"Kainattaki kusursuz tasarım tesadüf değil" belgeselinden.
BİTKİLER VE HAYVANLAR ALEMİNDEKİ TÜM GÜZELLİKLERİ ALLAH YARATMIŞTIR
Rengiyle, kokusuyla, her biri ayrı birer estetik harikası olan çiçekler, benzersiz tatlara sahip vitamin deposu meyveler ve canlılığın oksijen kaynağı ağaçlar, Allah'ın insanlara nimet olarak sunduğu güzelliklerdendir. Her biri tesadüf iddialarına en ufak bir ihtimal bırakmayacak kadar büyük bir güzelliğe, estetiğe, olağanüstü komplekslikteki sistemlere ve benzersiz faydalara sahiptirler.
Toprağa bırakılan tohumlardaki bilgiler, bir süre sonra çeşit çeşit çiçeklere, metrelerce uzunluktaki ağaçlara dönüşür. Her tohumdan farklı tatlarda, kokularda, renk ve boyutlarda bitkiler çıkar. Kapkara toprağın minicik bir tohumla birleşerek bu tohumun içinden rengarenk çiçekleri, mis kokulu esanslı meyveleri çıkartması Yüce Rabbimizin yaratışındaki mucizelerden sadece biridir. Allah Kuran'da şöyle buyurmaktadır:
“Şimdi ekmekte olduğunuz tohumu gördünüz mü? Onu sizler mi bitiriyorsunuz yoksa bitiren biz miyiz? Eğer dilemiş olsaydık gerçekten onu bir ot kırıntısı kılardık. Böylelikle şaşar kalırdınız.” (Vakıa Suresi, 63-65)
Saymakla bitiremeyeceğimiz çeşitlilikteki bitkiler, milyonlarca yıldır ne zaman ne yapmaları gerektiğini tohumlarında saklı program sayesinde bilmekte ve unutmadan, yanılmadan bu programı uygulamaktadırlar. Hiçbir zaman bir kiraz şekerinden şeftali ağacı çıkmamış, limon ağacına ait bir tohumdan çilek gelişmemiştir. Beyni, gözü, aklı olmayan bir tahta parçasının böylesine kusursuz işleyen bir programı kendi kendisine uyguluyor olması elbette ki imkansızdır.
Milyonlarca yıldır kusursuzca devam eden bu sistemin tesadüflerin başarısı olduğunu düşünmek ise akıl sahibi herkesin gülünç bulacağı bir hayaldir. Bitkileri bütün bu özellikleriyle yaratan Allah'tır. Bu gerçek Kuran'da şöyle bildirilmiştir:
“O gökten su indirendir. Bununla her şeyin bitkisini bitirdik. Ondan bir yeşillik çıkardık. Ondan birbiri üstüne bindirilmiş taneler türetiyoruz. Ve hurma ağacının tomurcuğundan da yere sarkmış salkımlar, birbirine benzeyen ve benzemeyen üzümlerden, zeytinden ve nardan bahçeler kılıyoruz. Meyvesine, ürün verdiğinde ve olgunluğa eriştiğinde bir bakıverin. Şüphesiz inanacak bir topluluk için bunda gerçekten ayetler vardır.” (En’am Suresi, 99)
Her biri kendisi için en uygun mekanlarda, en çok ihtiyaç duydukları sistemlerle donanmış bulunan milyonlarca canlı. Kimi güçlü kaslarla, kimi sese karşı çok hassas kulaklarla, kimi suyun içindeyken de rahatlıkla görebilecek şekilde tasarlanmış gözlerle, kimi de uzun süreli yolculuklara dayanıklı vücut yapılarıyla hayata gözlerini açar.
Peki henüz görmedikleri bir ortam hakkında hazırlıklı olmaları gerektiğine dair bilgiyi onlara kim vermiştir?
Karada doğacak bir hayvan, oksijeni direkt olarak kullanabileceği akciğerlere, suda yaşayacak olan bir balık ise, oksijeni suda erimiş olarak kullanabileceği solungaçlara sahip olması gerektiğini nereden bilmektedir?
Kuşlar uçmak için hafif iskelet yapılarına, penguenler su tutmayan özel bir yağla kaplı tüylere, kartallar binlerce metre yükseklikten avlarını görebilecekleri keskin gözlere, Ağaç kakanlar, kafalarını şiddetli darbelerden koruyacak özel bir süspansiyon sistemine sahip olmaları gerektiğini nasıl düşünmüşlerdir?
Birbirinden mükemmel özelliklere sahip tasarım harikaları olan canlıları, tesadüfler ve şuursuz atomlar nasıl olup da var etmişlerdir?
Elbette ki böyle bir şey mümkün değildir. Canlıları da, onların sahip oldukları mükemmel sistemleri de yaratan, aynı zamanda tüm evreni canlılık için en elverişli şartlarda var eden âlemlerin Rabbi olan Allah'tır.
Eski bir evrimci profesör olan Gary E. Parker'da, Diğer pek çok bilim adamı gibi, paleontoloji ve biyoloji alanında yaptığı çalışmaların sonunda, bilimin evrimi yalanladığı sonucuna varmış ve türlerdeki çeşitlilik karşısındaki samimi düşüncelerini şöyle dile getirmiştir:
“Canlılarda ne kadar inanılmaz bir çeşitlilik var. Hem türlerin kendi içinde gösterdiği farklılıklar hem de muazzam sayıdaki değişik türler. Çoğumuz renkte, şekilde, boyutta, özellikle fonksiyonda gördüğümüz bu çeşitlilik karşısında saygı dolu bir korku, haşyet hissediyoruz. Neden bu kadar çok çeşit mevcut?”
Evrim teorisinin kurucusu Charles Darwin ise teorisini geçersiz kılan canlılardaki mükemmellikleri görmekten duyduğu sıkıntıyı şöyle dile getirmiştir:
“Gözü düşünmenin beni titrettiği günleri hatırlıyorum. Ancak bu seviyedeki şikayetlerimin üstesinden geldim. Şimdi bir yapının küçük önemsiz parçaları beni genellikle oldukça rahatsız ediyor. Bir tavus kuşunun tüyü ise ne zaman baksam beni hasta ediyor.”
Darwin'i baktıkça hasta eden tavus kuşunun tüyleri de, diğer bütün hayvanlar, bitkiler ve doğadaki tüm tasarım harikaları da, her şeyi yoktan var eden Allah'ın kudretini anlayıp, onun gücünü gereği gibi takdir etmemize vesile olan hikmetli birer yaratılış delilidir. Allah, Kuran'da bu gerçeğe şöyle dikkat çekmiştir:
Kovulmuş şeytandan Allah'a sığınırım:
“Yeri de nasıl döşeyip yaydık, onda sarsılmaz dağlar bıraktık ve onda göz alıcı ve iç açıcı her çiften nice bitkiler bitirdik. Bunlar içten Allah'a yönelen her kul için hikmetle bakan bir içgöz ve bir zikirdir.” (Kaf Suresi, 7-8)
