Adnan Oktar A9 TV; 2 Kasım 2015

Kıyametin de ölümün de Müslümanları rahatsız edecek hiçbir yönü yoktur. Müslüman eğer kendisine zulüm yapılacağına yahut acı çekeceğine inanırsa bu Allah'ın gücüne gider. Çünkü Allah diyor ki, "Bana güven. Sen iyiysen sana bir zarar gelmez." Mümin daima Allah'a hüsnü zan edecek.

Allah’a hep hüsnü zan. Mesela nasıl insanın bir sevdiği olduğunda hüsnü zan ediyor, Allah’a mutlak hüsnü zan gerekir. Bir şey olduğunda, “Cenab-ı Allah hayırla yaratmıştır. Cenab-ı Allah doğrusunu bilir.” diyecek mümin.

Güzel ahlak insanlara mutluluk veren sistemdir. Bir ortamda tek bir kişi kibirli olsa insanlar rahatsız oluyorlar. Güzel ahlaklı insan ise her yerde mutluluk vesilesidir. Cenneti de güzel kılan güzel ahlaktır. İnsanların güzel davranması, birbirini üzmemesi kızdırmaması, herkesin dengeli tutarlı olması, münasebetsiz konuşan hiç kimse olmaması, iki yüzlü kimse olmaması, herkesin coşkulu sevgiyi yaşaması cenneti güzel yapıyor. Cennetin ırmağı, taşı, toprağı değil. Allah Kendisi güzel ahlaklıdır. Müslüman Allah’ın ahlakıyla ahlaklanmak ister Allah her durumda insanları affediyor, insan bazen affedemeyebiliyor. Allah her kulunu kurtarmak istiyor, insanlar bazı insanlara yakın olabiliyor. Allah insanlara sui zanla bakılmasını istemez, hep hüsnüzanla değerlendirir. İnsanlarda ise hüsnüzan eksiktir. Müslüman Allah’ın ahlakına özenir. Müslüman da Allah gibi güzel ahlaklı olduğunda hem kendi rahatlıyor hem etrafındaki insanlar rahatlıyor. Bu ahlak cennetin ana vasfıdır. Ve tüm bu güzel ahlakın ana amacı sevgidir. Allah’ı sevmek ve Allah’ın yarattıklarını sevmek içindir.

İslam’da sevgi var, şefkat var, fakirleri koruyup-kollama var, affedicilik var, hüsn-ü zan var, hep hayrın ve bereketin üzerinde durmak var. Güzel olan, sevindiren, insanları hoşnut eden, her türlü güzelliğin üzerinde durma ve onu elde etmeye gayret etme var.

Mehdi (as) hikmetini anlatmıyorsa ona tevekkül edilir, hüsnüzan edilir.

Veysel Karani Allah’ı aşkla seviyordu, deli aşıktı. Çok çile çekti ama Rabbimize hep hüsnüzanla baktı.

Bazı alimlerin talebelerince Mehdi bilinmesinde bir mahsur yoktur. Bediüzzaman, “ziyade hüsnüzan her zaman olmuştur. Ben de ilişmiyordum” diyor. Bunun bir zararı olmaz, aksine şevk ve Müslümanlara hizmet yönünde faydalı olur.

Allah hiçbir zaman için bırakılmaz. Hiçbir zaman için hüsn-ü zandan vazgeçilmez Cenab-ı Allah’a karşı.

Derin iman, en büyük nimet odur. Tevekkül ve derin iman. Çünkü Allah insanları birçok şeyle imtihan eder. Zaman zaman eğilip bükülenler oluyor, bu çok büyük hatadır. Allah’a hüsn-ü zan hiçbir zaman için yok edilmez. Allah hiçbir zaman tartışmaya açılmaz. Öyle bir aşkla bağlanılır ki hiçbir şekilde Allah’a olan hüsn-ü zan ve sevgi bırakılmaz. Bir an dahi olmaz.

Kusur gözüyle bakarsan çok fazla kusur görürsün. Ama güzel gözle bakarsan onda çok fazla güzellik görebilirsin. Öbür türlü beynini karartırsan gördüğün görüntü de kararır o zaman. Ruhun da kararır.

Eğer insanların herşeyine öfke duyarsan, herşeyinde bir kusur ararsan kimse kimseyi sevemez. Herşeyde bir güzellik aramak lazım, herşeyin güzel yönünü görmek lazım. O zaman çok sevebiliriz. Herşeye hayır gözüyle bakmak lazım.

İmanla, Allah’ın zikriyle, Mehdiyet’in ruhuyla, sevgiyle, aşkla, tutkuyla, dostlukla, kardeşlikle, muhabbetle, affedicilikle, güzel zanla, şüphecilikten kurtuluşla, güvenin gelmesiyle dünya cennete döner.

Hüsn-ü zan makuldür. Yani insanların sevdiğini Mehdi gibi görmesi, “inşaAllah Mehdi olur” diye ümit etmesi çok makuldür. Bir insan kendi için de “ben de acaba Mehdi olabilir miyim?” diye aklından geçirebilir. Fakat iddia, haram olur. Dinden çıkar insan.

Mesela birisi Allah’ın aleyhine düşünüyor, sonra rezil oluyor. Her seferinde rezil oluyor. Her seferinde küçük düşer. HEP ALLAH’TAN YANA, HEP ALLAH’IN LEHİNE DÜŞÜNÜLÜR.

Allah’a sürekli hüsnü zan edeceksiniz. ALLAH’A SUİZAN EDİLMEZ. REZİL OLURSUNUZ SONRA. Çok küçük düşersiniz. Mahcup olursunuz. HEP ALLAH’TAN YANA DÜŞÜNÜN. SONRA DOĞRU OLDUĞUNU ANLAYACAKSINIZ.

Beyin rezil vesveselerle saldırmaya kalkar, aman ha! HEP ALLAH’TAN YANA, HEP HAKTAN YANA, HEP SEVGİDEN YANA OLACAĞIZ.

Din dünyanın nasıl kullanılacağına dair kullanım kılavuzudur. Ahiret için ve dünya için neler yapmamız gerektiğini anlatır. Yoksa biz bilemezdik.

Bir bayram başlatıyor Hz. Mehdi (as). Bir anda insanların gönlü zenginleşiyor. O ona malını veriyor, o ona parasını veriyor, o ona imkanını veriyor, herkes birbirini kolluyor. Akılalmaz bir zenginlik meydana geliyor. Mal zibil gibi dağıtılıyor, bütün ümmet bayram ediyor, bütün dünya, fakirler, garibanlar herkes.

İslam aleminde bayram Mehdiyetle birlikte başlayacak. Tek bir tane bile fakir kalmayacak. Mal sürekli dağıtılacak.

Musevilerin lanetlendiği iddiası bir yalandır. Böyle bir şey yok. O dönemde ahlaksızlık yapan bir topluluk varsa lanetlenen onlardır. O kadar. Tövbe etmeye de kapı açık olur. Ahlaksızlıkta, zulümde kararlı olursa lanetlenir. Müslüman lanetlenmiyor mu? Ahlaksızlık yaparsa o da lanetlenir.

Allah’ın bir ırkı lanetlemesi Allah’ın adaletine uygun düşmez. Allah’ın lanetlediği bir kavim yoktur. İşledikleri suç sebebiyle Allah’ın lanetlediği insanlar olabilir. Suçu işleyen kimse lanetlenen odur. Yoksa çocuğunun ne suçu var? Soyundan gelenlerin suçu ne?

Mümin imanını hiçbir şekilde bırakmak istemez, ödü kopar. İşte imanını bırakmak istememesi, imandır. Yoksa vesvese gelir, düşünür. Ama bilinçaltında iman ediyor. Bir kere Allah’a inanmış.

Bilinçaltındaki samimi imana denir iman diye. Yoksa insanın aklı zaten gelir gider. Yani her tür düşünce kayıp geçer. Mesela, şu doğru mu bu eğri mi.. Beyin bu. Acayip fırtına şeklindedir beyindeki fikirler. O imanla ilgili değil. Onun adı vesvesedir. İman oturmuş bir şeydir. Yani bilinçle vicdanla iç içe olan, iç samimi kanaate iman denir.

Bütün ömrü mümin olarak geçmiş bir insanın, “Ölüm anında acaba imanımı muhafaza edebilecek miyim” diye endişe etmesi şeytandan bir vesvesedir. Bunu hiç kaale almalarına gerek yok. Böyle bir şey olmaz. Yani içten, bilinçaltındaki iman esastır. Yoksa kişinin aklına birçok şey gelebilir, onların hiç geçerliliği yok. Allah onun bütününe bakar.

Bir kısım Müslümanlar diyor ki, "Ben iyi insanım, bana bela gelmez." O çok acayip bir şey olur. İmtihan ortamında sen hususi olarak çok ciddi şekilde kollanırsan, bu aklın ihtiyarını alır. Senin de aklın ihtiyarını alabilir. Sen de imtihan oluyorsun. Onun için mesela peygambere de hastalık geliyor.