51. Zoriyot - Quron
- 1. Чанг тўзитувчи(шамол) лар билан қасам.
- 2. Юк кўтарувчи(булут)лар билан қасам.
- 3. Осон юрувчи(кема)лар билан қасам;
- 4. Иш тақсимловчи(фаришта)лар билан қасам.
- 5. Албатта, сизга ваъда қилинган нарса ростдир.
- 6. Ва, албатта, қиёмат воқеъ бўлгувчидир.
- 7. Гўзал, мустаҳкам осмон билан қасам.
- 8. Албатта, сиз ихтилофли гапдасиз.
- 9. У(Қуръон)дан ким бурилса, (бир йўла) буриб қўйилур. (Қуръондан бурилиб, бошқа нарсани тутмоқчи бўлган, ҳеч қачон нажот топмабди. Чунки, бир йўла залолатга бурилиб қолган бўлади.)
- 10. Ёлғончиларга лаънат бўлсин!
- 11. Улар жаҳолатдаги ғофиллардир.
- 12. Улар ҳисоб-китоб куни қачон, деб сўрарлар.
- 13. Бу кунда улар оловда азобланурлар.
- 14. «Азобингизни татиб кўринг», сиз қачон бўлур? деб шошилган нарса-шу» (дейилур).
- 15. Албатта, тақводорлар жаннатлар ва булоқлардадир.
- 16. Роббилари берган нарсаларни олувчилардир. Чунки улар бундан олдин эҳсон қилувчилардан бўлганлардир.
- 17. Улар кечалари оз ухлар эдилар.
- 18. Ва улар саҳарларда истиғфор айтар эдилар.
- 19. Ва молу мулкларида, сўровчи ва бечораларнинг ҳақи бордир.
- 20. Ва ер юзида чуқур ишонувчилар учун белгилар бордир.
- 21. Ва ўзларингизда ҳам. Ёки кўрмаяпсизларми?!
- 22. Ва осмонда ризқингиз ҳамда сизга ваъда қилинаётган нарсалар (бор).
- 23. Осмону ернинг Роббиси ила қасамки, албатта, у(гап) мисоли сиз нутқ қилаётганингиздек ҳақиқатдир.
- 24. Сенга Иброҳимнинг карамли меҳмонларининг хабари келмадими?
- 25. Улар унинг ҳузурига кириб, «Салом» деганларида, у: «Салом, нотаниш қавмлар», деди.
- 26. Ва аҳлига бориб, (пиширилган) семиз бузоқни келтирди.
- 27. Уни уларга яқинига сурди ва: «Емайсизларми?» деди.
- 28. Улардан хавфсиради. Улар: «қўрқма», дедилар ва унга илмли ўғил башоратини бердилар.
- 29. Хотини қичқириб келди ва ўз юзига шапалоқ тушириб: «Туғмас кампир-а?!» деди.
- 30. Улар:«Сенинг Роббинг шундай деди. Албатта, Унинг Ўзи ўта ҳаким ва ўта билувчидир», дедилар.
- 31. У:«Эй элчилар! Сизнинг ишингиз надир», деди.
- 32. Улар:«Албатта, биз жиноятчи қавмга юборилганмиз.
- 33. Уларнинг устидан лойдан (пиширилган) тошларни ташлаш учун.
- 34. Роббинг ҳузурида исрофчилар учун белгилаб қўйилган(тош)ларни», дедилар.
- 35. Ва Биз у жойдан мўминларни чиқардик.
- 36. У ерда бир хонадондан бошқа мусулмонларни топмадик.
- 37. Ва у ерда аламли азобдан қўрқадиганлар учун белги қолдирдик.
- 38. Ва Мусода ҳам. Биз уни Фиръавнга равшан ҳужжат ила юбоганимизда...
- 39. У юз ўгириб, ишонгани томон юрди ва: «Бу сеҳргар ёки мажнундир», деди.
- 40. Бас, Биз уни ва аскарларини тутиб денгизга ташладик ва у маломатга лойиқ иш қилувчи эди.
- 41. Ва Одда ҳам (белги) бор. Вақтики, Биз уларга туғмас шамолни юбордик. (Одатда, шамол ёмғир ёғишига сабаб бўлади. Од қавмига келган шамол эса уларга ёмғир эмас, бало-офат, ҳалокатни олиб келган, шунинг учун унинг туғмас, яъни бефойда деб сифатланяпти.)
- 42. У қайси нарсага етиб борса, титиб ташламасдан қўймас.
- 43. Ва Самудда ҳам (белги) бор. Уларга вақтинчалик маза қилиб туринглар, дейилган вақтда...
- 44. Аллоҳнинг амридан бош тортдилар, бас, қараб турган ҳолларида уларни қаттиқ овоз тутди.
- 45. Бас, улар ўринларидан туролмадилар ва ёрдам ҳам ололмадилар.
- 46. Ва бундан аввал Нуҳ қавмини ҳам (ҳалок этганмиз). Албатта, улар фосиқ қавм эдилар.
- 47. Осмонни Ўз қудратимиз ила бино қилдик. Албатта, Биз кенг қилувчимиз.
- 48. Ва ерни тўшаб қўйдик. Биз қандоқ ҳам яхши тайёрловчимиз!
- 49. Ва Биз ҳар бир нарсани жуфт яратдик. Шоядки эсласангиз.
- 50. Бас, фақат Аллоҳгагина қочинг. Албатта, мен сизларга Ундан (келган) очиқ-ойдин огоҳлантирувчиман. (Одатда инсон хавфу хатардан, бало-офатдан қочади. Бу оятда тилга олинган хавф-хатар - динсизлик, ғафлат ва осийликдир, ундан қочиш гуноҳ ва ҳаром ишларни тарк этиб, Аллоҳга илтижо этиш билан бўлади. Аллоҳга қочишда инсон учун улуғ саодат ва мартаба бордир.)
- 51. Ва Аллоҳга бошқа маъбудни шерик қилманглар. Албатта, мен сизларга Ундан (келган) очиқ-ойдин огоҳлантирувчиман.
- 52. Худди шундай, булардан аввалгиларга ҳам ҳар бир Пайғамбар келган вақт, уни, сеҳргар ёки мажнун, деганлар.
- 53. Келишиб олганмилар?! Йўқ, улар туғёнга кетган қавмлардир!
- 54. Улардан юз ўгир. Бас, сен маломатга қолувчи эмассан. (Пайғамбарнинг вазифаси Аллоҳнинг амрини етказиш. У зот бу ишни ўз ўрнида адо этдилар. Мушриклар гапга кирмадилар, Пайғамбар алайҳиссалом улардан юз ўгирсалар, у зотга маломат йўқ.)
- 55. Ва эслатгин. Албатта, эслатиш мўминларга манфаат берур.
- 56. Жин ва инсонни фақат Менга ибодат қилиш учунгина яратдим.
- 57. Мен улардан ризқ хоҳламасман ва Мени тоамлантиришларини ҳам хоҳламасман.
- 58. Албатта, Аллоҳ Ўзи ризқ берувчи, қувват эгаси, шиддатлидир. (Демак, Аллоҳ таоло инсу жиндан ризқ сўрамайди, балки уларга ризқ беради. Аллоҳнинг бирдан-бир ирода қилгани ибодатдир, инсу жинни яратишдан мақсад ҳам шудир. Лекин ибодатдан кимга фойда бор? Ибодат қилувчининг ўзига. Унга икки дунёнинг бахтини ибодат беради.)
- 59. Албатта, зулм қилганларга ўз биродарлари азобичалик азоб бор, шошилмасинлар.
- 60. Кофирларга ваъда қилинаётган кунларида ҳалокат бўлсин.