الحاقة - قرآن - هارون یحیی
-
1. آن روز بر حق.
-
2. چيست آن روز بر حق؟
-
3. و چه دانى كه آن روز بر حق چيست؟
-
4. قوم ثمود و عاد روز رستاخيز را دروغ انگاشتند.
-
5. اما قوم ثمود به آن بانگ سهمگين هلاك شدند.
-
6. و اما قوم عاد با وزش باد صُرصر به هلاكت رسيدند.
-
7. آن عذاب را هفت شب و هشت روز پى در پى بر آنان بگماشت. آن قوم را چون تنههاى پوسيده خرما مىديدى كه افتادهاند و مُردهاند.
-
8. آيا كسى را مىبينى كه از آنها بر جاى مانده باشد؟
-
9. و فرعون و مردمى كه پيش از او بودند و نيز مردم مُؤتفكَه گناهكار آمدند.
-
10. فرستاده پروردگارشان را نافرمانى كردند و خدا نيز آنان را به سختى فرو گرفت.
-
11. چون آب طغيان كرد، شما را به كشتى سوار كرديم.
-
12. تا آن را مايه اندرزتان گردانيم و گوش نگهدارنده اندرز آن را فرا گيرد.
-
13. چون يك بار در صور دميده شود،
-
14. و زمين و كوهها را برگيرند و يكباره در هم كوبند،
-
15. آن روز آن حادثه به وقوع پيوسته باشد.
-
16. و آسمان كه در آن روز سست شده است، بشكافد.
-
17. و فرشتگان در اطراف آسمان باشند. و در آن روز هشت تن از آنها عرش پروردگارت را بر فراز سرشان حمل مىكنند.
-
18. آن روز شما را پيش آورند و هيچ چيز شما نهان نماند.
-
19. اما هر كس كه نامه اعمالش را به دست راستش دهند، مىگويد: نامه مرا بگيريد و بخوانيد.
-
20. من يقين داشتم كه حساب خود را خواهم ديد.
-
21. پس او در يك زندگى پسنديده و خوش خواهد بود،
-
22. در بهشتى برين،
-
23. كه ميوههايش در دسترس باشد.
-
24. بخوريد و بياشاميد، گوارا باد شما را. اينها پاداش اعمالى است كه در ايام گذشته به جاى مىآوردهايد.
-
25. اما آن كس كه نامه اعمالش را به دست چپش دهند مىگويد: اى كاش نامه مرا به دست من نداده بودند،
-
26. و ندانسته بودم كه حساب من چيست،
-
27. اى كاش همان مرگ مىبود و بس،
-
28. دارايى من مرا سود نبخشيد،
-
29. قدرت من از دست من برفت.
-
30. بگيريدش، زنجيرش كنيد.
-
31. و به جهنمش بكشيد.
-
32. و او را با زنجيرى به درازاى هفتاد ذراع بكشيد.
-
33. زيرا به خداى بزرگ ايمان نداشت.
-
34. و به طعامدادن به مسكينان كسى را ترغيب نمىكرد.
-
35. در آن روز، در آنجا هيچ دوستى نخواهد داشت.
-
36. طعامش چيزى جز چرك و خون اهل دوزخ نيست.
-
37. تنها خطاكاران از آن طعام مىخورند.
-
38. پس سوگند به آنچه مىبينيد،
-
39. و آنچه نمىبينيد،
-
40. كه اين سخن فرستادهاى بزرگوار است،
-
41. نه سخن شاعرى. چه اندك ايمان مىآوريد.
-
42. و نيز سخن كاهنى نيست. چه اندك پند مىگيريد.
-
43. از جانب پروردگار جهانيان نازل شده است.
-
44. اگر پيامبر پارهاى سخنان را به افترا بر ما مىبست،
-
45. با قدرت او را فرومىگرفتيم،
-
46. سپس رگ دلش را پاره مىكرديم،
-
47. و هيچ يك از شما را توان آن نبود كه مانع شود.
-
48. و قرآن براى پرهيزگاران پندى است.
-
49. ما مىدانيم كه از ميان شما كسانى هستند كه تكذيب مىكنند.
-
50. و قرآن كافران را مايه حسرت است.
-
51. و آن سخن حق و يقين است.
-
52. پس به نام پروردگار بزرگت تسبيح بگوى.
سهم
1
الفاتحة
2
البقرة
3
آل عمران
4
النساء
5
المائدة
6
الأنعام
7
الأعراف
8
الأنفال
9
التوبة
10
یونس
11
هود
12
يوسف
13
الرعد
14
إبراهيم
15
الحجر
16
النحل
17
الإسراء
18
الكهف
19
مريم
20
طه
21
الأنبياء
22
الحج
23
المؤمنون
24
النور
25
الفرقان
26
الشعراء
27
النمل
28
القصص
29
العنكبوت
30
الروم
31
لقمان
32
السجدة
33
الأحزاب
34
سبأ
35
فاطر
36
يس
37
الصافات
38
ص
39
الزمر
40
غافر
41
فصلت
42
الشورى
43
الزخرف
44
الدخان
45
الجاثية
46
الأحقاف
47
محمد
48
الفتح
49
الحجرات
50
ق
51
الذاريات
52
الطور
53
النجم
54
القمر
55
الرحمن
56
الواقعة
57
الحديد
58
المجادلة
59
الحشر
60
الممتحنة
61
الصف
62
الجمعة
63
المنافقون
64
التغبن
65
الطلاق
66
التحريم
67
الملك
68
القلم
69
الحاقة
70
المعارج
71
نوح
72
الجن
73
المزمل
74
المدثر
75
القيامة
76
الإنسان
77
المرسلات
78
النبأ
79
النازعات
80
عبس
81
التكوير
82
الإنفطار
83
المطففين
84
الانشقاق
85
البروج
86
الطارق
87
الأعلى
88
الغاشية
89
الفجر
90
البلد
91
الشمس
92
الليل
93
الضحى
94
الانشراح
95
التين
96
العلق
97
القدر
98
البينة
99
الزلزال
100
العاديات
101
القارعة
102
التكاثر
103
العصر
104
الهمزة
105
الفيل
106
قريش
107
الماعون
108
الكوثر
109
الكافرون
110
النصر
111
لهب
112
الإخلاص
113
الفلق
114
الناس