"Topraktaki hayat" belgeselinden.
Toprağın Yapısı Yaşam İçin Son Derece Elverişlidir
Toprak, birbirine yapışma eğilimi gösteren çeşitli büyüklükteki parçacıklardan oluşur. Bu parçacıklar arasındaki yapışma kuvveti o kadar güçlüdür ki ancak mekanik olarak belirli bir kuvvet uygulanarak birbirlerinden ayrılabilirler. Bunun yanında toprakta tamamen birleşmiş olan parçacıklar da vardır ki bunların birbirlerinden ayrılmaları söz konusu değildir. Kümeleşmiş olan topak halindeki bu parçacıklar toprağın yapısal özelliğini oluştururlar ve toprak içinde belli bir düzen içinde dizilirler. Bu parçacıklar birbirleriyle birleşerek ya da birbirlerine yapışarak toprağın yapı ünitelerini yani daha büyük toprak taneciklerini oluştururlar. Elbette ki bu işlemin gerçekleşmesi oldukça kompleks bir olaydır ve pek çok kimyasal bağ sonucunda meydana gelmektedir.
Toprak parçacıklarının birbirlerine yapışık bir şekilde durmaları ve hiçbir şekilde birbirlerinden ayrılmamaları toprağın gevşek ve dayanıksız bir madde olmasını önlemektedir. Toprak bu özelliği sayesinde dış baskılar altında dağılmaya ve ezilmeye karşı kolaylıkla dayanıklılık gösterebilmektedir. Toprağı kolaylıkla ekip biçebilmemiz, yapı malzemesi olarak pek çok yerde kullanabilmemiz, üzerinde rahatlıkla yürüyebilmemiz, dev ağaç köklerinin ve her çeşit bitkinin toprak tarafından tutulabilmesi tamamen toprağın bu yapısal özelliğinden kaynaklanır. Her şeyi en ince ayrıntısına kadar kusursuzca yaratan Yüce Rabbimiz, insanların ve tüm canlıların topraktan kolaylıkla istifade edebilmeleri için toprağı bu özelliklere sahip olarak yaratmıştır. Bir Kuran ayetinde her şeyin kusursuzca ve en güzel biçimde yaratıldığı şu şekilde bildirilmektedir: Şeytandan Allah'a sığınırım:
“O Allah ki yaratandır. En güzel bir biçimde kusursuzca var edendir. Şekil ve suret verendir. En güzel isimler O'nundur. Göklerde ve yerde olanların tümü O'nu tespih etmektedir. O Aziz Hakim'dir.” (Haşr Suresi, 24)
