"Allah için yaşamak" belgeselinden
ALLAH İÇİN YAŞAMAK
Gökyüzü, yeryüzü ve bu ikisi arasındaki her şey. Tüm ihtişam ve azametiyle kusursuz evren. Allah'ın varlığı ve büyüklüğü küçücük bir canlıdan uzaydaki dev galaksilere kadar her yerde görülür. Bu gerçeği gören ve kavrayan insanlar samimi olarak inananlardır. Onlar, Allah'tan korkup sakınır ve hayatlarını farkına vardıkları bu büyük gerçeğe göre düzenlerler. Allah, insanların yaratılış amacını bir Kuran ayetinde şöyle bildirir:
Şeytandan Allah'a sığınırız:
“Ben, cinleri ve insanları yalnızca bana ibadet etsinler diye yarattım.” (Zariyat Suresi, 56)
Müslümanlar bu ayetin hükmüne göre yaşarlar. Diğerleri ise Allah'tan korkup sakınmayanlardır. Bu insanlar hayatlarının kim tarafından, nasıl ve neden başlatıldığını göz ardı ederler. Kendi zihinlerinde, içinde Allah'a ve O'nun dinine yer olmayan yeni bir hayat kurmaya çalışırlar. Kuran'da böyle bir yaşamın boş ve çürük bir temele dayandığı, yıkımla bitmeye mahkum olduğu şu hikmetli benzetmeyle anlatılır:
“Binasının temelini Allah korkusu ve hoşnutluğu üzerine kuran kimse mi hayırlıdır yoksa binasının temelini göçecek bir yarın kenarına kurup onunla birlikte kendisi de cehennem ateşi içine yuvarlanan kimse mi? Allah zulmeden topluluğa hidayet vermez.” (Tevbe Suresi, 109)
Birçok kişi için din, bir takım inançları içeren kurallar bütündür. Dinin ve dini yaşamının bu insanların hayatlarında önemli bir yeri yoktur. Oysa Müslümanlar dini Allah'ın rızasını kazanmak için izlenecek bir yol olarak görürler ve Kuran'daki ifadeyle şöyle derler:
“Şüphesiz benim namazım, ibadetlerim, hayatım ve ölümüm alemlerin Rabbi olan Allah'ındır.” (En’am Suresi, 162)
