Kelebeklerin yumurtadan itibaren kısa sürede yaşadığı akıl almaz değişim ve mükemmellik düşünen insanlar için başlı başına bir mucizedir. Gövdesi hantal, şekilsiz ve renksiz bir tırtılın; kanatlarındaki desen ve renklerle kısa sürede olağanüstü bir güzelliğe dönüşmesi sıradan bir değişim değil, Allah’ın sonsuz sanatını gösteren muazzam bir yaratılış örneğidir.

Kelebeklerin kısa sürede büyük değişimi uğradığı yaşam döngüsünü kısaca şu şekildedir.

 

  1. Dişi kelebek, genellikle bitki yapraklarının altına veya üzerine yuvarlak olan yumurtalarını bırakır.
  2. Larva (Tırtıl): Yumurtadan tırtıl çıkar. Tırtıl sürekli yer ve büyür.
  3. Tırtıl hangi kelebeğe dönüşecekse, o süreçte gerekli kimyasalları tam o bitkiden alır. yapraklardaki karbonhidrat ve şekerler, protein (bitkisel dokulardan) su (yaprağın kendi neminden) vitamin ve mineraller alır. Bu öyle bir büyümedir ki, Doğduğu andaki ağırlığı ile krizalit haline girerken ki ağırlığı arasında 2.000 kata kadar fark olabilir ayrıca tırtıl çevresindeki yaprakları yiyerek büyürken yediği yaprağın kanat desenlerine etkisi vardır.
  4. Pupa (Koza/Krizalit): Tırtıl koza örerek pupa evresine geçer ve burada büyük bir değişim yaşar.

  5. Kozadan yetişkin kelebek çıkar, uçmaya başlar ve uyğun yaprağa yeni yumurtalar bırakır.

     


    Bu dönüşüm başlamadan önce tırtılın kendisini içine hapsettiği krizalitin mükemmel olması gerekir. Çünkü olgunlaşma tamamlanmadan dışarı çıkması imkânsızdır; zardaki en ufak bir zayıflık veya bir açıklık ya da bağlandığı yerdeki bir kopma onun hayatına mal olur. Bu yüzden krizalitin hem sağlamlığı hem konumu hem de bağlantı şekli hayati önem taşır. Ve küçücük bir tırtıl bunların hepsini kusursuzca Allah’ın ilhanı ile yapar… hem de hiçbir tecrübesi veya daha önce bir deneme-yanılması olmadan…


    İpekten Çelik Gibi Emniyet Kemeri

     

    Tırtılların krizaliti sabitleme yöntemleri türe göre değişir.
Danaus chrysippus (kaplan kelebeği) pupasını bir yaprağın ucuna asarak aşağı doğru sarkıtır.
Papilio polytes (mormon kelebeği) ise pupasını dala hem alttan tutturur hem de ortasından geçen bir “güvenlik kemeri” ile ekstra destek alır.


    Burada şaşırtıcı olan, tırtılın kullandığı malzeme ve tekniktir:
Malzeme insan saçından onlarca kat ince, zayıf görünümlü bir ipek ipliktir.
Bunu yapan tırtıl ise ne düğüm atabilir ne çivi çakabilir ne de bağlayıcı bir aracı vardır. Peki bu kadar narin bir malzeme, nasıl oluyor da koskoca krizaliti güvenle taşımayı başarıyor?

     

     

Çapa Benzeri Tutucular 

 

Bilim insanlarının yaptığı mikroskobik incelemeler, tırtılın aslında tek bir iplik kullanmadığını ortaya koyuyor: İpliği, 20 ayrı minik lifin birleşiminden oluşturuyor.
Bu da tek bir ipliğe göre 8 kata kadar daha güçlü bir tutunma sağlıyor. Daha da ilginci, bu ipliklerin ucu sıradan değil. Ayakkabı ve giysilerde kullanılan cırt cırt denilen sisteme benzer bir yapıya sahipler. Ancak burada “kanca-tüy” sistemi yerine, çok daha güçlü bağlanma sağlayan çapa benzeri mikroskobik tutucular bulunuyor. (yukarıda) Bu sayede tırtılın narin ipliği, adeta çelik bir kablo gibi güvenilir hâle geliyor.


Bu kadar küçük bir canlının, kendi ağırlığını ve krizalitin yükünü taşıyabilecek ideal tasarımı ilk denemede, her defasında, tüm türlerde aynı kusursuzlukla üretmesinin tesadüf olamayacağı, tüm bu detaylı yaratışın üstün ve sonsuz akıl sahibi Allah tarafından yaratıldığı aşikardır.


Metamorfozun Arkasındaki Kusursuz Sistemin İşleyişi

 

İplikçiğin yapısı yalnızca başlangıçtır. Daha büyük bir mucize, tırtılın krizalitin içinde başlattığı dönüşümdedir. Birçok doku çözülür, hücreler adeta sıfırdan organize olur, kanatlar ve karmaşık bir sinir sistemi inşa edilir. Bu süreçteki meydana gelecek  en ufak hata, metamorfozu yani kelebeğin oluşumunu imkânsız kılar.

 

Tüm bu detaylar; ipliğin tasarımı, krizalitin mühendisliği, biyolojik dönüşümün adım adım ilerleyişi…
Hepsi, Allah’ın ilhamıyla bilinçli bir planın gerçekleşmesi sonucunda ortaya aşamalardır. Bu denli  kompleks ve olağanüstü bir sistemin, tesadüfi aşamalarla ortaya çıkması mümkün olmadığı açıktır. Tırtılın geçirdiği her aşama ve nihayetinde kelebeğin ortaya çıkması İlahi bir sanatın bir sonucudur. Kâinat ve içindeki tüm varlıklar kör tesadüfler sonu oluşmamış, alemleri yoktan var eden yüce Rabbimiz tarafından eşsiz ve örneksiz olarak yaratılmıştır. 


“Sizin için yerde olanların tümünü yaratan O’dur. Sonra göğe yönelip de onları yedi gök olarak düzenleyen O’dur. O, her şeyi bilendir.” (Bakara Suresi, 29)