"Peygamberimiz (Sav)'in Şemail-i Şerifi" belgeselinden.
Peygamber Efendimiz (sav)’in Güzel Huylarından Bazıları
Hüccetü'l-İslam olarak bilinen İmam Gazali, Tirmizi, Taberani, Buhari, Müslim, İmam Ahmet, Ebu Davud, İbni Mace gibi büyük İslam âlimlerinden derleyerek Peygamber Efendimiz (sav)’in güzel huylarından bazılarını şöyle özetlemiştir:
“Resûlullah (sav) insanların en yumuşak huylusu, en yiğidi, en adili ve en namuslusuydu. O, insanların en cömertiydi. Allah'ın kendine verdiklerinden hurma, arpa ne olursa olsun yalnız senelik yiyeceğine ayırırdı. Geri kalanını Allah yolunda harcardı. Kendisinde bulunan bir şey istendiğinde verirdi. O, haya olarak da insanların en mükemmeliydi. Rabbi için kızar, şahsı için öfkelenmezdi. Kendisi veya sahabeleri zarar görse bile hakkı uygulardı. Allah Resûlü (sav), insanların en alçak gönüllüsü, lafı uzatmadan en beliğ konuşanı, en güler yüzlüsüydü. Dünya işlerinden hiçbir şey kendini endişeye düşürmezdi. Medine'nin öbür ucundaki hastaları ziyarete gider, güzel kokudan hoşlanır, pis kokulardan tiksinirdi. Fakirlerle oturur, yoksullarla yerdi. Kimseye kaba davranmazdı. Kendisine özür beyan edenin özrünü kabul ederdi. Latife yapardı ama hakkı söylerdi. Mübah oyunları gördüğünde men etmezdi. Hanımlarıyla yarış yapardı. Zavallıları yoksulluklarından dolayı horlamaz, zengine de varlığından dolayı saygı göstermezdi. Onu da bunu da Allah'a eşit olarak çağırırdı. Allah-u Teala üstün huyu ve mükemmel siyaseti onda birleştirmişti. Allah-u Teâlâ ahlakın bütün güzelliklerini, iyi yolları, öncekilerin ve sonrakilerin başlarından geçmiş ve geçecek hadiselerin haberlerini, ahirette kurtuluşa ve saadete erdirecek hususları, dünyada gıpta edilip peşinden gidilecek ve gidilmeyecek her şeyi ona öğretmişti. Allah-u Teâlâ onun buyruklarına itaat ve hareketlerinde kendisinin izinden gitmeyi bizlere muvaffak kılsın.” (Huccetü'l İslam Imam Gazali, Ihya'u Ulum'id-din, 2. cilt, s. 795-796)
