89. الفجر - قرآن
- 1. سوگند به سپيده صبح،
- 2. و سوگند به شبهاى دهگانه،
- 3. و سوگند به جفت و طاق،
- 4. و سوگند به شب چون روى به رفتن نهد.
- 5. آيا خردمند را اين سوگندها كافى است؟
- 6. آيا نديدهاى كه پروردگار تو با قوم عاد چه كرد؟
- 7. با اِرَم كه ستونها داشت؟
- 8. و همانند آن در هيچ شهرى آفريده نشده بود.
- 9. و قوم ثمود كه در آن وادى سنگ را مىبريدند،
- 10. و قوم فرعون آن دارنده ميخها،
- 11. آنها در بلاد طغيان كردند،
- 12. و در آنها به فساد در افزودند.
- 13. و پروردگار تو تازيانه عذاب را بر سرشان فرود آورد.
- 14. زيرا پروردگارت به كمينگاه است.
- 15. اما آدمى، چون پروردگارش بيازمايد و گرامىاش دارد و نعمتش دهد، مىگويد: پروردگار من مرا گرامى داشت.
- 16. و چون بيازمايدش و رزق بر او تنگ گيرد، مىگويد: پروردگار من مرا خوار ساخت.
- 17. نه چنان است. شما يتيم را گرامى نمىداريد،
- 18. و يكديگر را به اطعام مسكين ترغيب نمىكنيد،
- 19. و ميراث را حريصانه مىخوريد،
- 20. و مال را فراوان دوست داريد.
- 21. آرى، چون زمين شكسته شود و شكسته شود،
- 22. و امر پروردگار تو فرا رسد و فرشتگان صف در صف،
- 23. و در آن روز جهنم را حاضر آرند، آدمى پند گيرد. و چه جاى پند گرفتن باشد؟
- 24. مىگويد: اى كاش زندهگشتن خويش را پيشاپيش چيزى مىفرستادم.
- 25. در آن روز كسى چون عذاب او عذاب نكند،
- 26. و همانند زنجير او به زنجير نكشد.
- 27. اى روح آرامش يافته،
- 28. خشنود و پسنديده به سوى پروردگارت باز گرد،
- 29. و در زمره بندگان من داخل شو،
- 30. و به بهشت من درآى.
