المدثر - قرآن - هارون یحیی
-
1. اى جامه در سر كشيده،
-
2. برخيز و بيم ده.
-
3. و پروردگارت را تكبير گوى.
-
4. و جامهات را پاكيزه دار.
-
5. و از پليدى دورى گزين.
-
6. و چيزى مده كه بيش از آن چشم داشته باشى.
-
7. براى پروردگارت صابر باش.
-
8. و آنگاه كه در صور دميده شود،
-
9. آن روز روزى سخت خواهد بود.
-
10. و براى كافران ناآسان.
-
11. مرا با آن كه تنهايش آفريدهام واگذار.
-
12. او را مالى بسيار دادم.
-
13. و پسرانى همه در نزد او حاضر.
-
14. و كارهاى او را به نيكوتر وجهى برساختم.
-
15. آنگاه طمع مىبندد كه زيادت كنم.
-
16. آرى، كه او در برابر آيات ما ستيزهجوست.
-
17. او را به مشقتى مىاندازم.
-
18. او انديشيد و طرحى افكند.
-
19. مرگ بر او باد، چگونه طرحى افكند؟
-
20. باز هم مرگ بر او باد، چگونه طرحى افكند؟
-
21. آنگاه نگريست.
-
22. سپس روى ترش كرد و پيشانى در هم كشيد.
-
23. سپس روى گردانيد و گردنكشى كرد.
-
24. گفت: اين، جز جادويى كه ديگرانش آموختهاند، هيچ نيست.
-
25. اين، جز سخن آدمى هيچ نيست.
-
26. زودا كه او را به سَقَر بيفكنيم.
-
27. چه چيز آگاهت ساخت كه سَقَر چيست؟
-
28. نه هيچ باقى مىگذارد و نه چيزى را وا مىگذارد.
-
29. سوزاننده پوست است.
-
30. نوزده فرشته بر آن گماشتهاند.
-
31. موكلان دوزخ را جز از فرشتگان قرارنداديم. و شمار آنها جز براى امتحان كافران نيست. تا اهل كتاب يقين كنند و بر ايمان مؤمنان بيفزايد و اهل كتاب و مؤمنان شك نكنند. و تا آنان كه در دلهاشان مرضى است نگويند: خدا از اين مثَل چه مىخواسته است؟ خدا اينچنين هر كس را كه بخواهد گمراه مىكند و هر كس را كه بخواهد راه مىنمايد. و شمار سپاهيان پروردگارت را جز او نداند. و اين سخن جز اندرزى از براى مردم نيست.
-
32. آرى، سوگند به ماه.
-
33. و سوگند به شب، چون روى در رفتن آرد،
-
34. و سوگند به صبح، چون پرده برافكند،
-
35. كه اين يكى از حادثههاى بزرگ است.
-
36. ترساننده آدميان است.
-
37. براى هر كس از شما كه خواهد پيش افتد يا از پى رود.
-
38. هر كس در گرو كارى است كه كرده است.
-
39. مگر اهل سعادت،
-
40. كه در بهشتها نشستهاند و مىپرسند
-
41. از گناهكاران:
-
42. كه چه چيز شما را به جهنم كشانيد؟
-
43. مىگويند: ما از نمازگزاران نبوديم.
-
44. و به درويشان طعام نمىداديم.
-
45. و با آنان كه سخن باطل مىگفتند هماواز مىشديم،
-
46. و روز قيامت را دروغ مىانگاشتيم.
-
47. تا مرگ ما فرا رسيد.
-
48. پس شفاعت شفاعتكنندگان سودشان نبخشيد.
-
49. چه شده است كه از اين پند اعراض مىكنند؟
-
50. مانند گورخران رميده
-
51. كه از شير مىگريزند.
-
52. بلكه هر يك از ايشان مىخواهد كه نامههايى گشاده به او داده شود.
-
53. آرى، كه از آخرت نمىترسند.
-
54. آرى، كه اين قرآن اندرزى است.
-
55. هر كه خواهد، آن را بخواند.
-
56. و پند نمىگيرند، مگر اينكه خدا خواهد. او شايان آن است كه از او بترسند. و او شايان آمرزيدن است.
سهم
1
الفاتحة
2
البقرة
3
آل عمران
4
النساء
5
المائدة
6
الأنعام
7
الأعراف
8
الأنفال
9
التوبة
10
یونس
11
هود
12
يوسف
13
الرعد
14
إبراهيم
15
الحجر
16
النحل
17
الإسراء
18
الكهف
19
مريم
20
طه
21
الأنبياء
22
الحج
23
المؤمنون
24
النور
25
الفرقان
26
الشعراء
27
النمل
28
القصص
29
العنكبوت
30
الروم
31
لقمان
32
السجدة
33
الأحزاب
34
سبأ
35
فاطر
36
يس
37
الصافات
38
ص
39
الزمر
40
غافر
41
فصلت
42
الشورى
43
الزخرف
44
الدخان
45
الجاثية
46
الأحقاف
47
محمد
48
الفتح
49
الحجرات
50
ق
51
الذاريات
52
الطور
53
النجم
54
القمر
55
الرحمن
56
الواقعة
57
الحديد
58
المجادلة
59
الحشر
60
الممتحنة
61
الصف
62
الجمعة
63
المنافقون
64
التغبن
65
الطلاق
66
التحريم
67
الملك
68
القلم
69
الحاقة
70
المعارج
71
نوح
72
الجن
73
المزمل
74
المدثر
75
القيامة
76
الإنسان
77
المرسلات
78
النبأ
79
النازعات
80
عبس
81
التكوير
82
الإنفطار
83
المطففين
84
الانشقاق
85
البروج
86
الطارق
87
الأعلى
88
الغاشية
89
الفجر
90
البلد
91
الشمس
92
الليل
93
الضحى
94
الانشراح
95
التين
96
العلق
97
القدر
98
البينة
99
الزلزال
100
العاديات
101
القارعة
102
التكاثر
103
العصر
104
الهمزة
105
الفيل
106
قريش
107
الماعون
108
الكوثر
109
الكافرون
110
النصر
111
لهب
112
الإخلاص
113
الفلق
114
الناس