"Mucize gezegen 1" belgeselinden
ATMOSFERDEKİ ÖLÇÜ
Dünyamız hem yaşam için gerekli sıcaklığa hem gerekli kütleye hem de yaşamı koruyan özel kalkanlara sahiptir. Ama bunlar dünya üzerinde canlının var olması için yeterli değildir. Çok önemli bir başka şart atmosferin yapısıdır. Bilim kurgu filmleri insanları kim zaman yanlış yönlendirir. Bunun bir örneği bu filmlerde sık sık rastlanan uygun atmosfer şartlarıdır. Uzay gemisiyle uzak bir gezegene yaklaşan astronotlar, gezegene inmeden önce atmosferin solunumu olup olmadığına bakarlar. Gemi bilgisayarları “uygundur” sonucunu verince de hiçbir koruma önlemine gerek kalmaz. Bu senaryolar insanoğlunun kolaylıkla ve tesadüfen uygun atmosferler bulabileceği gibi bir izlenim vermektedir. Oysa eğer gerçekten uzay gemileriyle evrenin derinliklerinde gezinseydik, dünya dışındaki bir başka gezegende solunabilir bir bir atmosfer bulmak imkansız olurdu. Çünkü dünyanın atmosferi yaşam için gerekli son derece özel şartlara sahiptir. Bu atmosferin biraz dışında bile koruyucu giysiler olmadan hayatta kalmak olmaksızdır.
Dünya atmosferi %77 azot, %21 oksijen ve %1 oranında karbondioksit ve argon gibi gazların karışımından oluşur. Bu gazların en önemlisi oksijendir. İnsan gibi kompleks bedenlere sahip canlılar enerji elde etmek için oksijen kullanır ve bu sayede hücresel reaksiyonlar gerçekleştirilir. İşte bizim için bu denli hayati olan oksijenin havadaki oranı tam olması gerektiği kadardır. Ünlü mikrobioloji profesörü Michael Denton, bilim dünyasında büyük yankı uyandıran ''Doğanın Kaderi, Biyoloji Kanunları Evrendeki Amacı Nasıl Gösteriyor?'' isimli kitabında bu konuda şunları yazar:
“Atmosferimiz daha fazla oksijen içerebilir ve buna rağmen hayatı destekleyebilir miydi? Hayır. Oksijen çok reaktif bir elementtir. Şu anda atmosferde bulunan oksijenin oranı yani yüzde 21 yaşamın güvenliği için aşılmaması gereken sınırların tam ideal noktasındadır. Yüzde 21'in üzerine artan her yüzde 1'lik oksijen oranı bir yıldırımın orman yangını başlatma olasılığını yüzde 70 artıracaktır.”
Atmosferdeki oksijen oranının sabit kalması da mükemmel bir geri dönüşüm sistemi sayesinde gerçekleşir. Hayvanlar devamlı olarak oksijen tüketirler ve bu sırada kendileri için zehirli olan karbondioksidi üretirler. Bitkiler ise bu işlemin tam tersini gerçekleştirir. Karbondioksidi oksijene çevirerek canlılığın devamını sağlarlar.
Her gün bitkiler tarafından milyarlarca ton oksijen bu şekilde üretilerek atmosfere salınır. Bu iki canlı grubu, yani bitkiler ve hayvanlar, eğer aynı reaksiyonu gerçekleştirselerdi, dünya çok kısa sürede yaşanılmaz bir gezegene dönüşürdü.
Örneğin hem hayvanlar hem de bitkiler oksijen üretselerdi, atmosfer kısa sürede yanıcı bir özellik kazanır ve en ufak bir kıvılcım dev yangınlar çıkarırdı. Öte yandan eğer hem bitkiler hem de hayvanlar karbondioksit üretselerdi, bu kez atmosferdeki oksijen hızla tükenir ve bir süre sonra canlılar, nefes almalarına rağmen boğularak toplu halde ölmeye başlarlardı.
Canlılığın dengesi öylesine mükemmel kurulmuştur ki atmosferdeki oksijen canlılık için her zaman en ideal oranda durmaktadır. Mükemmel tasarlanmış ve her an mükemmelce devam eden böyle bir denge bizlere bu dengenin yaratıcısının sonsuz bir bilgi ve gücünü bir kez daha göstermektedir. Tüm evrenin hakimi olan o yaratıcı göklerin ve yerin Rabbi olan Yüce Allah'tır. Bir Kuran ayetinde insanlar bu gerçek üzerini düşünmeye şöyle çağrılırlar:
“Görmüyor musunuz ki, şüphesiz Allah, göklerde ve yerde olanları emrinize amade kılmış, açık ve gizli sizin üzerinizdeki nimetlerini genişletip tamamlamıştır.” (Lokman Suresi, 20)
