Peygamberimiz (sav)'in bağışlayıcılığı ve tevazusu

"Resulullah'a (sav) Uymak" belgeselinden.

PEYGAMBERİMİZ (SAV) 'İN BAĞIŞLAYICILIĞI VE TEVAZUSU

Resulullah (sav) affedici olmanın fazileti üzerinde özellikle durmuş, bunu müminler arasındaki kardeşlik duygularının gelişmesine vesile olacağını söylemiştir. Kimseye asla kin tutmamış, düşmanı bile olsa karşısındakini her zaman affetmiştir. Hadislerinde de bu güzel ahlak özelliğini müminlere şöyle öğütlemiştir:

“Alçak gönüllülük insana yükseklikten başka bir şey artırmaz. Alçak gönüllü olun ki Allah sizi yükseltsin. Af ve bağışlama insanın ancak şerefini yükseltir. Affediniz ki Allah sizi izzetlendirsin.” (en-Nebhani, el-Fethu’l-Kebir, I, 514)

 Haksızlık yapan bir insanı affedebilmek, haklı olduğu halde alttan alıp yumuşak bir üslup kullanabilmek ancak Allah korkusunun kazandıracağı nefis ve vicdan terbiyesiyle mümkündür. Allah, Kuran'da güzel sözlü, hoşgörülü ve bağışlayıcı bir üslubun hayırlı olduğunu bildirmektedir:

“Güzel bir söz ve bağışlama peşinden eziyet gelen bir sadakadan daha hayırlıdır. Allah hiçbir şeye ihtiyacı olmayandır, yumuşak davranandır.” (Bakara Suresi, 263)

 Bir başka ayette ise Allah merhametsiz ve katı yürekli olmamak konusunda şöyle buyurmaktadır:

“Allah'tan bir rahmet dolayısıyla, onlara yumuşak davrandın. Eğer kaba, katı yürekli olsaydın, onlar çevrenden dağılır giderlerdi. Öyleyse, onları bağışla, onlar için bağışlanma dile ve iş konusunda onlarla müşavere et. Eğer azmedersen, artık Allah'a tevekkül et. Şüphesiz Allah, tevekkül edenleri sever.” (Al-i İmran Suresi, 159)