"Peygamberimiz (Sav)'in Şemail-i Şerifi" belgeselinden.
Peygamber Efendimiz (sav)’in Konuşma Şekli
Peygamber Efendimiz (sav) etkileyici üslubu hikmetli ve keskin hitabıyla tanınan bir insandı. Onun tebliği insanlar üzerinde çok büyük bir etki oluşturur, sohbetinden herkes çok büyük bir zevk alırdı. Sahabelerden bizlere aktarılan çeşitli rivayetler de onun bu özelliğini ortaya koyar. Bu konuda bazı aktarımlar şu şekildedir:
“Allah Resulü insanların en beliğ (belagatlı kimse, meramını tamamen noksansız ve güzel sözlerle anlatmaya muktedir olan) en düzgün konuşanı ve en tatlı sözlü olanıydı. O şöyle diyordu: ‘Ben Arap'ın en fasihiyim, hatasız olarak söyleyen, açık ve güzel konuşan.’” (Taberani, Hakim; Huccetü'l İslam İmam Gazali, Ihya'u Ulum'id-din, 2. cilt. s. 800)
Hz. Aişe (ra), Resulullah (sav)’in sözlerini şöyle tarif eder: “Allah Resulü çok veciz konuşurdu. Böyle konuşmasını kendisine Allah katından Cebrail (as) getirmişti. Kısa cümleler içinde bütün maksatını yansıtırdı. Veciz sözlü cümleler söylerdi. Sözlerinde ne fazlalık ne de eksiklik bulunurdu. Kelimeleri bir ahenk içinde birbirini izler, sözcükleri arasında duraklar ve böylece dinleyenleri sözlerini belleyip ezberlerlerdi. Sesi gürdü ve tatlıydı. Gerektiğinde konuşurdu. Kötü laflar etmezdi. Hiddetli ve hiddetsiz anlarında nefsi için değil, Allah rızası için hep hakkı söylerdi.” (Ebu Davut; Huccetü'l İslam İmam Gazali, Ihya'u Ulum'id-din, 2. cilt. s. 800)
“Güzel olmayan laflar edenlerden yüz çevirirdi.” (Tirmizi; Huccetü'l İslam İmam Gazali, Ihya'u Ulum'id-din, 2. cilt. s. 800)
“Kendisi sustuğunda huzurundakiler konuşurdu. Katında tartışma yapılmazdı.” (Buhari; Huccetü'l İslam İmam Gazali, Ihya'u Ulum'id-din, 2. cilt. s. 800)
“Sahabelerinin yüzlerine güler ve gülümserdi, onların konuştuklarını beğenir, dikkatle dinler, kendisini onlardan biri sayardı.” (Tirmizi; Huccetü'l İslam İmam Gazali, Ihya'u Ulum'id-din, 2. cilt. s. 800)
Hz. Aişe (ra) anlatıyor: “Mübarek kelamları seçkindi. Her işiten onu anlardı.” (G.Ahmed Ziyaüddin, Ramuz El Hadis, 2. Cilt, 521/4)
Hz. Enes (ra) şunu bildirmiştir: “Efendimiz (sav) halkın en latifecisi, hoş söz, şaka, mizah, sözle iltifat edeni idi.” (G.Ahmed Ziyaüddin, Ramuz El Hadis, 2. Cilt, 545/5)
