43. Az-Zukhruf - Koran
- 1. Ha. Mim.
- 2. Na Księgę jasną!
- 3. Oto uczyniliśmy ją Koranem arabskim! Być może, zrozumiecie!
- 4. On jest w Matce Księgi u Nas, wzniosły, mądry!
- 5. Czyż My mamy oddalić od was napomnienie, ponieważ jesteście ludem zepsutym?
- 6. Iluż proroków posłaliśmy pomiędzy dawne pokolenia?
- 7. Lecz gdy tylko przyszedł do nich jakiś prorok, to ludzie się z niego wyśmiewali.
- 8. Przeto wytraciliśmy groźniejszych od nich i przykład pierwszych pokoleń już minął.
- 9. I jeśli ich zapytasz: "Kto stworzył niebiosa i ziemię?" - oni z pewnością odpowiedzą: "Stworzył je Potężny, Wszechwiedzący!"
- 10. - Ten, który uczynił ziemię kolebką dla was; On wyznaczył na niej wasze drogi. Być może, pójdziecie drogą prostą!
- 11. - Ten, który zesłał z nieba wodę według pewnej miary. I dzięki niej ożywiliśmy krainę umarłą. W ten sposób zostaniecie wyprowadzeni!
- 12. On stworzył wszelkie pary, dał wam statki, a także zwierzęta wierzchowe,
- 13. Tak abyście mogli wygodnie podróżować na ich grzbietach, a potem wspominali dobroć waszego Pana - kiedy się już na nich dobrze usadowicie - i mówili: "Chwała niech będzie Temu, który nam to podporządkował, albowiem my sami nie moglibyśmy tego osiągnąć.
- 14. I, zaprawdę, my powrócimy do naszego Pana!"
- 15. I oni uczynili z Jego sług Jego część. Zaprawdę, człowiek jest jawnym niewdzięcznikiem!
- 16. Czyż On wziąłby sobie córki, z tego, co stworzył, a was wyróżnił synami?
- 17. A kiedy któremuś z nich obwieszczą to, co przypisuje się Miłosiernemu, to twarz jego posępnieje i pełen udręki powstrzymuje gniew.
- 18. Czy ta istota, która jest wychowana wśród ozdób i która w sporze nie jest jasna?...
- 19. I uczynili aniołów, którzy są sługami Miłosiernego, istotami żeńskimi. Czyż oni byli świadkami ich stworzenia? Ich świadectwo zostanie zapisane i będą zapytani!
- 20. Oni mówią: "Jeśliby chciał Miłosierny, to nie czcilibyśmy ich." Nie mają o tym żadnej wiedzy, tylko snują przypuszczenia.
- 21. Czyż My daliśmy im przedtem jakąś Księgę, której się silnie trzymają?
- 22. Przeciwnie! Oni mówią: "Znaleźliśmy naszych ojców w pewnej społeczności religijnej i postępujemy ich śladami."
- 23. Podobnie nie wysłaliśmy przed tobą ostrzegającego do żadnego miasta, żeby nie powiedzieli jego mieszkańcy, żyjący tam w dobrobycie: "Zaprawdę, znaleźliśmy naszych ojców w pewnej społeczności religijnej i postępujemy ich śladami!"
- 24. Posłaniec powiedział: "A gdybym przyszedł do was z lepszym przewodnictwem niż to, które znaleźliście u waszych ojców?" Oni powiedzieli: "Zaprawdę, nie wierzymy w posłannictwo, z którym zostaliście posłani!"
- 25. Przeto zemściliśmy się na nich. I popatrz, jaki był ostateczny koniec tych, którzy zadali kłam prawdzie!
- 26. Oto powiedział Abraham do swojego ojca i do swojego ludu: "Zaprawdę, jestem niewinny tego, co wy czcicie,
- 27. Oprócz czci Tego, który mnie stworzył, ponieważ On prowadzi mnie drogą prostą."
- 28. I on uczynił to słowem, które przetrwało wśród jego potomstwa. Być może, oni powrócą!
- 29. Co więcej! Ja dałem im i ich ojcom używanie życia, aż przyszła do nich prawda i Posłaniec jasny.
- 30. A kiedy przyszła do nich prawda, oni powiedzieli: "To są czary i my w nie wierzymy!"
- 31. I powiedzieli: _ "Gdyby ten Koran został zesłany jakiemuś znacznemu człowiekowi z tych dwóch miast?!"
- 32. Czy oni rozdzielają miłosierdzie twego Pana? My rozdzieliliśmy wśród nich środki do życia na tym świecie i wynieśliśmy jednych z nich stopniami ponad innymi, tak aby jedni z nich brali innych w służbę. Lecz miłosierdzie twego Pana jest lepsze niż to, co oni gromadzą!
- 33. I gdyby nie to, że ludzie chcieliby być jednym narodem, to My uczynilibyśmy w domach ludzi nie wierzących w Miłosiernego dachy ze srebra i schody, po których będą wchodzili;
- 34. I drzwi, i łoża, na których by wypoczywali leżąc;
- 35. I ozdoby ze złota. Lecz to wszystko - to tylko używanie w życiu na tym świecie; a życie ostateczne u twego Pana jest dla bogobojnych.
- 36. A ktokolwiek uchyla się od wspominania Miłosiernego, to przypiszemy mu szatana jako towarzysza;
- 37. Oni, w istocie, odsuwają ich od drogi, a ci sądzą, że są prowadzeni drogą prostą
- 38. A kiedy w końcu człowiek przychodzi do Nas, mówi: "O, gdyby między mną i tobą była odległość dwóch wschodów!" Jakże zły ten towarzysz!
- 39. I nie przyniesie wam żadnej korzyści tego Dnia - skoro czyniliście niesprawiedliwość - to, że będziecie współuczestnikami w karze.
- 40. Czyż możesz spowodować, by słyszeli głusi, I albo czy poprowadzisz ślepego i tego, kto jest w zabłądzeniu oczywistym?
- 41. Albo My ciebie zabierzemy i zemścimy się na nich;
- 42. Albo pokażemy tobie to, co im obiecaliśmy, ponieważ, zaprawdę, jesteśmy nad nimi wszechwładni!
- 43. Przeto trzymaj się mocno tego, co ci zostało objawione. Zaprawdę, jesteś na drodze prostej!
- 44. To jest przypomnienie dla ciebie i dla twojego ludu; wy będziecie zapytywani.
- 45. Zapytaj tych spośród Naszych posłańców, których posłaliśmy przed tobą: "Czy My ustanowiliśmy jakichś bogów poza Miłosiernym, którym należałoby oddawać cześć?"
- 46. Posłaliśmy Mojżesza z Naszymi znakami do Faraona i jego starszyzny. A on powiedział: "Zaprawdę, jestem posłańcem Pana światów!"
- 47. Lecz kiedy on przyszedł do nich z Naszymi znakami, oni wyśmiewali się z nich.
- 48. A przecież nie pokazaliśmy im znaku, który by nie był większy od poprzedniego. I pochwyciliśmy ich karą - być może oni powrócą.
- 49. I powiedzieli: "O czarowniku! Módl się za nami do twego Pana w imię przymierza, które zawarł z tobą. My na pewno pójdziemy drogą prostą!"
- 50. A kiedy odwróciliśmy od nich karę, złamali przysięgę.
- 51. I Faraon ogłosił wśród swego ludu, mówiąc: "O ludu mój! Czy nie do mnie należy królestwo Egiptu, jak i te rzeki, które płyną u moich stóp? Czy nie widzicie?
- 52. Czy ja nie jestem lepszy niż ten, który jest biedakiem i zaledwie umie się jasno wyrazić?
- 53. Dlaczego nie włożono mu bransolet ze złota albo dlaczego nie przyszli z nim aniołowie jako jego współtowarzysze?
- 54. I Faraon uczynił swój lud lekkomyślnym, a oni go posłuchali. Zaprawdę, był to lud występny!
- 55. Przeto kiedy Nas rozgniewali, zemściliśmy się na nich i potopiliśmy ich wszystkich.
- 56. I uczyniliśmy ich rzeczą przeszłości i przykładem dla innych.
- 57. A kiedy był przedstawiony syn Marii jako przykład, oto twój lud odwrócił się od niego.
- 58. I powiedzieli: "Czy nasi bogowie nie są lepsi niż Jezus?" Oni przytoczyli ci ten przykład tylko dla sprzeczki. Oni są przecież ludem skłonnym do sporu.
- 59. On jest tylko sługą, którego obdarzyliśmy dobrocią i którego uczyniliśmy przykładem dla synów Izraela.
- 60. I jeślibyśmy chcieli, uczynilibyśmy z was aniołów, którzy by was zastąpili na ziemi.
- 61. On jest, zaprawdę, zwiastunem Godziny! Nie powątpiewajcie o niej i postępujcie za mną! To jest droga prosta.
- 62. I niech was nie zwiedzie szatan on jest waszym wrogiem jawnym.
- 63. A kiedy przyszedł Jezus z jawnymi dowodami, powiedział: "Przyszedłem do was z mądrością i wyjaśnię wam nieco z tego, w czym się różnicie. Bójcie się więc Boga i słuchajcie mnie!
- 64. Zaprawdę, Bóg jest moim Panem i waszym Panem! Przeto czcijcie Go! To jest droga prosta!"
- 65. Lecz różne partie spośród nich poróżniły się między sobą. Biada więc niesprawiedliwym z powodu kary Dnia bolesnego!
- 66. Czy, oni oczekują czegoś innego niż Godziny, która przyjdzie do nich nagle, kiedy nawet nie będą przeczuwali?
- 67. Tego Dnia przyjaciele będą dla siebie wrogami, z wyjątkiem ludzi bogobojnych.
- 68. "O słudzy moi! Nie obawiajcie się tego Dnia i nie bądźcie smutni!
- 69. Wy, którzyście uwierzyli w Nasze znaki i poddali się całkowicie!
- 70. Wejdźcie do Ogrodu, wy i wasze żony, będziecie uradowani!"
- 71. Wśród nich będą krążyć podawane im naczynia ze złota i puchary; będzie w nich to, czego dusze zapragną i czym rozkoszują się oczy. I będziecie przebywać tam na wieki.
- 72. Taki jest ten Ogród, który wam będzie dany w dziedzictwo za to, co czyniliście.
- 73. Będą tam obfite owoce, z których będziecie jedli.
- 74. Zaprawdę, grzesznicy w karze Gehenny będą przebywać na wieki!
- 75. Nie doznają w niej ulgi i pozostaną tam w rozpaczy.
- 76. I nie My byliśmy dla nich niesprawiedliwi, lecz oni sami czynili niesprawiedliwość.
- 77. I będą krzyczeć: "O Maliku! Niech twój Pan skończy z nami!" On powie: "Wy musicie pozostać!"
- 78. My przyszliśmy do was z prawdą, lecz, zaiste, większość z was odczuwa wstręt do prawdy.
- 79. Czy oni przygotowali jakąś chytrą sprawę? bo My przygotowujemy!
- 80. Czy sądzą, że My nie słyszymy ich tajemnych myśli i rozmów poufnych? Przeciwnie! Nasi posłańcy są przy nich, zapisują!
- 81. Powiedz: "Jeśli Miłosierny posiada syna, ja jestem pierwszy z czcicieli!"
- 82. Chwała niech będzie Panu niebios i ziemi, Panu Tronu, będącemu ponad to, co Jemu przypisują!
- 83. Pozostaw ich więc! Niech oni się pogrążają i niech się zabawiają, aż spotkają ten Dzień, który im został obiecany!
- 84. On jest Tym, który jest Bogiem w niebie i który jest Bogiem na ziemi. On jest Mądry, Wszechwiedzący!
- 85. Błogosławiony niech będzie Ten, do którego należy królestwo niebios i ziemi i to, co jest między nimi! On posiada wiedzę o Godzinie! Do Niego zostaniecie sprowadzeni!
- 86. Ci, których oni wzywają poza Nim, nie posiadają żadnej władzy wstawiennictwa, z wyjątkiem tych, którzy świadczą o prawdzie i posiadają wiedzę.
- 87. I jeśli ich zapytasz: "Kto was stworzył?", oni z pewnością powiedzą: "Bóg. Jakże oni są oszukani!
- 88. I jeszcze powiedział Posłaniec: "O Panie mój! Tamci - to są ludzie, którzy nie wierzą!"
- 89. Jednak przebacz im i powiedz: "Pokój!" Potem oni się dowiedzą!