"Bağnazlık Tehlikesi 2 – Cihad ne değildir?" belgeselinden.
KURAN'DA SAVAŞIN NE ZAMAN VE HANGİ ŞARTLARDA VE NASIL YAPILACAĞI AÇIKÇA BİLDİRİLMİŞTİR
“Sizinle savaşanlara karşı Allah yolunda savaşın ancak aşırı gitmeyin. Elbette Allah aşırı gidenleri sevmez.” (Bakara Suresi, 190)
Ayette bildirildiği gibi savaş ancak Müslümanlara karşı savaşanlara yapılır. Yani amaç savunmadır. Müslümanların karşı tarafa sebepsiz yere saldırmaları Kuran'da kesinlikle yasaklanmıştır.
Allah Müslümanlara Kuran'da şu emri vermiştir:
“Yaptıkları haksızlıktan ve saldırganlıklarından dolayı bir topluluğa öfke duysalar bile daima adaleti ayakta tutmaları..” Ayette şöyle bildirilir:
“Ey iman edenler! Adil şahitler olarak Allah için hakkı ayakta tutun. Bir topluluğa olan kininiz sizi adaletten alıkoymasın. Adalet yapın. O, takvâya daha yakındır. Allah'tan korkup sakının. Şüphesiz Allah, yapmakta olduklarınızdan haberi olandır.” (Maide Suresi, 8)
Kâbe'ye girişini engelleyen topluluğa karşı bile Allah, Müslümanları haddi aşmaktan men etmiştir ve herkese karşı iyilikte bulunmayı öğütlemiştir.
“Sizi Mescid-i Haram'dan alıkoyduklarından dolayı bir topluluğa olan kininiz sakın sizi haddi aşmaya sürüklemesin. İyilik ve takva konusunda yardımlaşın. Günah ve haddi aşmada yardımlaşmayın ve Allah'tan korkup sakının..”
Allah Müslümanlara bu şartlar altında bile adaletle davranmayı, öfkelenmemeyi ve iyilik yapmayı emretmiştir. Müslüman her ne şart olursa olsun Kuran'daki bu hükme uymak zorundadır. Kuran'da savaşın tek gerekçesi vardır, o da ayette tarif edildiği gibi savunmadır. Savaş konusunda getirilmiş bir başka şart daha vardır, bu da aşırı gitmemektir. Yalnızca ve yalnızca kendilerine saldıranlara karşı bir savunma savaşı yapma zorunluluğu ayetlerde şöyle bildirilmiştir:
“Allah sizinle din konusunda savaşmayan, sizi yurtlarınızdan sürüp çıkarmayanlara iyilik yapmanızdan ve onlara adaletli davranmanızdan sizi sakındırmaz. Çünkü Allah, adalet yapanları sever. Allah ancak din konusunda sizinle savaşanları, sizi yurtlarınızdan sürüp çıkaranları ve sürülüp çıkarılmanız için arka çıkanları dost edilmenizden sakındırır." (Mümtehine Suresi, 8-9)
Bu ayetteki tarife göre, Müslümanlara sadece inançları yüzünden zulmeden veya fiili olarak saldıranlara karşı savunma izni verilmiştir.
Tekrar hatırlatmakta fayda var. Kuran'da tarif edilen tüm savaşlar, Peygamberimiz (sav) döneminde yaşadıkları bölgede belirli bir topluluğa yöneliktir. Ayetlerde bildirilen özel şartlar gerçekleştiğinde, Müslümanların kendilerini savunmaları için savaş zorunlu hale gelmiştir. Bu savaşların tümü, kendileriyle anlaşma yapılmış olan müşriklerin karşılıklı barış ve dostluk anlaşmalarını bozarak yaptıkları saldırılara göre şekillenmiştir. İnen ayetler de tam olarak o zamanki durum ile ilişkilidir ve o ortamı tarif etmektedir.
