72. الجن - قرآن
- 1. بگو: به من وحى شده است كه گروهى از جن گوش فرا دادند، و گفتند كه ما قرآنى شگفت شنيديم؛
- 2. به راه راست هدايت مىكند. پس ما بدان ايمان آورديم و هرگز كسى را شريك پروردگارمان نمىسازيم.
- 3. عظمت پروردگار ما متعالى است. نه همسرى گيرد و نه فرزندى دارد.
- 4. و سفيه ما در باره خدا سخنانى به ناحق مىگفت.
- 5. و ما مىپنداشتيم كه آدمى و جن در باره خدا دروغ نمىگويند.
- 6. و نيز مردانى بودند از آدميان كه به مردانى از جن پناه مىبردند و بر طغيانشان مىافزودند.
- 7. همچنان كه شما مىپنداشتيد آنها هم مىپنداشتند كه خدا هيچ كس را دوباره زنده نمىسازد.
- 8. ما به آسمان رسيديم و آن را پر از نگهبانان قدرتمند و شهابها يافتيم.
- 9. ما در آنجايها كه مىتوان گوش فرا داد مىنشستيم. اما هر كه اكنون گوش نشيند، شهابى را در كمين خود يابد.
- 10. از اين روى نمىدانيم كه آيا براى كسانى كه در روى زمين هستند بدى مقدر مىشود، يا پروردگارشان مىخواهد به راه راستشان ببرد.
- 11. برخى از ما صالحند و برخى جز آن، و ما فرقههايى گوناگونيم.
- 12. ما مىدانيم كه خدا را در زمين ناتوان نمىكنيم و با گريختن نيز ناتوانش نسازيم.
- 13. و چون سخن هدايت شنيديم، بدان ايمان آورديم. و هر كه به پروردگارش ايمان آورد نه از نقصان مىترسد و نه از ستم.
- 14. و بعضى از ما مسلمانند و بعضى از حق دور. و آنان كه اسلام آوردهاند در جست و جوى راه راست بودهاند.
- 15. اما آنان كه از حق دورند هيزم جهنم خواهند بود.
- 16. و اگر بر طريقه راست پايدارى كنند، از آبى فراوان سيرابشان كنيم.
- 17. تا آنها را بيازماييم. و هر كه از ذكر پروردگارش اعراض كند او را به عذابى دشوار دراندازد.
- 18. و مسجدها از آنِ خداست. و با وجود خداى يكتا كسى را به خدايى مخوانيد.
- 19. چون بنده خدا براى پرستش او بر پاى ايستاد، گرد او را گرفتند.
- 20. بگو: تنها پروردگارم را مىخوانم و هيچ كس را شريك او نمىسازم.
- 21. بگو: من نمىتوانم به شما زيانى برسانم يا شما را به صلاح آورم.
- 22. بگو: هيچ كس مرا از عقوبت خدا پناه ندهد و من جز او پناهگاهى نمىيابم.
- 23. آنچه مىتوانم جز رساندن پيام او و انجام دادن رسالتهاى او نيست. و هر كه خدا و پيامبرش را نافرمانى كند، نصيب او آتش جهنم است كه همواره در آن خواهند بود،
- 24. تا آنگاه كه آنچه را به آنها وعده داده بودند بنگرند. پس خواهند دانست چه كسى را ياران ناتوانتر و شمار كمتر بوده است.
- 25. بگو: من نمىدانم كه آيا آن وعدهاى كه به شما دادهاند نزديك است، يا پروردگار من براى آن زمانى نهاده است؟
- 26. او داناى غيب است و غيب خود را بر هيچ كس آشكار نمىسازد،
- 27. مگر بر آن پيامبرى كه از او خشنود باشد كه براى نگهبانى از او پيش روى و پشت سرش نگهبانى مىگمارد،
- 28. تا بداند كه آنها پيامهاى پروردگارشان را رسانيدهاند و خدا به آنچه در نزد آنهاست احاطه دارد و همه چيز را به عدد شمار كرده است.