المجادلة - قرآن - هارون یحیی
-
1. خدا سخن زنى را كه در باره شوهرش با تو به مجادله آمده است و به خدا شِكوه مىكند، شنيد. و خدا گفت و گوى شما را مىشنود، زيرا شنوا و بيناست.
-
2. از ميان شما كسانى كه زنانشان را ظِهار مىكنند بدانند كه زنانشان مادرانشان نشوند؛ مادرانشان فقط زنانى هستند كه آنها را زاييدهاند، و سخنى ناپسند و دروغ است كه مىگويند. و خدا از گناهان درگذرنده است و آمرزنده است.
-
3. آنهايى كه زنانشان را ظهار مىكنند، آنگاه از آنچه گفتهاند پشيمان مىشوند، پيش از آنكه با يكديگر تماس يابند، بايد بندهاى آزاد كنند. اين پندى است كه به شما مىدهند و خدا به كارهايى كه مىكنيد آگاه است.
-
4. اما كسانى كه بندهاى نيابند، پيش از آنكه با يكديگر تماس يابند، بايد دو ماه پى در پى روزه بدارند. و آن كه نتواند، شصت مسكين را طعام دهد. و اين بدان سبب است كه به خدا و پيامبرش ايمان بياوريد. اينها حدود خداست. و براى كافران عذابى است دردآور.
-
5. كسانى كه با خدا و پيامبرش مخالفت مىورزند ذليل و خوار مىشوند، همچنان كه پيشينيانشان خوار شدهاند. ما آياتى روشن نازل كرديم و كافران را عذابى است خواركننده.
-
6. روزى كه خدا همگان را زنده مىكند، آنان را از كارى كه كردهاند آگاه مىسازد. خدا اعمال آنها را شماره كرده است، هر چند خود از ياد بردهاند، و خدا ناظر بر هر چيزى است.
-
7. آيا ندانستهاى كه خدا هر چه را در آسمانها و زمين است مىداند؟ هيچ سه كس با هم نجوا نكنند مگر آنكه خداوند چهارمين آنهاست و هيچ پنج كس نباشند مگر آنكه خداوند ششمين آنهاست. و نه كمتر از اين -هر جا كه باشند- و نه بيشتر از اين، مگر آنكه خدا با آنهاست. سپس همه را در روز قيامت به كارهايى كه كردهاند، آگاه مىكند. زيرا خدا بر همه چيز آگاه است.
-
8. آيا آنها را كه از نجوا منع شده بودند نديدى كه كارى را كه از آن منع شده بودند از سر گرفتند و باز هم براى گناه و دشمنى و نافرمانى از پيامبر با هم نجوا مىكنند؟ و چون نزد تو مىآيند، به گونهاى تو را سلام مىگويند كه خدا تو را بدان گونه سلام نگفته است، و در دل مىگويند: چرا خدا ما را بدانچه مىگوييم عذاب نمىكند؟ جهنم برايشان كافى است. بدان داخل مىشوند، و اين بد سرانجامى است.
-
9. اى كسانى كه ايمان آوردهايد، اگر با يكديگر نجوا مىكنيد، در باب گناه و دشمنى و نافرمانى از پيامبر نجوا مكنيد، بلكه در باب نيكى و پرهيزگارى نجوا كنيد. از آن خدايى كه همگان نزد او گرد مىآييد بترسيد.
-
10. هر آينه نجواكردن كار شيطان است كه مىخواهد مؤمنان را محزون كند و حال آنكه هيچ زيانى، جز به فرمان خداوند، به آنها نمىرساند. و مؤمنان بايد كه بر خدا توكل كنند.
-
11. اى كسانى كه ايمان آوردهايد، چون شما را گويند در مجالس جاى باز كنيد، جاى باز كنيد تا خدا در كار شما گشايش دهد. و چون گويند كه برخيزيد، برخيزيد. خدا آنهايى را كه ايمان آوردهاند و كسانى را كه دانش يافتهاند به درجاتى برافرازد، و خدا به كارهايى كه مىكنيد آگاه است.
-
12. اى كسانى كه ايمان آوردهايد، چون خواهيد كه با پيامبر نجوا كنيد، پيش از نجواكردنتان صدقه بدهيد. اين براى شما بهتر و پاكيزهتر است. و اگر براى صدقه چيزى نيافتيد، خدا آمرزنده و مهربان است.
-
13. آيا ترسيديد پيش از نجوا كردن صدقهها بدهيد؟ حال كه صدقه ندادهايد و خدا هم توبه شما را پذيرفته است، پس نماز بگزاريد و زكات بدهيد و از خدا و پيامبرش اطاعت كنيد، كه خدا به كارهايى كه مىكنيد آگاه است.
-
14. آيا نديدهاى آن كسان را كه با مردمى كه خدا بر آنها خشم گرفته بود، دوستى ورزيدند؟ اينان نه از شمايند و نه از ايشان. و خود مىدانند كه بر دروغ سوگند مىخوردند.
-
15. خدا بر ايشان عذابى سخت آماده كرده است. زيرا كارهايى كه مىكنند ناپسند است.
-
16. از سوگندهايشان سپرى ساختهاند. و از راه خدا رويگردان شدهاند. پس براى آنهاست عذابى خواركننده.
-
17. اموال و اولادشان برايشان در برابر خشم خدا سود نكند. اهل جهنمند و در آن جاودان.
-
18. روزى كه خدا همه آنها را زنده مىكند، همچنان كه براى شما قسم مىخوردند براى او هم قسم خواهند خورد. و مىپندارند كه سودى خواهند برد. آگاه باشيد كه دروغگويانند.
-
19. شيطان بر آنها چيره شده است و نام خدا را از يادشان برده است. ايشان حزب شيطانند. آگاه باش كه حزب شيطان زيانكنندگانند.
-
20. كسانى كه با خدا و پيامبرش مخالفت مىورزند در زمره ذليلشدگانند.
-
21. خدا مقرر داشته كه: البته من و پيامبرانم پيروز مىشويم. زيرا خدا توانا و پيروزمند است.
-
22. نمىيابى مردمى را كه به خدا و روز قيامت ايمان آورده باشند، ولى با كسانى كه با خدا و پيامبرش مخالفت مىورزند دوستى كنند، هر چند آن مخالفان، پدران يا فرزندان يا برادران و يا قبيله آنها باشند. خدا بر دلشان رقم ايمان زده و به روحى از خود ياريشان كرده است و آنها را به بهشتهايى كه در آن نهرها جارى است درآورد. در آنجا جاودانه باشند. خدا از آنها خشنود است و آنان نيز از خدا خشنودند. اينان حزب خدايند، آگاه باش كه حزب خدا رستگارانند.
سهم
1
الفاتحة
2
البقرة
3
آل عمران
4
النساء
5
المائدة
6
الأنعام
7
الأعراف
8
الأنفال
9
التوبة
10
یونس
11
هود
12
يوسف
13
الرعد
14
إبراهيم
15
الحجر
16
النحل
17
الإسراء
18
الكهف
19
مريم
20
طه
21
الأنبياء
22
الحج
23
المؤمنون
24
النور
25
الفرقان
26
الشعراء
27
النمل
28
القصص
29
العنكبوت
30
الروم
31
لقمان
32
السجدة
33
الأحزاب
34
سبأ
35
فاطر
36
يس
37
الصافات
38
ص
39
الزمر
40
غافر
41
فصلت
42
الشورى
43
الزخرف
44
الدخان
45
الجاثية
46
الأحقاف
47
محمد
48
الفتح
49
الحجرات
50
ق
51
الذاريات
52
الطور
53
النجم
54
القمر
55
الرحمن
56
الواقعة
57
الحديد
58
المجادلة
59
الحشر
60
الممتحنة
61
الصف
62
الجمعة
63
المنافقون
64
التغبن
65
الطلاق
66
التحريم
67
الملك
68
القلم
69
الحاقة
70
المعارج
71
نوح
72
الجن
73
المزمل
74
المدثر
75
القيامة
76
الإنسان
77
المرسلات
78
النبأ
79
النازعات
80
عبس
81
التكوير
82
الإنفطار
83
المطففين
84
الانشقاق
85
البروج
86
الطارق
87
الأعلى
88
الغاشية
89
الفجر
90
البلد
91
الشمس
92
الليل
93
الضحى
94
الانشراح
95
التين
96
العلق
97
القدر
98
البينة
99
الزلزال
100
العاديات
101
القارعة
102
التكاثر
103
العصر
104
الهمزة
105
الفيل
106
قريش
107
الماعون
108
الكوثر
109
الكافرون
110
النصر
111
لهب
112
الإخلاص
113
الفلق
114
الناس