çox rahat öləcəksiniz" deyir. Allah: "Amma təlaş etsəniz, təvəkkül etməsəniz canınız yanar" deyir.

Mömin şən olmalıdır, şövqlü olmalıdır. Bir şeyə görə kədərlənirsə, sıxılırsa, beyninə salırsa, artıq bədən özünü qorumaq, ondan xilas olmaq üçün özünü uyutmaq istəyər. Lakin mömin şən olarsa vücudu uyumaq istəməz, həyatı yaşamaq istəyər.

Güclü, qüdrətli olan Allahdır. Biz Allahın acizlik içində olan zavallı qullarıyıq. Bütün qüvvət Allaha məxsusdur. Allah taledə nə yazdısa o olar. Biz Allaha boyun bükmüş insanlarıq. Allahın verdiyi güclə hərəkət edirik.

Ən gözəl bədən belə torpağın altında parçalara bölünəcək. Həyat çox qısadır. Hal-hazırda Allahın verdiyi orqanizmə həmd edirik, şükür edirik, lakin insan bu bədənə bağlana bilməz. Dünya gözəli birinin məzarı açılır; skelet, kəllə sümüyü, qollar, sümüklər. Neçə pəhləvanlar, neçə aslanlar məzarda sümükləri çürümüş vəziyyətdə yatırlar.

Müsəlman küsməz. Qəlb həmişə Allah ilə birlikdədir. Dünya qısamüddətli kursdur, qısamüddətli təhsildir. Burada nə göstəriş edilər, nə ağıllı olma iddiası, nə də zəkalı olma iddiası, heç nə edilməz. Dünya kosmosdan baxıldıqda toz kimidir. Bir qədər də uzaqlaşdıqda heç görünmür. Tozun içində, tozun tozudur insan. Aciz varlıqdır. Nəyindən ötrü təkəbbür edirsən? Ölüb gedəcəksən.

Mömin şən olmalıdır, sevincli olmalıdır. İnsan zəif yaradılmışdır, ayə var. Sən zəif bir varlığı gecə-gündüz kədərləndirsən, qorxutsan, narahat etsən, ümidsizliyə salsan, şövqünü yox etsən, həyəcanını yox etsən, əqli sağlamlığını korlasan, bədən tarazlığını da pozarsan.

Şiddət tərkibli filmlər ruhlarda çox təxribat törədər. Sinirləri də gərginləşdirər. İnsan çox zəif varlıqdır, sıxılar. Filmi seyr edərkən belə əli-ayağı, hər yeri sıxılar. Xəstə olar. Heç kim bunu etməsin.

Cənnət sonsuza qədər bitməyən ziyafət yeridir. Sonsuza qədər xəstəlik, dərd, sıxıntı, heç nə yoxdur. Yuxu yoxdur, yorğunluq yoxdur. İstədiyin kimi gəzərsən. Təbii ki, Allahı yada salmaq vardır. Həmişə Allaha şükür etmək, Allahı yada salmaq vardır.

İnsan nəticədə ətdən, sümükdən əmələ gəlmiş bir varlığın görünüşüdür. Eqoistlik, təkəbbürlülük edəcək halı yoxdur. Bunu edən üçün çox böyük zəiflik olar. Bir məntiqi də yoxdur. Böyük olan Allahdır. Allahın yanında insan heç nədir.

Dünyada hər şey məhdud və çatışmazlıq içində olur. Cənnətdə isə insan sevdikləriylə doya-doya görüşür.

Allah gecəni, gündüzü, yuxunu, fəsilləri yeknəsəqliyi yox etmək üçün xüsusi yaradır. Allah yeknəsəqliyi sevmir.

Biz hal-hazırda yuxudayıq. Həyat da bir yuxudur və biz yuxu görürük. Biz bu yuxudan öldüyümüz vaxt ayılacağıq.

İnsan hər gün səkkiz saat ölmək məcburiyyətində qalır. Məzara girirmiş kimi, ölməyi qəbul edib otağına girərək ölür (yatır). Allah deyir ki, "hər yatdığınız zaman canınızı alıram". Allah deyir: "Əgər istəsəm canınızı geri verirəm". Səhər açılanda yatağında ölmüş bir çox insanlar olur. Hər yerdə acizlik vardır, amma insanlar acizliyə necə müqavimət göstərirlər?

İMAN ZƏİFLİYİ, ALLAHIN UNUDULMASI VÜCUDDA BÖYÜK POZĞUNLUQLAR ÇIXARAR. BUNUNLA DA BƏDƏN PƏRİŞAN OLAR, SONRA BƏDƏN ÇƏTİNLİKLƏ, 7-8 SAATA ÖZÜNƏ GƏLƏ BİLİR.

BÜTÜN SEVGİ ALLAHA YÖNƏLDİYİNDƏ İNSANIN YUXUYA OLAN EHDİYACI DA AZALIR. Məsələn, Peyğəmbərimiz (s.ə.v.) çox az yatırdı. Çünki bədənə zərəri olmurdu.

Din nemətdir, insanların böyük bir hissəsi dini bəla hesab edir, haşa. Halbuki din dünyanın bəzəyi, həyatın sevinci, ağlın nuru, qəlbin rahatlığıdır, bərəkətdir.