"Hani İmran'ın karısı: 'Rabbim, karnımda olanı, 'her türlü bağımlılıktan özgürlüğe kavuşturulmuş olarak' Sana adadım, benden kabul et. Şüphesiz işiten bilen Sensin Sen' demişti." (Ali İmran Suresi, 35)
Hz. Meryem (as)
Hz. Meryem (as), Allah'ın seçkin kıldığı Hz. İbrahim (as) ailesinden geliyordu. Bu aileden seçkin bir kul olan Hz. İmran'ın hanımı, bir çocuğu olacağını öğrendiğinde hemen Allah'a yönelip dua etti ve doğacak çocuğunu Allah'a adadı.
Şeytandan Allah'a sığınırım.
“Rabbim, karnımda olanı her türlü bağımlılıktan özgürlüğe kavuşturulmuş olarak sana adadım. Benden kabul et. Şüphesiz işiten, bilen Sensin, Sen.” (Ali İmran suresi / 35)
Aile, doğan kız çocuğuna Meryem adını koydu. Meryem kelimesi, Allah'a sürekli ibadet eden kimse anlamına gelmektedir. İmran ailesinin diğer fertleri gibi Hz. Meryem (as) da Allah'a samimiyetle iman eden ve O'na gönülden bağlı salih bir kuldur. Tüm Müslüman kadınlarına örnek olan Hz. Meryem (as) çok iffetlidir. Allah, Hz. Meryem (as)'ı kutlu bir görev için seçmiştir. O, Hz. İsa (as)’ın annesi olan mübarek bir insandır.
Allah Kuran'da Hz. Meryem (as)'ın belirli bir yaşta ailesinden ayrılarak Doğu tarafında ıssız bir bölgeye çekildiğini bildirmiştir. Bu dönemde Allah Cebrail (as)’i Hz. Meryem (as)'a göndermiş ve onu büyük bir haberle müjdelemiştir. Kuran'da şöyle bildirilir.
“Demişti ki: Ben yalnızca Rabbinden gelen bir elçiyim. Sana tertemiz bir erkek çocuk armağan etmek için buradayım. O: ‘Benim nasıl bir erkek çocuğum olabilir? Bana hiçbir beşer dokunmamışken ve ben azgın, utanmaz bir kadın değilken,’ dedi.” (Meryem suresi / 19-20)
Cebrail (as), Hz. Meryem (as)'ın bu sorusu karşısında Allah'ın gücünün her şeye yeteceğini, O'nun bir işe sadece ol demesiyle O'nun hemen oluvereceğini söyledi. Böylece Hz. Meryem (as), Allah'ın bir mucizesi olarak kendisine hiçbir insan eli değmeden Hz. İsa (as)’a hamile kaldı.
“Rabbim dedi ki: Bu benim için kolaydır. Onu insanlara bir ayet ve bizden bir rahmet kılmak için bu çocuk olacaktır. Ve işte olup bitmişti. Böylelikle ona gebe kaldı. Sonra onunla ıssız bir yere çekildi.” (Meryem suresi / 21-22)