54. القمر - قرآن
- 1. قيامت نزديك شد و ماه دو پاره گرديد.
- 2. و اگر معجزهاى ببينند، روى بگردانند و گويند: جادويى بزرگ است.
- 3. و تكذيب مىكنند و از پى هواهاى خويش مىروند. و هر كارى را هدفى است.
- 4. و برايشان خبرهايى آمده است كه از گناهشان بازمىدارد.
- 5. حكمتى است تمام. ولى بيمدهندگان سودشان ندهند.
- 6. پس در آن روز كه آن دعوتكننده، آنان را به چيزى ناخوش فرامىخواند، از ايشان رويگردان شو.
- 7. نشان ذلت در چشمانشان آشكار است. چون ملخهاى پراكنده از قبرها بيرون مىآيند.
- 8. سرها را بالا گرفته به سوى آن دعوتكننده مىشتابند. كافران مىگويند: اين روز دشوارى است.
- 9. پيش از اينها قوم نوح تكذيب كرده بودند. بنده ما را تكذيب كردند و گفتند: ديوانه است. و به دشنامش راندند.
- 10. و پروردگارش را خواند: من مغلوب شدهام، انتقام بكش.
- 11. و ما نيز درهاى آسمان را به روى آبى كه به شدت مىريخت گشوديم.
- 12. و از زمين چشمهها شكافتيم تا آب به آن مقدار كه مقدر شده بود گرد آمد.
- 13. و او را بر آن كشتى كه تختهها و ميخها داشت سوار كرديم.
- 14. زير نظر ما روان شد. اين بود جزاى كسانى كه كفر ورزيدند.
- 15. و هر آينه آن كشتى را نشانهاى ساختيم. آيا هيچ پندگيرندهاى هست؟
- 16. پس عذاب و بيمدادنهاى من چگونه بود؟
- 17. و اين قرآن را آسان ادا كرديم تا از آن پند گيرند. آيا پندگيرندهاى هست؟
- 18. قوم عاد تكذيب كردند. پس عذاب و بيمدادنهاى من چگونه بود؟
- 19. ما بر آنها در روزى نحس و طولانى بادى سخت فرستاديم،
- 20. كه مردمان را از زمين، همانند ريشههاى از جاىكنده نخل، برمىكند.
- 21. عذاب و بيمدادنهاى من چگونه بود؟
- 22. و اين قرآن را آسان ادا كرديم تا از آن پند گيرند. آيا پندگيرندهاى هست؟
- 23. قوم ثمود بيمدهندگان را تكذيب كردند.
- 24. گفتند: اگر از انسانى همانند خود پيروى كنيم گمراه و ديوانه باشيم؛
- 25. آيا از ميان همه ما كلام خدا به او القا شده است؟ نه، او دروغگويى خودخواه است.
- 26. فردا خواهند دانست كه دروغگوى خودخواه كيست.
- 27. ما آن مادهشتر را براى آزمايششان مىفرستيم. پس مراقبشان باش و صبر كن.
- 28. و به آنها بگوى كه آب ميانشان تقسيم شده. نوبت هر كه باشد او به سر آب مىرود.
- 29. يارشان را ندا دادند و او شمشير برگرفت و آن را پى كرد.
- 30. عذاب و بيمدادنهاى من چگونه بود؟
- 31. ما بر آنها يك آواز سهمناك فرستاديم. پس همانند آن علفهاى خشك آغل گوسفند شدند.
- 32. و اين قرآن را آسان ادا كرديم تا از آن پند گيرند. آيا پندگيرندهاى هست؟
- 33. قوم لوط بيمدهندگان را تكذيب كردند.
- 34. ما بر آنها بادى ريگبار فرستاديم، مگر بر خاندان لوط كه آنها را سحرگاه رهانيديم.
- 35. نعمتى بود از جانب ما و آنان را كه سپاس گويند چنين پاداش دهيم.
- 36. از انتقام سخت ما ترسانيدشان ولى با بيمدهندگان به جدال برخاستند.
- 37. از مهمان او كارى زشت خواستند. ما نيز چشمانشان را كور گردانيديم. پس بچشيد عذاب و بيمدادنهاى مرا.
- 38. هر آينه بامدادان عذابى پايدار به سر وقتشان آمد.
- 39. پس عذاب من و بيمدادنهاى مرا بچشيد.
- 40. و اين قرآن را آسان ادا كرديم تا از آن پند گيرند. آيا پندگيرندهاى هست؟
- 41. بيمدهندگان نزد خاندان فرعون آمدند.
- 42. همه آيات ما را تكذيب كردند. ما نيز آنها را فرو گرفتيم چون فروگرفتن پيروزمندى مقتدر.
- 43. آيا كافران شما از ايشان نيرومندترند يا در كتابها آمده است كه در امان هستيد؟
- 44. يا مىگويند كه ما همگى به انتقام برمىخيزيم؟
- 45. زودا كه آن جمع منهزم شود و پشت كرده بازگردند.
- 46. بلكه وعدهگاه آنها قيامت است و قيامت بلاخيزتر و تلختر است.
- 47. مجرمان در گمراهى و جنونند.
- 48. روزى كه آنها را، به صورت، در جهنم كشند كه: بچشيد عذاب سَقر را.
- 49. ما هر چيز را به اندازه آفريدهايم.
- 50. فرمان ما تنها يك فرمان است، آن هم چشم بر هم زدنى است.
- 51. كسانى را كه همانند شما بودند، هلاك كرديم. آيا پندگيرندهاى هست؟
- 52. هر كارى كه كردهاند در دفترهاست.
- 53. هر كار بزرگ و كوچكى مكتوب است.
- 54. پرهيزگاران در باغها و كنار جويبارانند.
- 55. در جايگاهى پسنديده، نزد فرمانروايى توانا.
