"Müminlerin güzel ahlakı 3" belgeselinden.
Mallardan Eksiltme İle Denenme
İnsanların birçoğu için yaşamdaki en önemli amaç mal-mülk zenginliğidir. Ve bu kişiler mal sahibi olma konusunda büyük bir hırsa sahiptirler. Onlar bu hedefe ulaşabilmek için her yolu dener, hiçbir şeyden çekinmezler. Çünkü onlara göre zenginlik, üstünlüğü ifade eden son derece önemli bir güçtür. Bu insanlar malı olana saygı duyar, hürmet gösterir ve değer verirler. Bu mala bağlılık duygusu Kuran'da tutkulu şehvet olarak tanımlanır.
“Kadınlara, oğullara, kantar kantar yığılmış altın ve gümüşe, salma güzel atlara, hayvanlara ve ekinlere duyulan tutkulu şehvet insanlara süslü ve çekici kılındı. Bunlar dünya hayatının metaıdır. Asıl varılacak güzel yer Allah katında olandır.” (Al-i İmran Suresi, 14)
Mal ve zenginliğe böylesine düşkün olmak beraberinde büyük korkuları da getirir. Bunların en başında da sahip olduğunu kaybetme korkusu gelir. Oysa bir insan sahip olduğu her şeyi bir depremle birkaç saniyede kaybedebilir. Ya da yıllar boyunca para biriktirip aldığı evi bir yangınla kullanılamayacak hale gelebilir. Tüm bunlar Allah'tan bir denemedir. Dünya hayatının bir deneme mekanı olduğunun ve böyle bir olayla da imtihan edindiğinin bilincinde yaşamayan insan, malı bir anda elinden alındığında neye uğradığını şaşırır, isyankar bir yapı gösterebilir. Din ahlakından uzak insanlar, mal kaybını bu bozuk bakış açısıyla değerlendirdikleri için böyle bir olayın hayırlı ve iyi bir yönü olamayacağını düşünürler. Allah, insanları mallardan eksiltme ile imtihan edeceğini Kuran'da şöyle bildirir:
“Andolsun, biz sizi biraz korku, açlık ve bir parça mallardan, canlardan ve ürünlerden eksiltme ile imtihan edeceğiz. Sabır gösterenleri müjdele.” (Bakara Suresi, 155)
Müminler için ise durum tamamen farklıdır. Öncelikle mal tutkusu, yığma hırsı gibi cahiliyeye özgü davranışların hiçbiri müminlerin üstün ahlakında görülmez. Çünkü mümin tüm yaşamını Allah’ın rızasını kazanmaya adamıştır. Bu sebepten dolayı malını Allah yolunda kullanır ve nefsinin bencil tutkularına asla kapılmaz. Mülklerini bir şekilde yitirmeleri durumunda da tavırları değişmez. Çünkü bunun o anda bilmedikleri pek çok hikmetleri ve hayırları bulunduğunu bilirler. Belki de Allah bu vesileyle dünya hayatının geçici heveslerine kapılmış olan kullarına bir hatırlatma yapmaktadır. Ya da o zor anda sabreden kullarına dünyada ve ahirette daha güzeliyle karşılık vererek onlar için bilmedikleri hayırlı bir gelecek belirlemiş olabilir. Bu nedenle müminler yaşadıkları bu olayı bir hatırlatma olarak algılayıp bağışlama diler ve Allah'ın yarattığı kadere kayıtsız şartsız teslimiyet gösterirler.
“De ki: Allah'ın bizim için yazdıkları dışında bize kesinlikle hiçbir şey isabet etmez. O bizim Mevlamız'dır ve müminler yalnızca Allah'a tevekkül etmelidirler.” (Tevbe suresi, 51)
