50. ق - قرآن
- 1. قاف. قسم به اين قرآن ارجمند
- 2. كه در شگفت شدند از اينكه از ميان خودشان بيمدهندهاى سويشان آمد و كافران گفتند: اين چيزى عجيب است،
- 3. آيا زمانى كه مرديم و خاك شديم ديگر بار زنده مىشويم؟ اين بازگشتى محال است.
- 4. ما مىدانيم كه خاك چگونه از آنها خواهد كاست. و كتابى كه همه چيز در آن نگهدارى شده، نزد ماست.
- 5. آرى، ايشان سخن راستى را كه بر آنها آمده بود دروغ شمردند. پس در كارى شوريده افتادند.
- 6. آيا به اين آسمان بر فراز سرشان نظر نمىكنند كه چگونه آن را بنا كردهايم و آراستهايم و هيچ شكافى در آن نيست؟
- 7. و زمين را گسترديم و در آن كوههاى بلند افكنديم و از هر گونه نباتات خوشمنظر در آن رويانيديم.
- 8. بينشى و پندى است براى هر بندهاى كه به خدا بازگردد.
- 9. و از آسمان، آبى پربركت فرستاديم و بدان باغها و دانههاى دروشدنى رويانيديم.
- 10. و نخلهاى بلند با خوشههاى بر هم چيده.
- 11. تا رزق بندگان باشد و بدان آب، سرزمين مرده را زنده كرديم. برآمدن از گور نيز چنين است.
- 12. پيش از آنها قوم نوح و اصحاب رَس و ثمود تكذيب كرده بودند،
- 13. و قوم عاد و فرعون و قوم لوط،
- 14. و اصحاب اَيكه و قوم تُبَّع، همه پيامبران را دروغ شمردند و مستحق وعده عذاب من شدند.
- 15. آيا از آفرينش نخستين عاجز شده بوديم؟ نه، آنها از آفرينش تازه در شكند.
- 16. ما آدمى را آفريدهايم و از وسوسههاى نفس او آگاه هستيم، زيرا از رگ گردنش به او نزديكتريم.
- 17. هنگامى كه آن دو فرشته فراگيرنده در جانب راست و جانب چپ او نشستهاند هر چيز را فرامىگيرند.
- 18. هيچ كلامى نمىگويد مگر آنكه در كنار او مراقبى حاضر است.
- 19. به راستى كه بيهوشى مرگ فرامىرسد. اين است آنچه از آن مىگريختى.
- 20. و در صور دميده مىشود. اين است روز وعدههاى عذاب.
- 21. هر كسى مىآيد و با او كسى است كه مىراندش و كسى است كه برايش شهادت مىدهد.
- 22. تو از اين غافل بودى. ما پرده از برابرت برداشتيم و امروز چشمانت تيزبين شده است.
- 23. موكل او گويد: اين است آنچه من آماده كردهام.
- 24. هر ناسپاس كينهتوزى را به جهنم بيندازيد،
- 25. آن كه از بخشش امساك ورزيد و تجاوزكار بود و شك مىآورد،
- 26. آن كه با خداى يكتا خداى ديگرى قرار داد. پس به عذاب سختش بيفكنيد.
- 27. همنشين او گويد: اى پروردگار ما، من او را به سركشى وادار نكردم، بلكه او خود سخت در گمراهى بود.
- 28. مىگويد: نزد من مجادله مكنيد. من پيش از اين با شما سخن از عذاب گفته بودم.
- 29. وعده من ديگرگون نمىشود و من به بندگان ستم نمىكنم.
- 30. روزى كه جهنم را مىگوييم: آيا پر شدهاى؟ مىگويد: آيا هيچ زيادتى هست؟
- 31. و بهشت را براى پرهيزگاران نزديك بياورند، تا از آن دور نباشند.
- 32. اين همان چيزى است كه به هر توبهكننده پرهيزگارى وعدهاش داده بودند.
- 33. آنهايى را كه در نهان از خداى رحمان مىترسند و با دلى توبهكار آمدهاند،
- 34. گويند: در امان از هر عذابى به بهشت داخل شويد. اين روز، روز جاودانى است.
- 35. در آنجا هر چه بخواهند هست و بيشتر از آن نزد ما هست.
- 36. پيش از آنها چه مردمى را كه نيرومندتر بودند و در شهرها سير و جستجو مىكردند، به هلاكت آوردهايم. آيا راه گريزى هست؟
- 37. در اين سخن براى صاحبدلان يا آنان كه با حضور گوش فرا مىدارند، اندرزى است.
- 38. ما آسمانها و زمين و آنچه را ميان آنهاست در شش روز آفريديم و هيچ خستگى بما نرسيد.
- 39. در برابر آنچه مىگويند، پايدارى كن. و در ستايش پروردگارت پيش از برآمدن آفتاب و پيش از غروب آن تسبيح گوى.
- 40. و نيز در پارهاى از شب و بعد از هر سجده او را تسبيح گوى.
- 41. و آنگاه كه منادى از مكانى نزديك ندا مىدهد گوش فرادار.
- 42. روزى كه آن آواز سهمناك را به حق مىشنوند، آن روز، روز بيرونشدن از گور است.
- 43. ما زنده مىكنيم و مىميرانيم و بازگشت نزد ماست.
- 44. روزى كه زمين بشكافد و آنها به شتاب بيرون آيند. و اين گرد آورى براى ما آسان است.
- 45. ما به آنچه مىگويند داناتريم و تو به آنها زور نمىگويى. پس هر كه را از وعده عذاب من مىترسد به قرآن اندرز ده.
