İslam’ın kendisi ılımlıdır. Sevecen, makul, tutarlı bir dindir. İnsanlara huzur verir. İslam’da şiddet yoktur. İslam merhamet dinidir, sevgi ve barış dinidir. İslam’da özgürlük vardır, hayat vardır, neşe vardır. İslam ultramodern hayatın ta kendisidir.

Çocuklar Allah’ın ruhudur. Çocuklara mutlaka saygılı olmak lazım. Çocuğu insan yerine koymadan çocukla konuşmak saygıya uygun olmaz.

İman insana derin bir zevk, derin bir dinginlik ve derin bir haz verir. Güçlü iman güçlü sevgiye sebep olacağı için bir güzellik karşısında duyulan heyecan da şiddetli olur.

Münafıklarla ilgili ayetlerin dışında kafirlerle ilgili tüm ayetler de münafıkları anlatır. Ama münafıklarla ilgili her ayet kafirleri anlatmaz.

Gençleri dans ettikleri için cezalandırmak ve bunu İslam adına yapmak Kuran’a hiçbir şekilde uygun değildir. İran’ın bu dayatmacı anlayışı çok yanlış. Bir genç kızı dans ettiği için tutuklamak, kriminallerin arasına koymak asla kabul edilecek bir şey değil.

Tüm kainatın amacı sevgidir, aşktır. Allah’ın en beğendiği şey sevgidir. Cennet, cehennem, dünya, dünyadaki tüm detaylar sadece sevgi içindir. Aşkın tam yaşanması için aklı ve vicdanı kullanmak şarttır. Akıl kullanılmadığında dünyanın da cennetin de manası kalmaz. Dünya bir satranç maçı gibidir, bu satranç maçını güzel bitirdiğimizde aşkı gerçek anlamıyla yaşarız. Cennetten zevk alabilmek için mutlaka dünyadaki bu eğitimden geçmek gerekiyor. Mümin dünyada her gün yeni bir şan, yeni bir şeref kazanıyor, daha güçlü bir derinlik elde ediyor.

Allah münafıkları çok iğrenç yaratıyor. Şeytanı göremiyoruz ama münafıklarda şeytanın tüm kirini, iğrençliğini ve pisliğini görüyoruz.

Her şeyin çözümü dindir, her şeyin çözümü İslam’dır. Kuran ahlakını bilince insanlar çok rahat yaşarlar. Dinden uzaklaştıkça mutsuz oluyorlar. Kuran’a uyan insan çok dengeli olur.

Münafık ne yapsa başına geçer. Lağım kovası hazırlar kendi kafasına dökülür. Ama arsızca, üstü başı pislik içindeyken dahi, “ne oldu ki” der. Münafıkların arsızlığı Müslümanların şevkini arttıran, müminler için hayır olan bir durumdur.

Münafık ahmak olduğu için İslam’ı rahatça yok edebileceğini zanneder. Başarısız olduğunu görünce de zavallıca, ezilmiş sırtlan gibi kaçar. Münafık aşağılandıkça, toplumca dışlandıkça bunu sezdirmemeye çalışır. Ne var ki havasında olur. Oysa Allah belalarını vermiştir ve tüm insanlar onlara verilen belanın farkındadır.