75. القيامة - قرآن
- 1. قسم مىخورم به روز قيامت.
- 2. و قسم مىخورم به نفس ملامتگر.
- 3. آيا آدمى مىپندارد كه ما استخوانهايش را گرد نخواهيم آورد؟
- 4. آرى، ما قادر هستيم كه سر انگشتهايش را برابر كنيم.
- 5. بلكه آدمى مىخواهد كه در آينده نيز به كارهاى ناشايست پردازد.
- 6. مىپرسد: روز قيامت چه وقت خواهد بود؟
- 7. روزى كه چشمها خيره شود،
- 8. و ماه تيره شود،
- 9. و آفتاب و ماه در يك جاى گرد آيند.
- 10. انسان در آن روز مىگويد: راه گريز كجاست؟
- 11. هرگز، پناهگاهى نيست.
- 12. قرارگاه همه در اين روز نزد پروردگار توست.
- 13. در اين روز آدمى را از هر چه پيشاپيش فرستاده و بعد از خويش گذاشته است خبر مىدهند.
- 14. بلكه آدمى خويشتن خويش را نيك مىشناسد،
- 15. هر چند به زبان عذرها آورد.
- 16. به تعجيل زبان به خواندن قرآن مجنبان،
- 17. كه گردآوردن و خواندنش بر عهده ماست.
- 18. چون خوانديمش، تو آن خواندن را پيروى كن.
- 19. سپس بيان آن بر عهده ماست.
- 20. آرى، شما اين جهان زودگذر را دوست مىداريد،
- 21. و آخرت را فرو مىگذاريد.
- 22. در آن روز چهرههايى هست زيبا و درخشان،
- 23. كه سوى پروردگارشان نظر مىكنند؛
- 24. و چهرههايى هست عبوس و ترش،
- 25. كه مىداند آن عذاب كمرشكن بر او فرود آيد.
- 26. آرى، چون جان به گلوگاه رسد،
- 27. و گفته شود كه چه كسى است كه افسون بخواند؟
- 28. و يقين كند كه زمان جدايى فرا رسيده،
- 29. و ساقهاى پا در هم پيچيده شوند،
- 30. آن روز روز راندنش به سوى پروردگار توست.
- 31. نه تصديق كرده است و نه نماز گزارده است.
- 32. اما تكذيب كرده و اعراض كرده است.
- 33. آنگاه خرامان نزد كسانش رفته است.
- 34. واى بر تو، پس واى بر تو.
- 35. باز هم واى بر تو، پس واى بر تو.
- 36. آيا انسان مىپندارد كه او را به حال خود واگذاشتهاند؟
- 37. آيا او نطفهاى از منى كه در رحمى ريخته شده، نبوده است؟
- 38. سپس لختهاى خون؟ آنگاه به اندام درستش بيافريد.
- 39. و آنها را دو صنف كرد: نر و ماده.
- 40. آيا خداوند قادر نيست كه مردگان را زنده سازد؟
