56. الواقعة - قرآن
- 1. چون قيامت واقع شود،
- 2. كه در واقعشدنش هيچ دروغ نيست،
- 3. گروهى را خواركننده است و گروهى را برافرازنده.
- 4. آنگاه كه زمين به سختى بلرزد،
- 5. و كوهها به تمامى متلاشى شوند،
- 6. و چون غبارى پراكنده گردند،
- 7. شما سه گروه باشيد:
- 8. يكى اهل سعادت. اهل سعادت چه حال دارند؟
- 9. ديگر، اهل شقاوت. اهل شقاوت چه حال دارند؟
- 10. سه ديگر، آنها كه سبقت جسته بودند و اينك پيش افتادهاند.
- 11. اينان مقرّبانند،
- 12. در بهشتهاى پرنعمت.
- 13. گروهى از پيشينيان،
- 14. و اندكى از آنها كه از پى آمدهاند،
- 15. بر تختهايى مرصّع،
- 16. روبروى هم بر آنها تكيه زدهاند.
- 17. پسرانى همواره جوان گردشان مىچرخند،
- 18. با قدحها و ابريقها و جامهايى از شرابى كه در جويها جارى است.
- 19. از نوشيدنش نه سردرد گيرند و نه بيهوش شوند.
- 20. و ميوههايى كه خود برمىگزينند.
- 21. و گوشت پرنده هر چه بخواهند.
- 22. و حوران درشت چشم،
- 23. همانند مرواريدهايى در صدف.
- 24. همه به پاداش كارهايى كه مىكردهاند.
- 25. در آنجا نه سخن لغو شنوند و نه گناهآلود.
- 26. جز يك سخن: سلام، سلام.
- 27. اما اصحاب سعادت، اصحاب سعادت چه حال دارند؟
- 28. در زير درخت سدر بىخار،
- 29. و درخت موزى كه ميوهاش بر يكديگر چيدهشده،
- 30. و سايهاى دايم،
- 31. و آبى همواره جارى،
- 32. و ميوهاى بسيار،
- 33. كه نه منقطع مىگردد و نه كس را از آن باز دارند.
- 34. و زنانى ارجمند.
- 35. آن زنان را ما بيافريديم، آفريدنى.
- 36. و دوشيزگان ساختيم.
- 37. معشوق همسران خويشند،
- 38. براى اصحاب سعادت.
- 39. گروهى از پيشينيان،
- 40. و گروهى كه از پى آمدهاند.
- 41. اما اصحاب شقاوت، اصحاب شقاوت چه حال دارند؟
- 42. در باد سموم و آب جوشانند.
- 43. در سايهاى از دود سياه،
- 44. نه سرد و نه خوش،
- 45. اينان پيش از اين در ناز و نعمت بودند.
- 46. و بر گناهان بزرگ اصرار مىورزيدند.
- 47. و مىگفتند: آيا زمانى كه ما مُرديم و خاك و استخوان شديم باز هم ما را زنده مىكنند،
- 48. يا نياكان ما را؟
- 49. بگو: همه را، آنان كه از پيش بودهاند و آنها كه از پىشان آمده بودند،
- 50. همه در وعدهگاه آن روز معين خواهند بود.
- 51. آنگاه شما اى گمراهان تكذيبكننده،
- 52. از درختان زقّوم خواهيد خورد.
- 53. و شكمهاى خود را از آن پر خواهيد كرد.
- 54. و بر سر آن آب جوشان خواهيد نوشيد.
- 55. چنان مىنوشيد كه شتر تشنه آب مىنوشد.
- 56. اين است غذايشان در روز جزا.
- 57. ما شما را آفريدهايم؛ پس چرا تصديق نمىكنيد؟
- 58. آيا آن منى را كه برون مىريزيد ديدهايد؟
- 59. آيا شما او را مىآفرينيد يا ما آفرينندهايم؟
- 60. ما مرگ را بر شما مقدر ساختيم و ناتوان از آن نيستيم كه
- 61. به جاى شما قومى همانند شما بياوريم و شما را به صورتى كه از آن بىخبريد از نو بيافرينيم.
- 62. شما از آفرينش نخست آگاهيد؛ چرا به يادش نياوريد؟
- 63. آيا چيزى را كه مىكاريد ديدهايد؟
- 64. آيا شما مىرويانيدش يا ما رويانندهايم؟
- 65. اگر مىخواستيم خاشاكش مىساختيم تا در شگفت بمانيد.
- 66. گويند: ما ثروت بر باد دادگانيم؛
- 67. ما بىنصيب ماندگانيم.
- 68. آيا آبى را كه مىنوشيد ديدهايد؟
- 69. آيا شما آن را از ابر فرو مىفرستيد يا ما فرو فرستندهايم؟
- 70. اگر مىخواستيم آن را تلخ مىگردانيديم. پس چرا سپاس نمىگوييد؟
- 71. آيا آن آتشى را كه مىافروزيد ديدهايد؟
- 72. آيا درختش را شما آفريدهايد يا ما آفرينندهايم؟
- 73. ما آن را هشدارى و براى مسافران رهنورد، متاعى ساختيم.
- 74. به نام پروردگار بزرگ خود تسبيح گوى.
- 75. پس سوگند به غروبگاه ستارگان.
- 76. و اين سوگندى است -اگر بدانيد- بزرگ.
- 77. هر آينه، اين قرآنى است گرامىقدر،
- 78. در كتابى مكنون.
- 79. كه جز پاكان دست بر آن نزنند.
- 80. نازل شده از جانب پروردگار جهانيان است.
- 81. آيا اين سخن را دروغ مىانگاريد؟
- 82. و نصيب خود را در دروغ انگاشتن آن قرار مىدهيد؟
- 83. پس چرا آنگاه كه جان به گلوگاه رسد،
- 84. و شما در اين هنگام مىنگريد، تكذيب نمىكنيد؟
- 85. ما از شما به او نزديكتريم ولى شما نمىبينيد.
- 86. اگر قيامت را باور نداريد،
- 87. اگر راست مىگوييد، بازش گردانيد.
- 88. اما اگر از مقربان باشد،
- 89. براى اوست آسايش و روزى و بهشت پرنعمت.
- 90. و اما اگر از اصحاب سعادت باشد:
- 91. پس تو را از اصحاب سعادت سلام است.
- 92. و اما اگر از تكذيبكنندگان گمراه باشد،
- 93. به آب جوشان مهمانش كنند،
- 94. و به دوزخش درآورند.
- 95. اين سخن سخنى راست و يقين است.
- 96. پس به نام پروردگار بزرگت تسبيح گوى.
