Şems - KURAN-İ KERİM - Harun Yahya

HARUN YAHYA

1. Güneşe ve onun parıltısına andolsun,
2. Onu izlediği zaman aya,
3. Onu (güneş) parıldattığı zaman gündüze,
4. Onu sarıp örttüğü zaman geceye,
5. Göğe ve onu bina edene,
6. Yere ve onu yayıp döşeyene,
7. Nefse ve ona ´bir düzen içinde biçim verene´,
8. Sonra ona fücurunu (sınır tanımaz günah ve kötülüğünü) ve ondan sakınmayı ilham edene (andolsun).
9. Onu arındırıp temizleyen gerçekten felah bulmuştur.
10. Ve onu (isyanla, günahla, bozulmalarla) örtüp saran da elbette yıkıma uğramıştır.
11. Semud (halkı) azgınlığı dolayısıyla yalanladı;
12. En ´zorlu bedbahtları´ ayaklandığında,
13. Allah´ın elçisi onlara dedi ki: "Allah´ın (deneme için size gönderdiği) devesine ve onun su içme sırasına dikkat edin."
14. Fakat, onu yalanladılar, deveyi yere yıkıp öldürdüler. Rableri de günahları dolayısıyla ´onları yerle bir etti, kırıp geçirdi´; orasını da dümdüz etti.
15. (Allah, asla) Bunun sonucundan korkmaz.

PAYLAŞ

İNDİRMELER

Telif Hakkı © 2026 Gizlilik Politikası Kullanım Koşulları İletişim