"Peygamberimiz (Sav)'in Şemail-i Şerifi" belgeselinden.
Peygamber Efendimiz (sav)'in Yürüyüş Şekli
Ebu Hüreyye (ra) anlatıyor: “Ben Resulullah Efendimiz (sav)'den daha güzel birini görmedim. Sanki güneş onun mübarek yüzünde devrediyor gibiydi. Peygamber Efendimiz (sav)'den daha hızlı yürüyen birini de görmedim. Yürürken adeta yeryüzü ayakları altında dürülürdü. Bizler arkalarından giderken geri kalmamak için büyük çaba harcardık.” (Et-Tirmizi İmam Ebu I'sa Muhammed. Şemail-i Şerife, 1. cilt, s.157)
Hz. Yezid ibn-i Mirsad (ra) ise şöyle demiştir: “Yürüdüğü zaman vakarlı fakat hızlı giderdi. Yanındakiler ona yetişemezdi.” (G. Ahmed Ziyaüddin, Ramuz El Hadis. 2. cilt. 541/1)
Hz. Ebu Atabe (ra)'dan: “Yürürken kuvvetli adımlarla yürürdü.” (G. Ahmed Ziyaüddin, Ramuz El Hadis. 2. cilt. 541/2)
“Yürürken ayaklarını yerden biraz kaldırıp önlerine hafif eğilerek yürürlerdi. Ayaklarını ses çıkartıp toz kaldıracak şekilde yere sert vurmazlar, adımlarını uzun ve seri atmakla birlikte sükûnet ve vakar üzere yürürlerdi. Yürürken sanki meyilli ve engebeli bir yerden iniyor görünümünü arz ederdi. Bir tarafa dönüp baktıklarında bütün vücutlarıyla birlikte dönerlerdi. Rastgele sağa sola bakmazlardı. Yere bakışları göğe bakışlarından daha çoktu. Çoğunlukla göz ucuyla bakarlardı. Ashabıyla birlikte yürürken onları öne geçirir, kendileri arkada yürürlerdi. Yolda karşılaştığı kimselere onlardan önce hemen selam verirdi.” (Tirmizi'nin Şemail isimli kitabının tercümesinden; Prof. Dr. Ali Yardım, Peygamberimizin Şemaili, s. 66-67)
