71. نوح - قرآن
- 1. ما نوح را به سوى قومش فرستاديم كه: قوم خود را پيش از آنكه عذابى دردآور بر سرشان فرودآيد، بيم ده.
- 2. گفت: اى قوم من، من بيمدهندهاى روشنگرم،
- 3. خدا را بپرستيد، و از او بترسيد و از من اطاعت كنيد،
- 4. تا گناهانتان را بيامرزد، و شما را تا مدتى معين مهلت دهد؛ زيرا آن مدت خدايى چون به سر آيد -اگر بدانيد- ديگر به تأخير نيفتد.
- 5. گفت: اى پروردگار من، من قوم خود را شب و روز دعوت كردم،
- 6. و دعوت من جز به فرارشان نيفزود.
- 7. و من هر بار كه دعوتشان كردم تا تو آنها را بيامرزى، انگشتها در گوشهاى خود كردند و جامه در سر كشيدند و پاى فشردند و هر چه بيشتر سركشى كردند.
- 8. پس به آواز بلند دعوتشان كردم.
- 9. باز به آشكار گفتم و در نهان گفتم.
- 10. سپس گفتم: از پروردگارتان آمرزش بخواهيد كه او آمرزنده است،
- 11. تا از آسمان برايتان پىدرپى باران فرستد،
- 12. و شما را به اموال و فرزندان مدد كند و برايتان بستانها و نهرها بيافريند.
- 13. شما را چه مىشود كه از شكوه خداوند نمىترسيد،
- 14. حال آنكه شما را به گونههاى مختلف بيافريد.
- 15. آيا نمىبينيد چگونه خدا هفت آسمان طبقه طبقه را بيافريد؟
- 16. و ماه را روشنى آنها، و خورشيد را چراغشان گردانيد.
- 17. و خدا شما را چون نباتى از زمين برويانيد.
- 18. باز شما را بدان باز مىگرداند و باز از آن بيرون مىآورد.
- 19. و خدا زمين را چون فرشى برايتان بگسترد،
- 20. تا بر راههاى پهناور آن برويد.
- 21. نوح گفت: اى پروردگار من، آنها فرمان من نبردند، و از كسى پيروى كردند كه مال و فرزندش جز به زيانش نيفزود.
- 22. مكر كردند - مكرى بزرگ.
- 23. و گفتند: خدايانتان را وامگذاريد. وَدّ و سُواع و يَغوث و يَعوق و نَسر را ترك مكنيد.
- 24. بسيارى را گمراه كردند و تو جز بر گمراهى ستمكاران ميفزاى.
- 25. به كيفر گناهانشان غرقه شدند و به آتش رفتند و جز خدا براى خود يارى نيافتند.
- 26. و نوح گفت: اى پروردگار من، بر روى زمين هيچ يك از كافران را مگذار،
- 27. كه اگر بگذاريشان، بندگانت را گمراه مىكنند و جز فرزندانى فاجر و كافر نياورند.
- 28. اى پروردگار من، مرا و پدر و مادرم را و هر كه را با ايمان به خانه من وارد شود و نيز مردان مؤمن و زنان مؤمن را بيامرز و ستمكاران را جز به هلاكتشان ميفزاى.
