İman ile şereflenen insanlar hayata Allah'ın nasip ettiği başka bir pencereden bakarlar. Bu iman nurudur ve onlara her şeyde bir güzellik, bir hikmet olduğunu fark ettirir. Bu yüzden hep pozitif ve huzurludurlar, sevgi dolu, anlayışlı, fedakâr ve diğergamdırlar. Fiziksel ve ruhsal olarak sıkıntıya düşecekleri gibi görünen olaylarla karşılaşsalar da her zaman iyi yönden bakar, isyan etmezler, üzülmekten, kızmaktan, sıkılmaktan şiddetle sakınırlar. Bunun adı ‘hüsnüzan’dır yani Allah hakkında hep hayırlı ve güzel düşünmek.
İnançlı insanların hayatı hüsnüzan üzerine kurulur, kalpleri hep Allah iledir. Allah nurdur, samimi insanlarda da akıl, ferahlık, bereket, iyilik şeklinde bu nur tecelli eder. İman nuru, insanın aklını ve gönül gözünü açar, bakış açısının genişlemesini sağlar. Nurla bakan nur görür, güzel bakan güzel görür, hayırla bakan da herşeyde bir hikmet ve hayır görür.
İnançlı olan insan, herşeyi iman bilinciyle değerlendirir. Zihni kötümser yaklaşımlardan kurtulur ve manevi bir ferahlığa kavuşur. İman etmeyen kişi ise sadece maddi dünyayı görür; olumsuzlukları, negatiflikleri adeta kendisine çeker, karamsarlık içinde yaşar. Bu iki insan aynı olaya baktıklarında bile farklı düşünürler. Biri hemen sıkıntı verici yönleri, zorlukları, haksızlıkları vs. dile getirirken, diğeri bunu; imtihan, olgunlaşma fırsatı, Allah'a yaklaşma vesilesi olarak kabul eder.
Fark, bakış açısındadır. Yağmur yağdığında, biri "Hava bozuldu, planlarım alt üst oldu" diye söylenip, eziyet içinde yaşarken, inançlı insan işleri aksasa bile, "Allah'ın rahmeti indi, toprak canlandı, nimetler çoğalacak" diye pozitif düşünür. Bu keskin fark, Allah’a hüsnüzan etmekten, Allah’ın rahmetinden, merhametinden emin olmaktan kaynaklanır.
İman nuruyla yaşama konforu
Allah'a hüsnüzan eden, hep güzel bakan kişinin aklı da açılır yani olayları daha net bir gözle görür hale gelir, ki bu kişi iman nurunun konforunu da yaşamaya başlar. Allah hakkında olumlu düşünen insan daha sabırlı ve metanetli olur. Zorluk karşısında hemen pes etmez, çünkü bunun geçici olduğunu ve her zorluğun bir kolaylıkla birlikte geleceğini bilir, sabreder. Bu sabır da sadece beklemek ya da tahammül değildir, tam tersine Allah'a güvenerek akılcı bir şekilde çözüm aramak ve güzellikle mücadele etmektir. Mümin, sabırla birlikte tevekkül eder, yani Allah'a dayanır ve O'na güvenir.
Allah’a hüsnüzan eden biri her şartta şükredebilir çünkü her şeyin aslında bir nimet yönünün olduğunu fark eder. Şükür, sadece dille teşekkür etmek değil, kalben mutmain olmak ve Allah'ın rızasına uygun davranmaktır. İnançlı insan, sağlığına şükreder ama aynı zamanda hastalığına da sabreder. Zenginliğine şükreder, aynı zamanda fakirliğe de sabır gösterir; çünkü her ikisinin de Allah'ın takdiri olduğunu bilir.
Allah’a tam teslim olan bir insanın geleceğe dair rızık, güvenlik, sağlık gibi konularda endişeleri yoktur; her şeyin Allah'ın kontrolünde olduğundan emindir. Allah’tan uzak insanın en büyük problemi, gelecek kaygısıdır. Böyle insanlar, yarın ne olacak diye sürekli endişe içindedirler. Oysa imanlı insan, Allah’a güvenir, rızkını Allah'ın vereceğini, ecelini Allah'ın takdir ettiğini bilir ve bu bilinçle huzur içinde yaşar.
Ayrıca böyle bir insan, başkalarına karşı da daha saygılı ve merhametli olur, tartışmalardan, adaletsizlikten, zulmetmekten, katı kalpli olmaktan kaçınır. Allah'ın kendisine her an merhamet ettiğini fark edebilen, bunun güzelliğini yaşayan kişi, başkalarına da merhamet gösterir. İnsanların eksiklerini değil, güzel yönlerini görmeye çalışır ki bu, güzel ilişkilerin ve dostluğun, dolayısıyla toplumsal huzurun da temelidir.

Eziyetli bir hayattan kurtuluş yolu: Allah’a tam teslimiyet
Güzel bakmayı, güzel görmeyi bilmeyen ya da unutan insanlar farkında olmadan kendilerine eziyet ederler. Sürekli endişe içinde yaşarlar, belirsizlikler onları korkutur, dünya üstlerine gelir, sürekli sorun yaşarlar, tartışırlar, üzülürler, yıpranırlar, yükleri gittikçe ağırlaşır. Bu eziyetli hayattan kurtuluşun tek yolu Allah’a tam güvenmek, Allah’ın inananlar için her zaman güzellik dilediğini bilmektir:
De ki: 'Allah'ın bizim için yazdıkları dışında, bize kesinlikle hiçbir şey isabet etmez. O bizim Mevlamızdır. Ve mü'minler yalnızca Allah'a tevekkül etmelidirler.' (Tevbe Suresi, 51)
İnançla ve Allah’a güvenle birlikte insanın sadece bedeni değil ruhu da olumlu yönde değişmeye başlar. Allah’ı sürekli zikreden, O’na yakınlaşmayı isteyen, şükreden ve Allah’a kendisini teslim eden insanlarda nur ve heybet olur. Allah, samimi gayret eden kişilere her zaman güzel karşılık verir:
Hayır, kim (güzel davranış ve) iyilikte bulunarak kendisini Allah'a teslim ederse, artık onun Rabbi Katında ecri vardır. Onlar için korku yoktur ve onlar mahzun olmayacaklardır. (Bakara Suresi, 112)