74. المدثر - قرآن
- 1. اى جامه در سر كشيده،
- 2. برخيز و بيم ده.
- 3. و پروردگارت را تكبير گوى.
- 4. و جامهات را پاكيزه دار.
- 5. و از پليدى دورى گزين.
- 6. و چيزى مده كه بيش از آن چشم داشته باشى.
- 7. براى پروردگارت صابر باش.
- 8. و آنگاه كه در صور دميده شود،
- 9. آن روز روزى سخت خواهد بود.
- 10. و براى كافران ناآسان.
- 11. مرا با آن كه تنهايش آفريدهام واگذار.
- 12. او را مالى بسيار دادم.
- 13. و پسرانى همه در نزد او حاضر.
- 14. و كارهاى او را به نيكوتر وجهى برساختم.
- 15. آنگاه طمع مىبندد كه زيادت كنم.
- 16. آرى، كه او در برابر آيات ما ستيزهجوست.
- 17. او را به مشقتى مىاندازم.
- 18. او انديشيد و طرحى افكند.
- 19. مرگ بر او باد، چگونه طرحى افكند؟
- 20. باز هم مرگ بر او باد، چگونه طرحى افكند؟
- 21. آنگاه نگريست.
- 22. سپس روى ترش كرد و پيشانى در هم كشيد.
- 23. سپس روى گردانيد و گردنكشى كرد.
- 24. گفت: اين، جز جادويى كه ديگرانش آموختهاند، هيچ نيست.
- 25. اين، جز سخن آدمى هيچ نيست.
- 26. زودا كه او را به سَقَر بيفكنيم.
- 27. چه چيز آگاهت ساخت كه سَقَر چيست؟
- 28. نه هيچ باقى مىگذارد و نه چيزى را وا مىگذارد.
- 29. سوزاننده پوست است.
- 30. نوزده فرشته بر آن گماشتهاند.
- 31. موكلان دوزخ را جز از فرشتگان قرارنداديم. و شمار آنها جز براى امتحان كافران نيست. تا اهل كتاب يقين كنند و بر ايمان مؤمنان بيفزايد و اهل كتاب و مؤمنان شك نكنند. و تا آنان كه در دلهاشان مرضى است نگويند: خدا از اين مثَل چه مىخواسته است؟ خدا اينچنين هر كس را كه بخواهد گمراه مىكند و هر كس را كه بخواهد راه مىنمايد. و شمار سپاهيان پروردگارت را جز او نداند. و اين سخن جز اندرزى از براى مردم نيست.
- 32. آرى، سوگند به ماه.
- 33. و سوگند به شب، چون روى در رفتن آرد،
- 34. و سوگند به صبح، چون پرده برافكند،
- 35. كه اين يكى از حادثههاى بزرگ است.
- 36. ترساننده آدميان است.
- 37. براى هر كس از شما كه خواهد پيش افتد يا از پى رود.
- 38. هر كس در گرو كارى است كه كرده است.
- 39. مگر اهل سعادت،
- 40. كه در بهشتها نشستهاند و مىپرسند
- 41. از گناهكاران:
- 42. كه چه چيز شما را به جهنم كشانيد؟
- 43. مىگويند: ما از نمازگزاران نبوديم.
- 44. و به درويشان طعام نمىداديم.
- 45. و با آنان كه سخن باطل مىگفتند هماواز مىشديم،
- 46. و روز قيامت را دروغ مىانگاشتيم.
- 47. تا مرگ ما فرا رسيد.
- 48. پس شفاعت شفاعتكنندگان سودشان نبخشيد.
- 49. چه شده است كه از اين پند اعراض مىكنند؟
- 50. مانند گورخران رميده
- 51. كه از شير مىگريزند.
- 52. بلكه هر يك از ايشان مىخواهد كه نامههايى گشاده به او داده شود.
- 53. آرى، كه از آخرت نمىترسند.
- 54. آرى، كه اين قرآن اندرزى است.
- 55. هر كه خواهد، آن را بخواند.
- 56. و پند نمىگيرند، مگر اينكه خدا خواهد. او شايان آن است كه از او بترسند. و او شايان آمرزيدن است.
