Darwinizm, insanlık tarihini ilkelden gelişmiş insan toplumuna doğru ilerleyen bir hat üzerinde kurgular. Bu kurgusal kronoloji evrim teorisini toplumsal düzeyde meşrulaştırma çabasının bir ürünüdür. Ne var ki, bu iddianın tam aksine yeryüzünün dört bir yanından çıkarılan arkeolojik bulgular, evrimci anlatımı tamamen geçersiz kılmaktadır. Örneğin, MÖ 3000'lerde yaşayan Sümerler ve Eski Mısırlılar, günümüzdeki bazı toplumlardan her açıdan çok daha ileri bir medeniyete sahiptiler. Farklı medeniyet seviyelerinin aynı zaman diliminde bir arada var olabildiği de apaçık bir gerçektir. Dolayısıyla insan, var olduğu ilk günden itibaren zekaya, sanat ve estetik anlayışına, kültür ve ahlak yapısına sahip bir varlıktır. İnsanlık tarihi, biyolojik veya zihinsel bir evrim süreci değil, farklı dönemlerde ve farklı coğrafyalarda yükselen veya gerileyen medeniyetlerin varlığını ortaya koymaktadır.

 

“İlkel tarih” iddiasını altüst eden son örnek bugünkü Gürcistan topraklarında yaşamış antik Kolhis (Colchis) Krallığı ve bu krallıktan günümüze kalan göz kamaştırıcı altın işçiliğidir. Kolhis Krallığı, zengin kültürü ve gelişmiş metal işleme sanatıyla tanınan bir toplumdur. Yunan mitolojisinde Jason ve Argonotların "Altın Post"u aramak için gittikleri efsanevi zenginlikteki ülkedir. Günümüzden 2500 yıl öncesine ait Kolhis altınları ise sadece birer sanat eseri değildir. Bu eserler; modern teknoloji, laboratuvarlar ve günümüzün gelişmiş fırınları olmaksızın şekillenen bir metal işleme dehasının ürünüdür. Bu makalede, Vani kazılarında ortaya çıkarılan bulgular ışığında, Antik dünyadaki "nanoteknolojinin" evrimci ilkel tarih tezini nasıl geçersiz kıldığı ele alınacaktır.

 

İleri Madencilik Gerçeği

 

Söz konusu arkeolojik araştırmalar, dönemine göre olağanüstü bir akarsu madenciliği tekniğini gün yüzüne çıkarmıştır. Bölgedeki çalışmalar, Kolhis halkının nehir yataklarındaki mikroskobik altın parçacıklarını toplamak için benzersiz bir fiziksel filtreleme sistemi geliştirdiğini göstermiştir. Kolhisliler, akarsuların tabanına özel olarak hazırlanmış koyun postları seriyor, yukarıdan gelen altın yataklı çakıl ve kumları delikli ahşap teknelerden süzerek bu postların üzerine bırakıyorlardı. Mikro altın tanecikleri koyun postunun kıvrımları arasına sıkışıp kalırken, kum ve çakıl akıp gidiyordu. Post kurutulduktan sonra çırpılarak saf altın tozları elde ediliyordu.

 

Bu yöntem basit bir ilkel yöntem değil; akışkanlar mekaniği, özgül ağırlık farkları ve malzeme bilgisinin pratik bir sentezidir. Antik tarihi kaynakların da hayranlıkla bahsettiği Kolhis zenginliği, evrimci tarihçilerin iddia ettiği gibi “şans eseri toplanmış altınlar” değil, akıl ürünü bir madenciliğin ürünüdür.

 

Mikro-Granülasyon Teknolojisi: Milimetrenin Onda Birindeki Sanat

 

Profesör Otar Lordkipanidze liderliğinde, Vani antik Kenri anıtsal mezarlık bölgesinde yapılan kazılarda Kolhis altın işçiliğinin başyapıtları keşfedilmiştir. Bugün Vani Müzesinde sergilenen zengin elit mezarlarından çıkarılan altın taçlar (diademler), küpeler ve alınlıklar şaşkınlık verici bir işleme teknolojisini gözler önüne sermektedir.

 

Söz konusu takıların üzerinde, modern literatürde granülasyon olarak adlandırılan bir süsleme tekniği kullanılmıştır. Bu teknik, altının mikroskobik kürecikler haline getirilip bir yüzeye adeta lazer hassasiyetiyle ve kusursuz bir geometrik düzenle dizilmesini içerir. Kolhis mezarlarındaki kolyelerde ve tapınak süslerinde yer alan altın kürelerin çapı yer yer 0.1 mm ile 0.5 mm arasındadır.

 

Zihnimizde canlandırmaya çalışalım. Elinizde büyüteç, ışık mikroskopu, hassas cımbızlar ve gazlı kaynak makineleri olmadan, milimetrenin onda biri büyüklüğünde, aynı kusursuz yuvarlaklığa sahip binlerce altın küreyi nasıl üretebilirsiniz? Dahası, bu kürecikleri eriyip şekilleri bozulmadan başka bir altın plakanın üzerine nasıl tek tek kaynaklayabilirsiniz?

 

Modern simülasyon deneyleri, bu mikro kürelerin üretilebilmesi için altının özel bir potada, karbon (kül) katmanları arasında kontrollü olarak eritilmesi ve akabinde hemen ani soğutma ortamlarına bırakılması gerektiğini göstermektedir. Bu durum, antik Kolhis ustalarının sadece birer "zanaatkar" olmadığını, mikroskop altındaki malzemelerin kristal yapısını ve yüzey gerilimini teknik olarak çözmüş ileri düzey metalürji uzmanları olduğunu gösterir.

 

 

Kusursuz Kimyasal Bağlama ve Isı Kontrolü

 

Granülasyon işçiliğindeki asıl teknolojik harika, mikro kürelerin ana gövdeye yapıştırılma (kaynaklanma) aşamasında ortaya çıkar. Eğer usta sıradan bir lehimleme mantığıyla yüksek ısı uygularsa, milimetrenin onda biri boyutundaki narin küreler anında erir ve düz bir tabakaya dönüşür. Kolhisli ustalar bu sorunu aşmak için kimyasal indirgeme ile ısıl yapıştırma yöntemini kullanmışlardır. Bu süreç ise şu adımlardan oluşur:

• Altın küreler, organik bir yapıştırıcı (örneğin ağaç reçinesi) ve bakır tuzu (malahit tozu gibi) karışımından oluşan özel bir kimyasal macunla yüzeye sabitlenir.

• Takı fırına verildiğinde, fırın içindeki atmosferin oksijensiz olması sağlanır.

• Isı tam olarak 890°C ile 900°C arasına getirildiğinde, organik yapıştırıcı kömürleşir ve bakır tuzu saf bakıra dönüşür. Bu bakır, temas noktasındaki altınla birleşerek erime noktası daha düşük olan mikroskobik bir alaşım oluşturur.

• Sadece o küçücük temas noktası eriyerek kaynaklanırken ne mikro küreler ne de ana gövde zarar görür.

Isı kontrolünde yapılacak 5-10 derecelik bir hata, tüm sanat eserinin tamamen eriyerek yok olması demektir. Bildiğimiz kadarıyla termometrenin bulunmadığı, günümüzün bilgisayarlı fırınlarının da olmadığı milattan önce 5. yüzyılda kusursuz bir metalürji işçiliği söz konusudur. Bu hassas teknik sadece fırındaki ateşin rengine bakarak sıcaklığı sabitlemekle de açıklanamaz. Ortada laboratuvar düzeyinde bir kimya ve ateş teknolojisi (piroteknoloji) bilgisi vardır.

 

Tek Medeniyet Merkezli Evrim Teorisine Darbe

 

Evrimci tarih anlayışı, yüksek teknolojinin ve sanatın sadece belirli Batı veya Akdeniz merkezlerinde (örneğin klasik Yunanistan veya Roma) doğduğunu, çevre bölgelerin ise ancak buralardan etkilenerek ilkel yaşamdan kurtulduğunu iddia eder. Ancak Vani kazılarında bulunan eserlerin kimyasal ve sanatsal analizleri, Kolhis mücevherlerinin tamamen yerel atölyelerde ve kendine özgü tekniklerle üretildiğini ortaya koymuştur.

 

Kolhis insanı, komşu medeniyetlerle ticari ilişkiler geliştirmiş, ancak kendi özgün teknolojik birikimini ve üretim hatlarını korumuştur. Bu durum, medeniyetin bir merkezden çevreye yayılan evrimsel bir süreç olmadığını; insanın var olduğu her coğrafyada, akıl ürünü üst düzey sanatsal ve teknolojik ürünleri üretebildiğini göstermektedir.

 

Sonuç: Kusursuz Yaratılış ve Hak Din

 

Kolhis altınlarının üzerinde parıldayan binlerce mikro kürecik, materyalist tarih tezini bir kez daha geçersiz kılmaktadır. Arkeolojik bulgu ve bazı geçmiş toplumların yaşam alanları incelendiğinde, günümüzdeki bazı toplumlardan dahi ileri bir seviyede yaşadıkları, inşaat teknolojisinde, astronomide, matematikte, tıpta, sanat ve bilimde çok büyük aşamalar kaydettikleri açıkça görülmektedir. İnsan, yeryüzünde hiçbir zaman yarı hayvani bir süreç geçirmemiş; yeryüzündeki ilk insan Hz Adem’den başlayarak zeka, dil, kültür, sanat ve estetik anlayışına sahip olmuştur. Evrim teorisinin iddia ettiği gibi insanlık tarihinde ilkelden gelişmişe doğru bir süreç hiç yaşanmamış, insanı sonsuz güç, ilim ve akıl sahibi Allah tüm akli melekeleriyle birlikte “ol” emriyle yaratmıştır.

 

Kuran’da geçmişte yaşamış toplumlardan bahsedilirken, bazılarının daha ileri ve üstün medeniyetler inşa ettikleri haber verilmiştir:

Yeryüzünde gezip-dolaşmıyorlar mı ki, böylece kendilerinden öncekilerin nasıl bir sona uğradıklarını bir görsünler. Onlar, kuvvet ve yeryüzündeki eserleri bakımından kendilerinden daha üstün idiler… (Mümin Suresi, 21)

 

Kaynakça
 
  1. Detaylı bilgi için bkz. Harun Yahya, Tarihi Bir Yalan: Kabataş Devri, Araştırma Yayıncılık.
  2. Lordkipanidze, O., & Braund, D. (2008). "Wine, Worship, and Sacrifice: The Golden Graves of Ancient Vani". Institute for the Study of the Ancient World (ISAW), New York University.
  3. Pataridze, N. (2015). "Technological Features of Ancient Colchian Goldsmithing." Proceedings of the Georgian National Museum.
  4. Okrostsvaridze, A. V., Bluashvili, D. I., & Gagnidze, N. E. (2014). "Field investigation of the mythical 'Gold Sands' of the ancient Colchis Kingdom and modern discussion on the Argonauts' expedition." Geološki anali Balkanskoga poluostrva, 75, 99-112.
  5. Lordkipanidze, O. (1991). "Vani: An Ancient City of Colchis." Greek, Roman, and Byzantine Studies, 32(2), 151-195.
  6. Wolters, J. (1983). "The Ancient Craft of Granulation: A Re-assessment of Established Concepts." Gold Bulletin, 16(3), 82-91.
  7. Experimental Simulation of the Ancient Production of Gold Granules (2023). Journal of Archaeological Science: Reports, Vol. 48.
  8. Prehistoric Metallurgy in Mountainous Colchis (Lechkhumi) (2018). Bulletin of the Georgian National Academy of Sciences, 12(1), 184-189.