Karıncaların Savaş Taktikleri

Ortalama büyüklükteki bir karınca kolonisinin nüfusu on binler ile yüz binler arasında değişir. Bu devasa nüfus, hiçbir karmaşa yaşanmadan, son derece katı ve kusursuz bir iş bölümü ile yönetilir. Karınca yuvaları aynı zamanda yüksek güvenlikli yerlerdir. Koloninin savunma görevini üstlenen "asker karıncalar", toplam nüfusun ortalama %10'unu oluşturur. Asker karıncaların koloniyi korumak için kullandığı pek çok yöntem vardır. Bunlardan birisi de kimyasal yöntemlerle alınmış önlemlerdir. Başka bir deyişle, tehlike veya düşman kimyasal seçicilikle yani kokularla ayırt edilir. Her koloninin kendine has bir kokusu vardır ve bu kokuyu taşımayan ancak koloniye sızmaya çalışan başka bir canlı, karınca dahi olsa diğer asker karıncalar tarafından tespit edilip anında yok edilir. Ancak bunu bilen rakiplerin de kendilerine göre geliştirdikleri taktik ve teknik yöntemleri vardır. Bu taktiklerin bölümü de rakip karıncaların yuva içine kolayca sızmalarına olanak sağlar.

Karıncaların dünyasında koku çok önemli yer tutmaktadır. Bir karınca türü olan Umbratus karıncaları da bunu yakından bilmekte ve bunu bir karşı silah olarak kullanmaktadır. Umbratus karıncası istila etmek istediği japonicus türü karınca kolonisinin önce yakınlarına gelir, çevrede konuşlanıp bekler, koloninin dışarda gezinen işçi karıncalarıyla temasa geçerek onların kokularını kendi üzerine alır. Bunu çok dikkatli ve titiz şekilde yapar çünkü aksi taktirde karınca kolonisinin daha girişinde bu konuda eğitimli nöbetçi karıncalar tarafından düşman olduğu kolayca fark edilerek öldürülür.

Bu karıncanın koloninin içine girmek istemelerinin önemli bir sebebi vardır. Kraliçe arıya suikast yapmak ve onun tahtına geçmek… Bu amaçla koloninin içine sızan umbratus karıncası formik asit olduğu düşünülen sıvı jetlerini yanına yanaştığı kraliçe karıncaya püskürtür. Normal koşullarda kraliçe karıncanın kendi kokusu koloninin kendisine itaati sağlar. Bu koku sayesinde işçi karıncalar kraliçelerinin her türlü bakımını yapar ve onu koruyup kollarlar. Ancak içeri sızan karıncanın püskürttüğü sıvı kraliçe arının kokusunu maskeler ve onu tanımlanamayan bir yabancı durumuna düşürür. Ancak bu suikastçı karınca saldırılar sırasında çok dikkatli davranmak zorundadır çünkü püskürttüğü sıvı kendi üzerine gelirse taklit ettiği koloni kokusu ortadan kalkacak ve güvenliği tehlikeye girecek yani öldürülecektir.

Büyük bir dikkatle yapılan püskürtme işlemlerinden sonra orijinal koloni kokusu perdelenen kraliçe karınca kendi yavruları olan işçi karıncalar tarafından bir yabancı olarak algılanır ve parçalanarak öldürülür.

*Üzerindeki tanıtıcı kokuyu yitirdiği için kendi yavruları tarafından parçalanan kraliçe karınca*

Suikast için koloniye gelen bu karınca, oluşan güç boşluğundan yararlanarak, kraliçe gibi yumurtalarını bırakmaya başlar. Koloni de başka kraliçe olmadığı ve koloni kokusu da taşıdığı için kraliçe olarak kabul edilir ve işçi karıncalar yumurtalarına ve bunlardan çıkan yavrulara bakıcılık ederler.

*Yeni kraliçe kargaşadan faydalanarak kendi yumurtalarını bırakmaya başlar (solda siyah)*

Bir anlamda kılık değiştirerek koloniye giren umbratus türüne ait kraliçe karınca kendisine sadık hazır bir koloniye hükmetmeye başlar.

Kâinatı Yoktan Yaratan ve Düzene Koyan Yüce Rabbimizdir

Plan ve taktik dolu bu kanlı bir iktidar değişimi üzerinde düşünülecek pek çok nokta vardır;

Dışarıdan gelen umbratus türü karıncanın hedeflediği koloninin kokusuna bürünmesi gerektiğini ve bu yöntemle güvenlik birimlerini atlatacağını nereden bilmektedir,
Kraliçeye püskürttüğü formik asit ile onun kokusunu perdeleyebileceğini nereden bilmektedir,
Kendi ürettiği formik asitten nasıl korunabilmekte ve ondan kaçınması gerektiğini nereden bilmektedir,
Hedef kraliçenin kokusuna sahip olunca koloniye hükmedeceğini nereden bilmektedir…

Görüldüğü gibi istilacı karıncanın böyle bir operasyonun her adımını planlamış olması şarttır. Bu şuursuz tek bir refleks veya anlık bir hareket değil, stratejik akıl gerektiren planlanmış aşamalı bir senaryodur. Plandaki en ufak bir aksilik ölümü ile eşdeğerdir. Mesela koloninin girişindeki güvenlik kontrolünün görünüşe değil de kokuya göre yapıldığını bilmesi gerekmektedir, çünkü kokusunun bu işe yaradığını bilmese içeri girmeye çalıştığı anda öldürülecektir. Veya perdeleyici olarak kullandığı formik asit formülünde bir hata olsa asit işe yaramayacak operasyon amacına ulaşamayacaktır.

Bu stratejinin, evrimcilerin öne sürdüğü gibi aşamalı olarak zaman içinde gelişmesi mümkün değildir. Çünkü sistemin herhangi bir parçasının eksikliği, işgal girişiminin tamamen başarısız olmasına hatta işgalci karıncanın hayatını kaybetmesine yol açacaktır. Yani tüm bu işlemlerde bir aşama yoktur, tüm “işgal stratejisi” karıncada tam ve eksiksiz olarak bir anda var olmuştur. Bu durumda, canlıların rastlantıya dayalı süreçlerle meydana gelmesinin imkânsız olduğunu, yani bir anda yaratıldıklarını açıkça göstermektedir.

Ayrıca, bu karıncaların söz konusu zehiri üretmeyi nasıl başardıkları, kendilerine zarar vermeden nasıl muhafaza ettikleri de evrimcilerin cevaplayamadığı sorulardır.

Aslında sorunun cevabı gayet açıktır: Evrendeki tüm varlıklar gibi bu karıncalar da mükemmel sistemleriyle birlikte bir defada yaratılmışlardır. Onların vücutlarında zehir üretim mekanizmasını kuran ve bu sistemi en akıllıca şekilde kullanmalarını sağlayan, onlara bu davranışları ilham eden “Alemlerin Rabbi” olan Yüce Allah’tır.

Kur’an’da da bildirildiği gibi, “O, yaratan, kusursuzca var eden, şekil veren Allah’tır. En güzel isimler O’nundur…” (Haşr Suresi, 24).

Karıncalar da ve kainattaki her detayda görülen bu kusursuzluk, canlıların tesadüfen değil, üstün bir akıl ve ilim sahibi olan Yüce Rabbimiz tarafından yaratıldığının açık bir delilidir.