76. الإنسان - قرآن
- 1. هرآينه بر انسان مدتى از زمان گذشت و او چيزى در خور ذكر نبود.
- 2. ما آدمى را از نطفهاى آميخته بيافريدهايم، تا او را امتحان كنيم. و شنوا و بينايش ساختهايم.
- 3. راه را به او نشان دادهايم. يا سپاسگزار باشد يا ناسپاس.
- 4. ما براى كافران زنجيرها و غلها و آتش افروخته آماده كردهايم.
- 5. نيكان از جامهايى مىنوشند كه آميخته به كافور است:
- 6. چشمهاى كه بندگان خدا از آن مىنوشند و آن را به هر جاى كه خواهند روان مىسازند.
- 7. به نذر وفا مىكنند و از روزى كه شر آن همه جا را گرفته است مىترسند.
- 8. و طعام را در حالى كه خود دوستش دارند به مسكين و يتيم و اسير مىخورانند:
- 9. جز اين نيست كه شما را براى خدا اطعام مىكنيم و از شما نه پاداشى مىخواهيم نه سپاسى.
- 10. ما از پروردگار خود مىترسيم، در روزى كه آن روز عبوس و سخت و هولناك است.
- 11. خدا ايشان را از شر آن روز نگه داشت و آنان را طراوت و شادمانى بخشيد.
- 12. به پاداش صبرى كه كردهاند پاداششان را بهشت و حرير داد.
- 13. در آنجا بر تختها تكيه زدهاند نه هيچ آفتابى مىبينند و نه سرمايى.
- 14. سايههاى درختانش بر سرشان افتاده و ميوههايش به فرمانشان باشد.
- 15. كاسههاى سيمين و كوزههاى شراب ميانشان به گردش در مىآيد.
- 16. كوزههايى از سيم كه آنها را به اندازه پُر كردهاند.
- 17. در آنجا جامى بنوشانندشان كه آميخته با زنجبيل باشد،
- 18. از چشمهاى كه آن را سلسبيل مىگويند.
- 19. همواره پسرانى به گردشان مىچرخند كه چون آنها را ببينى، پندارى مرواريد پراكندهاند.
- 20. چون بنگرى، هر چه بنگرى نعمت فراوان است و فرمانروايى بزرگ.
- 21. بر تنشان جامههايى است از سُندس سبز و استبرق. و به دستبندهايى از سيم زينت شدهاند. و پروردگارشان از شرابى پاكيزه سيرابشان سازد.
- 22. اين پاداش شماست و از كوششتان سپاسگزارى شده است.
- 23. ما قرآن را بر تو نازل كرديم، نازلكردنى نيكو.
- 24. در برابر فرمان پروردگارت صابر باش و از هيچ گناهكار يا ناسپاسى اطاعت مكن.
- 25. و بامدادان و شامگاهان نام پروردگارت را بر زبان بياور.
- 26. در پارهاى از شب سجدهاش كن و در همه درازناى شب تسبيحش گوى.
- 27. اينان اين دنياى زودگذر را دوست دارند و آن روز دشوار را پس پشت مىافكنند.
- 28. ما آدميان را آفريديم و اعضا و مفاصلشان را نيرومند گردانيديم و اگر خواهيم، به جاى آنها قومى همانندشان بياوريم.
- 29. اين اندرزى است. پس هر كه خواهد، راهى به سوى پروردگار خويش برگزيند.
- 30. و شما جز آن نمىخواهيد كه خدا خواسته باشد، زيرا خدا دانا و حكيم است.
- 31. هر كس را كه بخواهد مشمول رحمت خود سازد، و براى ستمكاران عذابى دردآور آماده كرده است.
