Adnan Oktar

Tişta ku herî zêde ezîyetê dide dojehiyan, li bihuştê jiyana bextewar a bawermendan e.

Bawermendekî/e hişyar û jidil naçe dojehê. Lê belê bawermend her tim di navbera tirs û hêviyê de ye.

Dojeh hebûneke xwedî hiş e, hay ji hemû sûcên dojehîyan heye û dizane çawa ezîyetê bike.

Her xala dojehê xwedî hiş e. Wisa xwedî hiş e ku gunehê wê bi ti kesî nayê. Kevir, xwelî û gîha wek lebatên dojehê ne.

Dema ku Misilman li axretê cezayê zaliman dibînin dile wan rihet dibe. Mirov pêwîstiya dojehê li axretê baştir fem dikin.

Dema ku ola ji Quranê dûr û têgihîştineke paşverû pêş dikeve, dibe sedema mirovan ku ji olê sar bin.

Dibêjin di bihuştê de kelek çawa dibe. Xwedê tiştên li vir wek mînak nîşan dide. Kesên ku keleka li bihuştê bibînin ya li cîhanê hîç emel nakin.

Dema ku em dibêjin Îslama nûjen, wisa fem dikin divê haşa Îslam were guherîn. Halbûkî Îslam bi xwe modern e xweş e. Îslam jiyana bihuştê ye.

Gorî asoya hişê mirovan, di bihuştê de hemû tişt hene. Dibe ku her mirov tiştên herî xweş li bihuştê bixwaze, hemû jî hene.

Nîmetên bihuştê him ji bo mêran in him jî bo jinan in. Ew kesên ku wek tenê bo mêran e şîrove dikin şaş dizanin.

Di bihuştê de hemû tiştên ku mirov dixwazin û begem dikin hene. Maşîneyên herî lûks, kotrayên herî xemilandî hene.

Xwedê tim xweşikiyê dixwaze. Dema ku xûya jinan baş be, xweşî zêdetir dike, bi xwe baş be hezkirinê zêde dike, armanc tim hezkirin e.

Zulkarneyn jî Silêman jî hîç demekî tundî neparastine. Mehdiyet jî ne bi şer û zordarî, bi xweşikî çareseriyan tine.

Di bihuştê de bawermend dê xweşikiya navê Cemal ê Xwedê temaşe bikin û dê zêdetir jî bona wê şad û bextewar bin.

Di çîroka Xizir de qala zarokên jineke bî û defîneyên veşarî ên di binê dîwarekî de dike, di masoniyê de jî nîşaneyên wisa hene.

Ew mirovên ku kesekî wan jê hez bikin tune ne, xwedî nefret û hesûd dibin. Li ser rûyê mirovên hezkirinê dizanin nûr û xweşikî heye.

Bi qedexeyên ku di ola me de tune ne ve, dixwazin Îslamê bikin ola merzelan. Dixwazin ku Îslamê têxin binê axê.

Sebir û biryardarî du tiştên hêja ne ku divê teqez bi Misilmanan re hebe. Taybetmendiya herî mezin a cimaeta Mehdî sebir û biryardarî ye.

Bawermend bi hemû hêza xwe ve divê jidil be. Dema ku bo tiştekî hêrs dibe, ger jidil be hêrs nabe. Dema ku îbadet dike jidil be dê baştir bike.

Di Quranê de jin her gav takemaf in, jin her gav tên parastin, her gav qedrê wan tê girtin.

Dê Mehdî jiyana olî bi awayekî herî hêsan bide jiyîn. Dê jib o mirovan barên giran neyne, dê hêsantir bike.

Mehdî gorî zanyariya giştî, ango gorî Quranê tev digere. Xurafe û tiştên bêbinî ji hole radike.

Di çîroka Kehfê de jî nîşaneyên derbarê masoniyê de hene. Hz. Xizir jenaninda dîwaran de hoste ye.

Zulkarneyn tê wateya du cenahiyê, her du sedsalan nîşan dide, him muctehîdê salên 1900an him jî yê salên 2000an îşaret dike.

Bawermend ne bi kesên ku Xweda, Îslam û Quran jibîr kirine û ji her tiştî bêxeber digerin re, bi birayên xwe mumîn re dema xwe derbas dike.