37. As-Saffat - قُرآن
- 1. (پنھنجي پالڻھار وٽ) قطار ڪري صفن ٻڌڻ وارن (ملائڪن) جو قسم آھي.
- 2. پوءِ جھڻڪ ڏيئي (شيطانن) کي ڌمڪائڻ وارن (ملائڪن) جو قسم آھي.
- 3. پوءِ (قرآن) پڙھڻ واري جماعت جو قسم آھي.
- 4. ته اوھان جو معبُود ھڪڙو (ئي) آھي.
- 5. (جو اُھو) آسمانن ۽ زمين جو ۽ جيڪي اُنھن ٻنھي جي وچ ۾ آھي تنھن جو پالڻھار آھي ۽ (اُھو) اُڀرڻ (۽ لَھڻ) وارن طرفن جو (به) پالڻھار آھي.
- 6. بيشڪ اسان دُنيا جي آسمانن کي تارن جي سونھن سان سينگاريو.
- 7. ۽ سڀڪنھن سرڪش شيطان کان (انھيءَ) کي نگاھ رکيوسون.
- 8. ته (شيطان) مَلَاءِ الۡاَعۡلىٰ ڏانھن ڪن ڏيئي (ڳالھيون) نه ٻڌن ۽ سڀڪنھن طرف کان (اُنھن ڏانھن) اُماڙيون اُڇلبيون آھن.
- 9. (اُنھن جي) تڙڻ لاءِ ۽ اُنھن لاءِ ھميشه جو عذاب آھي.
- 10. پر جنھن (چوريءَ ڪن ڏئي مَلَاءِاَعۡلىٰ جي ڳالھين مان ڪنھن ڳالھ کي) جھٽيو تنھن جي پوئتان ٻرندڙ اُماڙي پوندي آھي.
- 11. پوءِ کانئن پُڇ ته اُھي پيدا ڪرڻ ۾ تمام مشڪل آھن ڇا يا (ذڪر ڪيل شيون) جن کي اسان بڻايو آھي؟ بيشڪ اسان کين چيڪيءَ مٽيءَ مان بڻايو.
- 12. بلڪ (ڪافرن جي حال کان) عجب ڪيئي ۽ اُھي ٺـٺوليون ڪندا آھن.
- 13. ۽ جڏھن سمجھائبو اٿن (تڏھن) نه سمجھندا آھن.
- 14. ۽ جڏھن (ھو) ڪا نشاني ڏسن (تڏھن) ٺـٺوليون ڪندا آھن.
- 15. ۽ چوندا آھن ته ھيءُ (قرآن) رڳو پڌرو جادو آھي.
- 16. ھان جڏھن مرنداسون ۽ مٽي ۽ ھڏا ٿينداسون (تڏھن) اسين وري (جيئرا ٿي) کڙا ٿينداسون ڇا؟
- 17. اسان جا اڳيان پيءُ ڏاڏا به (اٿاربا) ڇا؟
- 18. چؤ ته ھائو (اُٿاربا) حالانڪ اوھين خوار ھوندؤ.
- 19. پوءِ اُھو (کڙو ٿيڻ) رڳو ھڪ سخت جھڻڪار ھوندي پوءِ اُھي اُتي جو اُتي ڏسڻ لڳندا.
- 20. ۽ چوندا ته ھيء ارمان اسان لاءِ ھي بدلي (وٺڻ) جو ڏينھن آھي.
- 21. (چئبن ته) نبيري جو ڏينھن جنھن کي اوھين ڪوڙو ڀائيندا ھيؤ سو ھي آھي.
- 22. (چئبو ته اي ملائڪو) ظالمن کي ۽ سندن سنگتين کي ۽ جن کي الله کانسواءِ پوڄيندا ھوا
- 23. تن کي گڏ ڪريو پوءِ کين دوزخ جي واٽ ڏانھن ڏس ڏيو.
- 24. ۽ کين ترسايو جو بيشڪ کانئن پڇبو.
- 25. (ته) اوھان کي ڇا (ٿيو) آھي جو ھڪ ٻئي جي مدد نٿا ڪريو؟
- 26. بلڪ اُھي اڄ ڪنڌ نوائيندڙ آھن.
- 27. ۽ ڪي ڪن ڏانھن مھاڙ ڪري ھڪ ٻئي کان پڇڻ لڳندا.
- 28. (ماڻھو پنھنجن سردارن کي) چوندا ته بيشڪ اوھين (گمراھ ڪرڻ لاءِ) سڄي (۽ کٻي) پاسي کان اسان وٽ ايندا ھُيؤ.
- 29. (سردار) چوندا ته (نه!) بلڪ اوھين پاڻ مُسلمان نه ھُيؤ.
- 30. ۽ اوھان تي اسان جو ڪو زور نه (ھلندو) ھو، بلڪ (اوھين) پاڻ حد کان لنگھيل قوم ھُيؤ.
- 31. پوءِ اسان تي اسان جي پالڻھار جو چوڻ ثابت ٿيو ته بيش اسين (عذاب) چکندڙ ھُجون.
- 32. پوءِ اوھان کي گمراھ ڪيوسون جو بيشڪ اسين (پاڻ) به گمراھ ھواسون.
- 33. پوءِ بيشڪ اُھي اُنھيءَ ڏينھن عذاب ۾ ھڪ ٻئي سا گڏ شريڪ ھوندا.
- 34. بيشڪ اسين ڏوھارين سان اھڙي طرح ڪندا آھيون.
- 35. بيشڪ اُھي (اھڙا) ھوا جو جڏھن کين چئبو ھو ته الله کانسواءِ (ٻيو) ڪو عبادت جو لائق نه آھي (تڏھن) وڏائي ڪندا ھوا.
- 36. ۽ چوندا ھوا ته اسان ھڪ چريي شاعر جي (چوڻ) تي پنھنجن معبودن کي ڇڏينداسون ڇا؟
- 37. بلڪ (پيغمبر ﷴ ﷺ) سچ (يعني قرآن) آندو ۽ (سڀني) پيغمبرن کي سچو ڄاتائين.
- 38. بيشڪ اوھين ڏکوئيندڙ عذاب (جو مزو) چکڻ وارا آھيو.
- 39. ۽ جيڪي ڪندا ھئو تنھن کانسواءِ (ٻيو) ڪو بدلو نه ڏبؤ.
- 40. پر الله جا خاص ٻانھا (عذاب کان بچندا).
- 41. اُنھن لاءِ روزي مُقرّر (ٿيل) آھي.
- 42. (قسمين) ميوا، ۽ اُھي عزت وارا آھن.
- 43. نعمت وارن باغن ۾.
- 44. تختن تي ھڪ ٻئي جي آمھون سامھون ويٺل ھوندا.
- 45. وھندڙ شراب جو پيالو مٿن پيو ڦيرائبو.
- 46. جو (بلڪل) اڇو پيئندڙن لاءِ مزيدار ھوندو.
- 47. نڪي منجھس مٿي جي ڦيري ھوندي ۽ نڪي اُھي کانئس نشي وارا ٿيندا.
- 48. ۽ وڏين اکين واريون ھيٺ نھاريندڙيون (زالون) وٽن ھونديون.
- 49. ڄڻڪ اُھي (حورون) ڍَڪيل آنا آھن.
- 50. پوءِ ڪي (ماڻھو) ڪن ڏانھن مھاڙ ڪري ڪري ھڪ ٻئي کان پڇڻ لڳندا.
- 51. منجھانئن ڪو چوندڙ چوندو ته بيشڪ (دنيا ۾) منھنجو ھڪ سنگتي ھو.
- 52. جو چوندو ھو ته تون (قيامت جو) مڃيندڙ ٿيو آھين ڇا؟
- 53. ھا جڏھن مرنداسون ۽ مٽي ۽ ھڏا ٿينداسون (تڏھن) اسان کي بدلو ڏنو ويندو ڇا؟
- 54. (وري اُھو) چوندو ته اوھين (به دوزخين کي) ڏسو ٿا ڇا؟
- 55. پوءِ (پاڻ) جھاتي پائيندو ته اُھو (سنگتي) دوزخ جي وچ ۾ ڏسندو.
- 56. چوندو ته الله جو قسم ته تو مونکي ذري گھٽ ھلاڪ ٿي ڪيو.
- 57. ۽ جيڪڏھن منھنجي پالڻھار (جو مون تي) فضل نه ٿئي ھا ته بيشڪ آءٌ (به عذاب ۾) حاضر ڪيلن مان ھجان ھا.
- 58. بيشڪ اسين نڪي (ھاڻي وري) مرڻ وارا آھيون.
- 59. (اھو) رڳو اسان جو پھريون مرڻ ھو (جو ٿي چڪو) ۽ نڪي عذاب ڪيل آھيون.
- 60. بيشڪ اِھا وڏي مراد ماڻڻ آھي.
- 61. اھڙي (نعمت) لاءِ ڀلي ته عمل ڪندڙ عمل ڪن.
- 62. ڀلا اِھا (بيان ڪيل نعمت) مھمانيءَ طور ڀلي آھي يا ٿوھر جو وڻ؟
- 63. بيشڪ اسان اِن (وڻ) کي ظالمن جي لاءِ عذاب ٺھرايو آھي.
- 64. بيشڪ اِھو ھڪ وڻ آھي جو دوزخ جي تري ۾ پيدا ٿيندو آھي.
- 65. اُن جا گوشا ڄڻڪ شيطانن جون سِسيون آھن.
- 66. پوءِ بيشڪ دوزخي اُن مان کائيندا پوءِ منجھانئس پيٽ ڀريندا.
- 67. وري اُنھن لاءِ اُن (کاڄ) تي ٽھڪندڙ پاڻيءَ جي ملاوت ھوندي.
- 68. وري بيشڪ کائڻ پيئڻ کانپوءِ سندن موٽڻ دوزخ ڏانھن ھوندو.
- 69. بيشڪ اُنھن پنھنجن پيءُ ڏاڏن کي گمراھ ڏٺو.
- 70. تنھنڪري اُھي (به) سندن پيرن تي ڊوڙن ٿا.
- 71. ۽ بيشڪ کانئن اڳ اڳين مان گھڻا گمراھ ٿيا ھوا.
- 72. ۽ بيشڪ منجھن ڊيڄاريندڙ موڪليا ھواسون.
- 73. پوءِ نھار ته ڊيڄاريلن جي پڇاڙي ڪئن ٿي؟
- 74. پر الله جا خاص ٻانھا (انھن جي پڇاڙي چڱي ٿي).
- 75. ۽ بيشڪ نوح اسان کي سڏيو پوءِ چڱا (دُعا کي) قبول ڪندڙ آھيون.
- 76. ۽ کيس ۽ سندس (تعلق وارن) ماڻھن کي وڏي مصيبت کان بچايوسون.
- 77. ۽ (فقط) سندس اولاد کي ئي باقي رھندڙ ڪيوسون.
- 78. ۽ پوين ۾ اُن لاءِ (چڱي يادگيري) ڇڏي سون.
- 79. ساري جَڳ ۾ نوح تي شال سلام ھجي.
- 80. بيشڪ اسين ڀلارن کي اھڙي طرح بدلو ڏيندا آھيون.
- 81. بيشڪ اُھو اسان جي مؤمنن ٻانھن مان آھي.
- 82. وري ٻـين کي ٻوڙيوسون.
- 83. ۽ بيشڪ نوح جي پيروري ڪندڙن مان ابراھيم ھو.
- 84. (ياد ڪر) جڏھن (ھو) پنھنجي پالڻھار وٽ سالم دِل سان آيو.
- 85. (ياد ڪر) جڏھن پنھنجي پيءُ ۽ پنھنجي قوم کي چيائين ته اوھان ڇاکي پوڄيندا آھيو؟
- 86. الله کانسواءِ ھٿرادو ٺھيل معبودن کي گھرو ٿا ڇا؟
- 87. پوءِ جھانن جي پالڻھار بابت اوھان جو ڪھڙو گُمان آھي؟
- 88. پوءِ تارن ۾ ھڪ ڀيرو چتائي ڏٺائين.
- 89. پوءِ چيائين ته آءٌ بيمار ٿيندس.
- 90. پوءِ کانئس پُٺي ڏيئي ڦِريا.
- 91. پوءِ سندن معبودن ڏانھن منھن ڪيائين ته اوھين ڇونه ٿا کائو؟
- 92. اوھان کي ڇا (ٿيو آھي) جو نه ٿا ڳالھايو؟
- 93. پوءِ سڄي ھٿ (يعني زور) سان مٿن ڏاڍا ڌَڪ ھڻڻ لڳو.
- 94. پوءِ (قوم وارا) ڏانھس ڊوڙندا سامھون آيا.
- 95. (کين) چيائين ته جنھن کي اوھين (پاڻ) گھَڙيندا آھيو تنھن کي ڇو پوڄيندا آھيو؟
- 96. ھن ھوندي جو الله اوھان کي ۽ جيڪي اوھين ڪريو ٿا تنھن کي پيدا ڪيو.
- 97. (ھڪ ٻئي کي) چيائون ته ابراھيم لاءِ اڏاوت اڏيو پوءِ کيس (باھ جي) آڙاھ ۾ اُڇليو.
- 98. پوءِ ساڻس فريب ڪرڻ جو ارادو ڪيائون پوءِ کين تمام زير ڪيوسون.
- 99. ۽ ابراھيم چيو ته بيشڪ آءٌ پنھنجي پالڻھار ڏانھن وڃڻ وارو آھيان (اھو) سگھوئي مون کي واٽ ڏيکاريندو (جتي سندس رضا ھوندي).
- 100. اي منھنجا پالڻھار صالحن مان (ڪو پُٽ) مون کي عطا ڪر.
- 101. پوءِ کيس ھڪ حليمت واري نينگر جي خوشخبري ڏني سون.
- 102. پوءِ جڏھن ساڻس گڏ ڊوڙڻ (واريءَ عمر) کي پھتو (تڏھن ابراھيم) چيو ته اي منھنجا پُٽڙا بيشڪ آءٌ ننڊ ۾ ڏسان ٿو ته آءٌ توکي ڪُھان ٿو پوءِ تون نظر ڪر ته تنھنجي دل ۾ ڇا ٿو اچي؟ چيائين ته اي مُنھنجا ابا جنھن ڪم جو توکي حُڪم ڏنو وڃي ٿو سو ڪر جيڪڏھن الله گھريو ته مون کي صبر ڪرڻ وارن مان لھندين.
- 103. پوءِ جڏھن ٻنھي حُڪم مڃيو ۽ ابراھيم (پنھنجي) پُٽ کي پيشانيءَ ڀر ليٽايو.
- 104. ۽ کيس سڏيوسون ته اي ابراھيم.
- 105. بيشڪ تو خواب کي سچو ڪيو، بيشڪ اسين ڀلارن کي اھڙي طرح بدلو ڏيندا آھيون.
- 106. بيشڪ اِھا پڌري پرک آھي.
- 107. ۽ ذُبح جي وڏي جانور سان اُن جو عوض ڏنوسون.
- 108. ۽ پوين ۾ (چڱي ساراھ) اُن لاءِ ڇڏي سون.
- 109. ابراھيم تي شال سلام ھجي.
- 110. ڀلارن کي اھڙي طرح بدلو ڏيندا آھيون.
- 111. بيشڪ اُھو اسان جي مؤمنن ٻانھن مان آھي.
- 112. ۽ کيس اسحٰق جي خوشخبري ڏني سون جو صالحن مان ھڪڙو نبي آھي.
- 113. ۽ ابراھيم تي ۽ اسحٰق تي برڪت نازل ڪئي سون، ۽ ٻنھي جي اولاد مان ڪي چڱا آھن ۽ ڪي پاڻ تي پڌرو ظلم ڪندڙ آھن.
- 114. ۽ بيشڪ موسىٰ ۽ ھارون تي احسان ڪيوسون.
- 115. ۽ کين ۽ سندن قوم کي وڏي سختيءَ کان بچايوسون.
- 116. ۽ کين مدد ڏني سون پوءِ اُھي غالب رھيا.
- 117. ۽ کين پڌرو ڪتاب ڏنوسون.
- 118. ۽ کين سِڌي رستي لاتوسون.
- 119. ۽ پوين ۾ (چڱي ساراھ) انھن لاءِ ڇڏي سون.
- 120. مُوسىٰ ۽ ھارون تي شال سلام ھجي.
- 121. بيشڪ اسين ڀلارن کي اھڙيءَ طرح بدلو ڏيندا آھيون.
- 122. بيشڪ اُھي (ٻئي) اسان جي مؤمن ٻانھن مان آھن.
- 123. ۽ بيشڪ الياس پيغمبرن مان ھو.
- 124. جڏھن پنھنجي قوم کي چيائين ته (الله کان) ڇونه ڊڄندا آھيو؟
- 125. ڇو بَعل کي پوڄيندا آھيو ۽ تمام چڱي خلقيندڙ کي ڇڏيندا آھيو؟
- 126. (جو) الله اوھان جو پالڻھار ۽ اوھان جي اڳين پِين ڏاڏن جو پالڻھار آھي.
- 127. پوءِ کيس ڪوڙو ڀانيائون تنھنڪري اُھي بيشڪ (دوزخ ۾) حاضر ڪيل آھن.
- 128. پر الله جا خاص ٻانھا (ڇٽل آھن).
- 129. ۽ پوين ۾ (چڱي ساراھ) اُن لاءِ ڇڏي سون.
- 130. الياس تي شال سلام ھجي.
- 131. بيشڪ اسين ڀلارن کي اھڙي طرح بدلو ڏيندا آھيون.
- 132. بيشڪ اُھو اسان جي مؤمن ٻانھن مان آھي.
- 133. ۽ بيشڪ لُوط پيغمبرن مان ھو.
- 134. (ياد ڪر) جڏھن اُن کي ۽ سندس مڙني گھر وارن کي بچايوسون.
- 135. سواءِ ھڪڙي ڪراڙي زال جي جا پُٺ تي رھندڙن مان ٿي.
- 136. وري (ھنن) ٻـين کي ھلاڪ ڪيوسون.
- 137. ۽ بيشڪ اوھين انھن (جي ڳوٺن) وٽان صبح جو لنگھندا آھيو.
- 138. ۽ رات جو (به) پوءِ ڇونه سمجھندا آھيو؟
- 139. ۽ بيشڪ يُونس پيغمبرن مان ھو.
- 140. جڏھن (ھو) ڀريل ٻيڙيءَ ڏانھن ڀڳو.
- 141. پوءِ (ٻيڙي وارن سان) پُکو وڌائين ته (پاڻ) پُکي پيلن مان ٿيو.
- 142. پوءِ کيس مڇي ڳھي وئي ۽ اُھو (اھڙو ڪم ڪندڙ ھو جو) ملامت جو لائق ھو.
- 143. پوءِ اُھو جيڪڏھن تسبيح چوندڙن مان نه ھجي ھا.
- 144. ته اُنھي ڏينھن تائين جنھن ۾ (ماڻھو) اُٿارجن اُن جي پيٽ ۾ رھي ھا.
- 145. پوءِ کيس صاف پَٽ ۾ اُڇليوسون ۽ اُھو بيمار ھو.
- 146. ۽ مٿس وڻ ڪدوءَ (جي قِسم) مان ڄمايوسون.
- 147. ۽ کيس (ھڪ) لک يا (اُن کان) وڌيڪ (ماڻھن) ڏانھن موڪليوسون.
- 148. پوءِ انھن ايمان آندو پوءِ ھڪ وقت تائين کين فائدو ڏنوسون.
- 149. پوءِ (اي پيغمبر) اُنھن (يعني مشرڪن) کان پُڇ ته تنھنجي پالڻھار کي ڌيئر آھن ڇا يا کيس پُٽ آھنئ
- 150. يا ملائڪن کي زالون بڻايوسون ۽ اُھي (اُن وقت) حاضر ھوا.
- 151. خبردار ھُجو (ته) بيشڪ اُھي پنھنجي (ھٿرادو ٺھيل) ڪوڙ مان چوندا آھن.
- 152. ته الله (اولاد کي) ڄڻيو آھي ۽ اُھي ڪوڙا آھن.
- 153. پٽن کان ڌيئر پسند ڪيائين ڇا؟
- 154. اوھان کي ڇا ٿيو آھي، ڪيئن نبيرو ڪندا آھيو؟
- 155. (اوھين) ڇونه ڌيان ڪندا آھيو؟
- 156. يا اوھان کي ڪا پڌري حُجّت آھي؟
- 157. جيڪڏھن اوھين سچا آھيو ته پنھنجو ڪتاب آڻيو.
- 158. ۽ (ڪافرن) الله ۽ جِنن جي وچ ۾ مائٽي مُقرر ڪئي، ۽ بيشڪ جِنن ڄاتو آھي ته اُھي (قيامت ۾ حساب لاءِ) حاضر ڪيا ويندا.
- 159. (ڪافر) جيڪي بيان ڪندا آھن تنھن کان الله پاڪ آھي.
- 160. پر الله جا خاص ٻانھا (انھن جو چوڻ سچو آھي).
- 161. پوءِ (اي ڪافرؤ) بيشڪ اوھين ۽ جن (بتن) کي پوڄيندا آھيو.
- 162. اوھين (سڀئي) اُن (يعني ڪوڙن معبُودن جي عبادت) لاءِ گمراھ ڪرڻ وارا نه آھيو.
- 163. پر اُنھن کي جيڪو (پاڻ) دوزخ ۾ گھڙڻ وارو آھي.
- 164. ۽ (ملائڪ چوندا آھن ته) اسان مان اھڙو آھي ئي ڪونه جنھن لاءِ (عبادت جي) ھڪ جاءِ ٺھرايل نه آھي.
- 165. ۽ بيشڪ اسين صِف ٻَڌڻ وارا آھيون.
- 166. ۽ بيشڪ اسين تسبيح چوڻ وارا آھيون.
- 167. ۽ بيشڪ (عرب جا ڪافر) چوندا ھوا.
- 168. ته جيڪڏھن اسان وٽ پھرين جو احوال ھجي ھا.
- 169. ته ضرور الله جا خاص ٻانھا ٿيون ھا.
- 170. وري اُن (يعني قرآن) جا مُنڪر ٿيا پوءِ سِگھوئي (ڪفر جي پڄاڻي) ڄاڻندا.
- 171. ۽ بيشڪ پنھنجن ٻانھن پيغمبرن لاءِ اسان جو وعدو اڳي ئي ٿي چڪو..
- 172. ته بيشڪ اُھي (اسان جا پيغمبر) ئي فتح مند آھن.
- 173. ۽ بيشڪ اسان جو لشڪر ئي غالب آھي.
- 174. پوءِ کانئن ھڪ وقت تائين منھن موڙ.
- 175. ۽ کين ڏسندو رھ پوءِ اُھي به سگھوئي ڏسندا.
- 176. (ھي ڪافر) اسان جو عذاب جلد گھرندا آھن ڇا؟
- 177. پوءِ جڏھن سندن (گھرن جي) اڱڻن ۾ (عذاب) لھندو تڏھن ڊيڄاريلن جو صُبح بڇڙو ٿيندو.
- 178. ۽ کانئن ھڪ وقت تائين مُنھن موڙ.
- 179. ۽ ڏسندو رھ پوءِ اُھي به سگھوئي (نتيجو) ڏسندا.
- 180. تنھنجو پالڻھار پاڪ آھي جيڪي (اِھي ڪافر) بيان ڪندا آھن تنھن کان (اُھو) عزّت وارو آھي.
- 181. ۽ (الله جي) پيغمبرن تي شال سَلام ھجي.
- 182. ۽ جھانن جي پالڻھار الله کي ئي سڀ ساراھ جڳائيندي آھي.
