80. عبس - قرآن
- 1. روى را ترش كرد و سر برگردانيد.
- 2. چون آن نابينا به نزدش آمد.
- 3. و تو چه دانى، شايد كه او پاكيزه شود،
- 4. يا پند گيرد و پند تو سودمندش افتد.
- 5. اما آن كه او توانگر است،
- 6. تو روى خود بدو مىكنى.
- 7. و اگر هم پاك نگردد چيزى بر عهده تو نيست.
- 8. و اما آن كه دواندوان به نزد تو مىآيد،
- 9. و مىترسد،
- 10. تو از او به ديگرى مىپردازى.
- 11. آرى، اين قرآن اندرزى است،
- 12. پس هر كه خواهد از آن پند گيرد.
- 13. در صحيفههايى گرامى،
- 14. بلندقدر و پاكيزه،
- 15. به دست كاتبانى،
- 16. بزرگوار و نيكوكار.
- 17. مرگ بر آدمى باد كه چه ناسپاس است.
- 18. او را از چه آفريده است؟
- 19. از نطفهاى آفريد و به اندازه پديد آورد.
- 20. سپس راهش را آسان ساخت.
- 21. آنگاه بميراندش و در گور كرد.
- 22. و آنگاه كه خواهد زندهاش سازد.
- 23. نه، كه هنوز آنچه را به او فرمان داده بود به جاى نياورده است.
- 24. پس آدمى به طعام خود بنگرد.
- 25. ما باران را فرو باريديم، باريدنى.
- 26. و زمين را شكافتيم، شكافتنى.
- 27. و در آن دانهها رويانيديم،
- 28. و تاك و سبزيهاى خوردنى،
- 29. و زيتون و نخل،
- 30. و باغهاى پردرخت،
- 31. و ميوه و علف،
- 32. تا شما و چارپايانتان بهره بريد.
- 33. چون بانگ قيامت برآيد،
- 34. روزى كه آدمى از برادرش مىگريزد،
- 35. و از مادرش و پدرش،
- 36. و از زنش و فرزندانش.
- 37. هر كس را در آن روز كارى است كه به خود مشغولش دارد.
- 38. چهرههايى در آن روز درخشانند،
- 39. خندانند و شادانند.
- 40. و چهرههايى در آن روز غبارآلودند.
- 41. در سياهى فرو رفتهاند.
- 42. اينان كافران و فاجرانند.
